عابدینی: گفتیم قرارداد را دایی ببندد ولی او که پورسانت به کسی نمی داد!

امیر عابدینی بعد از تحریم ایران توسط آدیداس، شفاف و بی پرده توضیحاتی درباره همکاری ایران با این برند معروف جهان می دهد. او در جریان قرارداد آدیداس بود و در میانه راه کنار کشید. حالا عابدینی به سؤالات خبرورزشی در این باره پاسخ می دهد.

* آقای عابدینی! دوست داریم شفاف درباره آدیداس و تیم ملی حرف بزنیم. این قراردادی است که شما به دنبالش بودید؟
الان قرارداد های دور زمین شفاف است که می خواهید آدیداس را شفاف سازی کنیم؟!

ببینید این فدراسیون بعید است چیزی را دقیق شفاف سازی کند.

* شما درباره آدیداس این کار را می کنید؟
ببینید چیزی که آدیداس به ما داد این بود؛ ۱۰ میلیارد تومان بدهید، ما ۴ میلیارد می دهیم.

* منظور نقدی است یا از طریق...؟
از طریق امکانات تبلیغی. وقتی ما با این برند مذاکره کردیم، نتایجی داشت که به این نتایج رسیدیم. آدیداس ۴ میلیارد تومان به ما لباس می داد ولی می گفت: باید این کار و آن کار را انجام دهید. اول اینکه لباس گرید یک به ما نمی داد. طبیعی بود ما قرارداد را امضا نکنیم. من به آقایان در جلسه هیئت رئیسه توضیح دادم و گفتم بگذارید یک رقیب برای آدیداس درست کنیم. دوستان ما در صدر فدراسیون گفتند الا و بلا فقط آدیداس. من که دیدم وضع این طور است خودم را کنار کشیدم.

* درباره تبلیغات آدیداس شفاف تر توضیح می دهید؟
ببینید آدیداس تبلیغات دور زمین را می خواست. تبلیغات روی تابلو ها را می خواست. روی تیکت ها تبلیغ می خواست. تبلیغات بازیکنان و مربیان و کادر را می خواست. می گفت: باید در کمپ ها تبلیغات من باشم. بنده گفتم این ها همه اش قیمت دارد. اگر شما همین تبلیغات را به یک شرکت داخلی بدهی حاضر است چیزی بین ۸ تا ۱۰ میلیارد تومان بدهد. بعد بدهیم آدیداس؟ یک شرکت داخلی این پول را می داد. تازه آدیداس می گفت: اگر من باشم، نباید هیچ برند دیگری باشد! من برند اول و آخر هستم. یعنی ما اگر با آدیداس همکاری می کردیم باید همه چیز را از دست می دادیم. بعد آن ها شرط گذاشته بودند که اگر از مرحله گروهی بالا بروید ۳۰۰ هزار دلار می دهیم. ببخشید چقدر احتمال داشت از گروه بالا برویم؟! با وجود این شرایط فدراسیون مدام به من می گفت: قرارداد را امضا کن. گفتم آقا این قرارداد رقیب می خواهد. منهای نایک که آمریکایی بود، مگر نمی شد با ایتالیایی ها کار کنیم؟ مگر همان آل اشپورت به ما ظلم کرد؟ یک کاسه ای زیر نیم کاسه بود که فشار می آوردند با آدیداس ببندیم.

* نتیجه چه بود؟
فدراسیون رفت لباس خرید. آقای ساکت رفت دبی و پول داد و البسه را گرفت. یعنی قرارداد امضا نشد.

* آقای تاج گفته ۶ هزار لباس در اختیار فدراسیون است و نمی داند با لباس ها چه کار کند.
بله این ها هم جزو خرید ها بوده است. ایران یک پکیج از آدیداس خرید. ۶ هزار تا هم دادند تا بفروشند ولی فروشگاهی نمی فروخت. الان هم لباس ها دست ساکت است و در بازار نیست.

* حالا هم ایران را تحریم کرده است.
شعار هایی شنیدم از این طرف و آن طرف، یعنی چه؟ نماینده محترمی گفته انبار آدیداس را آتش بزنیم. مگر انبار آدیداس در تهران برای خود این برند است؟ آدیداس ۶ نماینده در ایران دارد. شعبه هم دارند. این شعبه ها هم با هم لینک هستند و کار می کنند. آن ها نمایندگان این شعبه ها را قبول دارند.

* چرا علی دایی را به مذاکره با آدیداس نفرستادید؟
من گفتم علی دایی یا دوست دیگری که نماینده آدیداس هستند را بفرستیم. گفتیم بیایید قرارداد را داخلی کنیم فدراسیون قبول نکرد. به هر حال علی دایی پورسانت نمی داد! دایی به من عابدینی پورسانت نمی داد که بروم یک جفت کتانی از نمایندگی‎اش بردارم!

* در آخر ایران سود کرد یا ضرر؟
نمی دانم باید از سیستم بازرسی فدراسیون بپرسید. آن ها باید جوابگو باشند.