عاليشاه: توقعی ندارم اما فوتبال خيلی نامرد است/ با قدرت بيشتري به پرسپوليس برمي گردم

 «از خدا ممنونم كه مرا نگه داشت تا با وجود مشكلات و فشارهاي زيادي كه اين مدت متحمل شدم، تاب بياورم و نااميد نشوم. خدا را شكر مي كنم تن سالمي دارم و اراده محكمي براي بازگشت و...»

اين تازه ترين حرف هاي اميد عاليشاه است. ستاره فصول گذشته پرسپوليس كه به دليل حكم فيفا عليه تراكتورسازي تبريز نيم فصل بيرون ماند و هنوز هم تكليفش مشخص نيست. وقتي با او تماس گرفتيم، مشغول وزنه زدن بود و حاصل حدود20 دقيقه گپ با ما، بيشتر حرف هايي در قالب درد دل شد كه بوي گله و گلايه مي داد! اميد از دست برخي دوستان و همبازيان سابق ناراحت بود اما آنقدر غرور داشت كه چند بار در طول مصاحبه تأكيد كرد بنويسيم از كسي انتظاري ندارد.

* رفتي ساري يا تبريز هستي؟
هيچ كدام! در تهران مشغول تمرين انفرادي هستم. مي خواهم بدن خودم را آماده نگه دارم.

* بالاخره تكليف تو چه مي شود؟ قرار است در تراكتور بازي كني يا ليگ يك؟
هنوز چيزي مشخص نيست. احتمالاً تا سه، چهار هفته ديگر همه چيز روشن مي شود.

* بي تعارف دلت براي بازي در پرسپوليس تنگ نشده؟
طبيعي است كه دلم تنگ شده باشد. پرسپوليس تيم محبوب من است و هزاران خاطره از آن دارم و بيشتر از همه دلتنگ طرفداران تيم هستم. دوآتشه هايي كه استاديوم آزادي را براي حريفان جهنم مي كنند و واقعاً تيم خود را دوست دارند.

* مي گويند پرسپوليس مي توانست نيم فصل قراردادت را فسخ كند تا همراه تراكتورسازي محروم نشوي.
نه، ارتباطي ندارد. تراكتورسازي طبق حكم فيفا از نقل و انتقالات زمستاني و تابستاني محروم شد و من نتوانستم براي تيم جديدم بازي كنم. اين مشكل به باشگاه پرسپوليس ربطي نداشت.

* از تصميمي كه بعد از پايان نيم فصل اول ليگ شانزدهم گرفتي و به خاطر سربازي از پرسپوليس جدا شدي، پشيمان نيستي؟
نه، من مي خواستم قبل از شروع فصل قبل به خدمت سربازي بروم كه با توجه به سفر مهدي طارمي و رامين رضاييان به تركيه، باشگاه اين اجازه را به من نداد.

* ولي مي توانستي كماكان به عنوان دانشجو در پرسپوليس بماني، نمي شد؟
نه، من دو ترم مشروط شده بودم و ترم سوم هم اخراج! واقعاً نه مي توانستم سر كلاس ها حاضر شوم و نه در امتحانات شركت كنم. به همين خاطر بايد به خدمت سربازي مي رفتم.

* با بچه هاي پرسپوليس در ارتباط هستي؟
نه، فقط با احمد نوراللهي تماس داريم!

* در اين چند ماهه كدام يك از بازيكنان پرسپوليس با تو تماس گرفته اند؟
(بلادرنگ) هيچ كس!

* مگر مي شود؟
چرا نمي شود؟ فوتبال ورزش نامردي است!

* ما ناراحت بوديم كه چرا روز خبرنگار بعضي از مربيان و بازيكنان فوتبال تبريك نگفته اند اما با شنيدن حرف هاي تو...
ولش كنيد! اصلاً توقعي از كسي ندارم.

* ولي به هر حال زماني با تو همبازي بوده اند. معلوم است كه دلخور و ناراحت هستي.
اصلاً و ابداً! فوتبال بالا و پايين زياد دارد. اتفاقاً براي من يكي خيلي خوب شد!

* چطور؟!
خيلي ها را در اين فوتبال شناختم. تجربه بزرگي بود و متوجه شدم خيلي نمي توان به دور و بري ها دل بست. به كساني كه مثلاً رفيق هستند. البته حتماً بنويسيد ناراحت نيستم و توقعي هم ندارم. 6 يا 7 ماه بيرون ماندم اما درس بزرگي از اين اتفاق گرفتم. درد كه يكي، دو تا نيست. فلان مدير باشگاه عليه من حرف مي زند، مصاحبه مي كند و مرا روبه روي هواداران قرار مي دهد، اين مدت خيلي چيزها ديدم.

* و دلت شكست؟
نه، قوي تر شدم. دلم نشكست! متوجه شدم بايد خودم را قوي تر كنم و خم نشوم. مي خوام برگردم. يعني بايد برگردم. زودتر از آن چيزي كه فكرش را بكنيد!

* نيم فصل ديگر هم با پرسپوليس قرارداد داري، درست است؟
بله، من نيم فصل ديگر با پرسپوليس قرارداد دارم و مطمئن باشيد با قدرت بيشتري برمي گردم و خيلي چيزها را ثابت مي كنم.

* علي دايي هم چند ماه پيش از تو حمايت كرد.
علي آقا كه حرف ندارد. هنوز هم با ايشان در ارتباط هستم و اولين بار در راه آهن به من جوان اعتماد كرد.

* برانكو چطور؟
آقاي برانكو هم روز آخر صميمانه مرا بغل كرد و گفت برو خدمت سربازي را پشت سر بگذار و برگرد به خانه ات! آن روز و آن حرف خيلي به من روحيه داد و براي هميشه در يادم مي ماند اما...

* چرا سكوت كردي؟ راحت باش! از همبازيانت دلخوري ديگر؟
(كمي مكث مي كند) الحمدلله دستم به دهانم مي رسد. محتاج كسي نيستم و آن كس كه عزت مي دهد، آن بالايي است. خداوند را شكر مي كنم كه بالاي سرم است و هوايم را دارد. از خانواده ام هم ممنونم كه كنارم هستند و رفقايي كه در اين دوران سختي با من بودند. بقيه مسائل مهم نيست. يعني آنقدر مهم نيست كه بخواهم فكر و ذهنم را درگير آن كنم.

* هواداران پرسپوليس در كوچه و خيابان تو را مي بينند، چه مي گويند؟
باز دم هواداران پرسپوليس گرم! هر جايي مرا مي بينند، تحويل مي گيرند و دلداري مي دهند. مخلص همه طرفداران پرسپوليس هستم و از خدا مي خواهم فرصت مجددي به من بدهد كه بتوانم محبت اين عزيزان را جبران كنم.

* استقلالي ها چه مي گويند؟ عليرضا منصوريان تو را مي خواست...
(مي خندد) اتفاقاً قبل از شهرآورد برگشت فصل گذشته علي آقا منصوريان را ديدم و كلي گپ زديم!

* به تو چه گفت؟
بگذريم!

* نه، اتفاقاً بد نيست بگويي. از تو نخواست به استقلال بروي؟
راستش را بخواهيد حرفي به من زد كه... (سكوت مي كند).

* چرا ساكت شدي؟!
علي آقا به من لطف دارد و گفت اميد تو نيستي و مطمئن هستم شهرآورد را از پرسپوليس مي بريم!

* جداً؟
اين حرف علي آقا منصوريان بود وگرنه من هم بودم شايد پرسپوليس مي باخت.

* ولي اگر اشتباه نكنيم 4 برد و 2 مساوي در اين چند سالي كه در پرسپوليس بودي، مقابل استقلال داشتي و هرگز شهرآورد را نباختي!
لطف خدا و دعاي پدر و مادر بود. خوشحالم كه در تركيب پرسپوليس به استقلال نباختم و البته ادعايي هم ندارم. آن حرف، نظر لطف علي آقا منصوريان بود.

* به فكرت نرسيده كه استقلالي شوي؟
من احترام فراواني براي استقلال تهران و هواداران آن قائلم اما اگر مي خواستم به اين تيم بروم، قبلاً مي توانستم. من پرسپوليسي هستم و پرسپوليسي هم خواهم ماند.

* حرف پاياني؟
دست شما درد نكند كه ياد من بوديد. روز خبرنگار را هم به همه خبرنگاران زحمتكش و پرتلاش عرصه رسانه تبريك مي گويم و به همكاران خودتان در خبرورزشي سلام برسانيد.