عبدي: اين يكي از ضعيف ترين بازي هاي پرسپوليس بود/تنها نكته مثبت بازي ديشب كسب سه امتياز بود

پرسپوليس اين فصل با تمام پرسپوليس هايي كه مي شناختيم تفاوت دارد ؛تيمي كه در نيمه خودي متمركز مي شود  و دنبال ساختن تك موقعيت ها و استفاده از آنهاست تا به برد برسد.پرسپوليس امسال يك تيم مدافع – ضد حمله اي است و خيلي كم شده كه ببينيد اين تيم براي مدتي حتي ده دقيقه اي در زمين حريف جمع شود و دامنه حملاتش گسترش يابد.
متعاقب اين فلسفه بازي  در تمام اين 9 بازي اخير تيم دايي مي توانسته هم برنده مسابقه باشد هم بازنده كه  و در بازي اي كه باخته نمي توان اختلاف زيادي در كيفيت فني اين تيم   با مسابقه اي كه برده ديد.
اين فلسفه بازي در ديدار با گسترش فولاد هم جاري شد اما در نهايت سه امتياز به حساب سرخ ها واريز شد اما طبيعي است كه همواره اتفاقات بازي به سود دايي و تيمش رقم نمي خورد.با اين حال اين فلسفه تا حالا 17 امتياز و رتبه دوم را براي پرسپوليس رقم زده  اما هنوز نگراني هايي نسبت به آينده راه وجود دارد.
براي موشكافي در اين فلسفه  و مسائل فني پرسپوليس با حسين عبدي باسابقه ترين بازيكن تاريخ باشگاه  و مربي سابق پرسپوليس صحبت كرديم كه در لا به لاي حرف هاي او مي توان نكات جالبي پيدا كرد.

آقاي عبدي حتما بازي پرسپوليس – گسترش فولاد را ديده ايد.حتما از اين بازي تحليل خودتان را ارائه مي دهيد اما من  يك سوال مهم دارم.البته اول درباره اين مثلث جديد تهاجمي پرسپوليس مي خواستم بپرسم.
اجازه بدهيد ابتدا درباره بازي ديشب حرف بزنيم.به نظر من ديشب هر از گاهي حملاتي از سوي اين مثلث تدارك ديده مي شد كه اوجش از دقيقه 70 تا 75 بود و منجر به آن موقعيت خلعتبري شد اما اين كار فقط يك بار تكرار شد و اين نشان مي دهد اين نفرات هنوز با هم هماهنگ نشده اند  كه اين براي هفته هشتم يا نهم زياد جالب نيست .اين يعني كه  تيم دير شكل مي گيرد  و آنطور كه بايد نيست.

البته خلعتبري مشكل بدني هم دارد.
بله ،اما تنها نكته مثبت بازي پرسپوليس اين بود كه توانست سه امتياز بازي را بگيرد .در نقطه مقابل تيمي كه از ليگ يك بالا آمده به مراتب هم از نظر حفظ توپ،قطع توپ و ايجاد موقعيت بهتر از پرسپوليس عمل كرد.حالا مي توان گفت يا  پرسپوليس ضعيف تر بوده  يا آنها بهتر از پرسپوليس كار كرده اند كه هر دو تايش به ضرر پرسپوليس است.البته شايد اگر آن موقعيت خلعتبري گل مي شد بازي برمي گشت و پرسپوليس بهتر مي شد اما اين اتفاق نيفتاد.به نظر من هافبك هاي دفاعي پرسپوليس آنطور كه بايد باشند عمل نكردند  و در دفاع هم به حريف موقعيت دادند كه نزديك بود به تيم ضربه بزند.در هر صورت اگر مهاجمان حريف از موقعيت هايشان بهتر استفاده مي كردند پرسپوليس به دردسر مي افتاد و نوع بازي  پرسپوليس چيزي نبود كه جالب باشد چون در 10 دقيقه آخر  و 6 دقيقه وقت اضافه آنها تيم مدافع بودند و حريف تيم برتر ميدان بود.
با اين حال من فكر مي كنم پرسپوليس با اين نوع بازي كردن و فقط و فقط اكتفا كردن به اين روش بازي  به مشكل بر خواهد خورد همان طور كه استقلال به مشكل خورد و از ترس بازي دادن به برخي نفراتش مسابقه اي را واگذار كرد كه خودش هم باورش نمي شد در آن بازنده باشد.
من همان موقع هم گفتم خلعتبري بازيكن خيلي خوبي است اما اگر همان نوع فوتبال ادامه پيدا كند تيم مشكل خواهد داشت.عاليشاه و صادقيان هم خيلي خوب هستند  و توان خيلي بالايي دارند اما بايد راهكار درستي براي حمله داشته باشند تا خلاقيت آنها منجر به موقعيت هاي خطرناكتري شود .در مجموع به نظر من ديشب يكي از ضعيف ترين بازي هاي پرسپوليس را ديديم اما با وجود اينكه اين حرف بعد از سپري شدن 9 هفته زياد منطقي نيست اما مي توانيم اميدوار باشيم شرايط به مرور زمان بهتر شود.

ظاهرا همين كه پرسپوليس امتياز از دست نداده براي كادر فني يعني پيشرفت.
الان امتياز از دست دادن واقعا سخت است چون تيم ها به هم چسبيده اند  و اگر امتياز از دست بدهي يعني حريف را جلو انداخته اي .با اين حال مهمترين نكته اين بازي كسب سه امتياز بود كه همه را خوشحال كرد .بهترين كار خلعتبري هم ايجاد آن موقعيت و پنالتي قشنگي بود كه زد وگرنه كار خيلي خاصي از او نديديم.

اينكه پرسپوليس نمي تواند از جلو تيم حريف را پرس كند  و مدام در نيمه خودي متمركز است چطور بايد برطرف شود؟ آيا اين تيم ابزارش را ندارد يا تفكر سرمربي بايد تغيير كند؟
با تمرين مي شود اين مشكل را حل كرد.در تمرين بايد به درستي بازيكنان را به جلو هل داد.اينكه هم بتوانند زياد بدوند ،هم درست كاور كند هم بازيخواني خوبي داشته باشند.براي اينكه بتوانند از جلو پرس كنند بايد اين فاكتورها را داشته باشند اما اگر يكي كم بدود ،يكي خوب كاور نكند يا پرس درستي نداشته باشد يكهو بازيكن حريف از بين چهار بازيكن خودي عبور مي كند  و تيم به مشكل بر مي خورد .عامل دويدن در اين ميان خيلي مهم است كه با تمرين و بدنسازي عالي مي توان عوامل پرس كردن را فراهم آورد.

تيم امسال پرسپوليس تيم متفاوتي است از اين حيث كه تقريبا هميشه روي نيمه خودي متمركز است  و خيلي كم به زمين حريف سرك مي كشد.
خب آنها اول مي خواهند گل نخورند  و حداقل امتياز را بگيرند  و بعد موقعيت ايجاد كند  يا مثلا پنالتي بگيرند تا در نهايت به امتياز بيشتر برسند.

اما اين روش با ابزاري كه در تيم وجود دارد چندان نمي خواند.
به هر حال اين تيمي است كه جديد بسته شده  و بازيكنان زيادي به آن پيوسته اند .شايد حرف من بعد از 9-8 هفته هم درست نباشد چون الان ديگر بايد چهره تيم  بعد از 9 هفته شكل گرفته باشد  .در اين ميان تنها بهانه اي كه باقي مي ماند اين است كه يك بازيكن جديد به تيم اضافه شده.

اينكه پرسپوليس اين فصل تبديل شده به يك تيم مدافع – ضد حمله اي را چطور ارزيابي مي كنيد؟
خب فلسفه بازي اين تيم عوض شده .اين هم يك فلسفه جديد است .كار بدي هم نيست اما هيشه در زمين خودت نمي تواند كارساز باشد  چون از دست دادن دو امتياز در دو بازي تقريبا  مساوي است با يك باخت و نيم .به هر حال ديديد كه در اين بازي هم پرسپوليس با پنالتي سه امتياز را گرفت.

اما اين فلسفه با تاريخ پرسپوليس و گذشته اين تيم كه همواره تيمي تهاجمي بوده منافات دارد؟
در هر صورت هر كسي فلسفه خودش را دارد .در اين فلسفه اولين استراتژي و تفكر سرمربي اين هست كه گل نخورد.اين از نوع بازي مدافعان معلوم است چون آنها اصلا ريسك نمي كنند  و علاقه اي به بازيسازي از خط دفاع ندارند، به همين خاطر رو به بازي مستقيم مي آورند.شما اگر بيلان كاري سيد جلال حسيني را در بياوريد مي بينيد كه در 80 درصد مواقع با بازي مستقيم هافبك ها را از جريان  بازي خارج مي كند  و اين يك مقدار با آن فلسفه بازي كه خط به خط بايد جلو بيايي فرق دارد.البته اشكال ندارد كه مدافع بازي مستقيم انجام دهد چون ممكن است در صورت رد نكردن توپ درگيري يا موقعيت خطرناك روي دروازه خودي پيش بيايد اما تكرار اين اتفاق  يك مقدار شما را سوق مي دهد به آن سمت كه در عمل نشان مي دهيد علاقه اي به اين نداريد تا روي زمين بازي كنيد تازه با اين ابزار كه پرسپوليس  در اختيار دارد.

به خط دفاعي پرسپوليس و مدافعان اشاره كرديد كه با وجود ايرادي كه شما گفتيد در آمار گل نخوردن موفق عمل كرده اند.فكر مي كنيد دليل اين آمار جالب چيست؟آيا سيستم تدافعي تيم و تمركز در  زمين خودي باعث اين اتفاق شده يا مسائل ديگر؟
شما دو بازيكن خيلي خوب در اين خط داريد كه بعضا با رشادت خودشان جور كم كاري بقيه را مي كشند.مثلا سيدجلال حسيني را مي گويم كه نوع بازي اش طوري است كه با بازيخواني مسير توپ را تشخيص مي دهد  و خودش را در مسير توپ قرار مي دهد .حسيني در جنگ هاي تن به تن و بازي روي هوا هم تقريبا هميشه موفق بوده است.البته اين دو بازيكن يعني حسيني و بنگر در سپاهان همين  آمار را داشته اند.يعني تركيب بنگر،عقيلي،حسيني كه پشت سرشان رحمتي بازي مي كرد آمار خيره كننده اي از خود بر جاي گذاشتند  كه اين نشان دهنده كيفيت بازيكنان است.حالا شما نگاه كنيد در همين بازي ديشب چند بار مدافعان پرسپوليس در چپ و راست محوطه هجده قدم خودشان دريبل خوردند و از صحنه خارج شدند؟چند بار سانتر روي دروازه شان انجام شد؟بازيكنان حريف چند بار وارد 18 قدم آنها شدند و پاس دادند؟اين نشان مي دهد مدافعان مياني پرسپوليس جور مدافعان كناري را هم مي كشند.البته در طول 90 دقيقه ممكن است اشتباهي هم بكنند كه اين پيش مي آيد.با اين حساب من مي گويم كيفيت اين دو مدافع مياني دليل  رقم خوردن اين آمار بوده.البته خود حقيقي هم خيلي خوب دفاع مي كند هم خيلي خوب سر مي زند.هر چند ديروز روزش نبود اما من اين بازيكن را خيلي دوست دارم چون نوع بازي اين  بازيكن قابل پيشرفت تر است. حقيقي با اين سن و فيزيكش مي تواند بازيكن بهتري باشد به شرطي كه در استارت ها و حركاتش بهتر عمل كند.در اين صورت مي توان اميدوار بود او بعد از مدت ها اولين لژيونر پرسپوليس به اروپا باشد  كه اين بستگي دارد به نوع انجام وظايفش و آمار برگرفته از بازي هايش.

سوال آخر را مي خواهم اينطوري مطرح كنم كه آيا پرسپوليس با اين فلسفه بازي مي تواند مدعي قهرماني باشد يا نه؟
بايد كيفيت رقبا را در نظر بگيريد.اينكه آيا آنها از شما بهتر بازي مي كنند يا نه؟امسال واقعا كيفيت ليگ برتر و تيم ها پائين آمده به طوري كه شما هيچ تيمي را نمي بينيد كه حتي يك نيمه با صلابت بازي كند يا براي مثال حداقل در دو بازي متوالي با اقتدار و با كيفيت كار كند.اگر سطح كيفي رقبا همين باشد،بله پرسپوليس مي تواند مدعي باشد اما اگر با كيفيت خودش و فوتبال روز دنيا مقايسه شود نه چون  فاصله دارد و بايد خيلي بهتر از اين كار كند.