عبدی: سرعت عکس العمل کامیابی نیا بالاتر از ربیع خواه است

حسین عبدی، مربی سابق پرسپولیس درباره بازی رفت با الاهلی نظرات جالبی دارد. ضمن اینکه با توجه به شناخت از امارات و ابوظبی درباره بازی برگشت به نکات ویژه ای اشاره می کند.
 
آقای عبدی بازی با الاهلی را چطور دیدید؟
 فکر می کنم هر دو تیم بازی را خیلی سریع شروع کردند که الاهلی خیلی سریع هم به گل رسید. به نظرم الاهلی نسبت به تیم های دیگر این مرحله قدرتمندتر نبود و مثلا شاید بازی با الهلال سخت تر هم بود اما با گل زودهنگامی که آنها زدند شرایط هر دو تیم تغییر کرد. نیمه اول سرعت بازی بالا بود اما جذاب نبود. نیمه دوم بعد از اینکه الاهلی گل دوم را زد، دو سه موقعیت دیگر هم داشت اما پرسپولیس که چیزی برای از دست دادن نداشت بی محابا حمله کرد و خوشبختانه موقعیت های الاهلی هم گل نشد. نقطه ضعف الاهلی هم آنجا بود که بعد از گل خورده همانطور که بازی می کرد کار را ادامه داد و تغییری نداد که این معارض با شرایط حرفه ای بود. در نقطه مقابل پرسپولیس تغییراتی داشت اما الاهلی از ترس گل خوردن گل دوم را هم دریافت کرد و با این دو گل پرسپولیس در کورس صعود باقی ماند. با این حال به نظرم باید تیم هایی که وارد این مرحله از مسابقات می شوند یک مقدار بازی و زمان بازی را مدیریت کنند. الان شرایط طوری است که پرسپولیس حتما باید برنده بازی برگشت باشد و راهی به غیر از این ندارد تا صعود کند. البته حمله بی محابا هم درست نیست و نباید اندوخته اش را از دست بدهد بلکه باید با برنامه بهتر، مدیریت بهتر زمان و استفاده از بازیکنان تاثیرگذار به هدفش برسد.

رسانه های عربستانی از ربروف انتقاد کرده اند که چرا سوما و لئوناردو را بیرون کشید.
 فکر می کنم بازیکن نوک حمله شان آسیب دیده بود اما بازیکن کوتاه قامت برزیلی خیلی خوب توپ را در زمین پرسپولیس نگه می داشت و فشار را از تیم خودش برمی داشت. شاید عدم شناخت کافی نسبت به تیم خودش و حریف باعث تعویض او شد اما در بازی بعدی که شناخت بیشتر می شود کار برای هر دو تیم سخت تر خواهد شد.

بازی کردن ربیع خواه در ترکیب اصلی هم خیلی ها را شگفت زده کرده و البته بسیاری از او انتقاد کرده و معتقدند کامیابی نیا باید بازی می کرد.
 نوع بازی کمال با ربیع خواه فرق می کند و سرعت عکس العمل یکی بیشتر از دیگری است. هم سرعت بازی کمال بیشتر است هم از نظر تکنیکی تفاوت دارند. نوع بازی فصل گذشته و امسال طوری بود که فشردگی محسوس بود و وقتی کمال بازی می کرد با خطاهای تاکتیکی او پرسپولیس سود بیشتری می برد و به نوعی فشار را از روی تیم خودشان برمی داشت. البته اینکه چه کسی باید بازی کند و چه کسی بازی نکند را سرمربی تصمیم می گیرد.

اینکه بگویند با توجه به نوع بازی پرسپولیس و سیستم بازی ربیع خواه نباید پاس عمقی بدهد و در کار تهاجمی حضور فعال داشته باشد درست است؟
 اصلا و نباید و هرگز، درست نیست در مسائل ابتدایی فوتبال جایی ندارد و اصلا حرفه ای نیست که مثلا بگوییم فلان بازیکن هرگز نباید پاس عمقی بدهد. در بازی برای هر بازیکنی موقعیت هایی پیش می آید و مهم این است که در آن موقعیت ها تصمیم درستی بگیرد. یک جایی دریبل زدن درست است، یک جایی شوت زدن و یکی جایی هم پاس رو به جلو. اینکه هافبک دفاعی نباید پاس رو به جلو بدهد کاملا اشتباه است یا اینکه مدافعان میانی نباید پاس عمقی بدهند. این همیشه و هرگز را باید حذف کرد. به نظرم شرایط این دو بازیکن را کادر فنی بهتر می بیند و اگر هر کدام از این نفرات بازی کنند یک مسائلی وجود دارد که در شریط بازی خودش را نشان می دهد.

درباره تعویض های زودهنگام برانکو هم زیاد صحبت شد. آیا او در شرایط سخت گرفتار شد یا هیچ وقت اینقدر دستش پر نبوده تا تعویض کند؟
 اینها را باید از خودش بپرسید. بعضی وقت ها مربیان تصمیماتی می گیرند که تیم نتیجه می گیرد و آن تعویض ها می شود بهترین تعویض اما گاهی این اتفاق نمی افتد. گاهی اوقات مربی بدترین تعویض را انجام می دهد و تیم نتیجه می گیرد و همه می گویند این بهترین تعویض بود. اینکه در آن شرایط چه تغییری اتفاق بیفتد، درست یا غلط بودنش یک ریسک است. مثلا سه تعویض پشت سر هم یک ریسک بود. اگر وقتی دو بر صفر عقب بودیم در آن شرایط آب و هوایی کسی مصدوم می شد مشخص نبود چه اتفاقی رخ می داد و آن زمان این تعویض ها بد می شد اما الان تعویض خوب شده. تعویض کردن البته حق مربی است و روند بازی نشان می دهد تغییرات خوب بوده یا بد. الان با اتفاقاتی که افتاده همه این تغییرات را درست می دانند. باید به استایل مربی احترام گذاشت. برنامه مربی این بود که یک مقدار زمین را باز کنند و از چپ و راست سانتر صورت بگیرد که البته تلاش شد تا عرض بدهند اما سانتری انجام نشد.