عدم اتصال دفاع و هافبک مشکل هفته اول پرسپولیس

آمار بازی پرسپولیس مقابل سایپا چندان هیجان انگیز و فوق العاده نیست. آنها در این بازی 485 پاس داده اند که به نظر نمی رسد درصد بالایی از آن درست باشد. شاگردان برانکو در این بازی 9 شوت به سمت دروازه حریف زدند که فقط یکی از آنها در چهارچوب بود و در تعداد پاس های کلیدی هم تنها عدد یک جلوی این تیم نوشته شده. 2 شوت بلاک شده هم دارند. در عوض سرخ ها یک بار دروازه خودی را نجات داده اند و غیر از تعداد کرنرها شرایط بهتری نسبت به حریف شان در بازی اول داشته اند.

با جود این آمار نه چندان جالب اما آنچه به صورت کلی از نمایش نخست پرسپولیس در لیگ شانزدهم دیدیم امیدوارکننده بود. مهم ترین نقطه امیدواری پرسپولیس در خط دفاعی اش دیده می شد جایی که فصل گذشته پاشنه آشیل این تیم به حساب می آمد.  در تیم پرسپولیس مهم ترین اتفاق حفظ آرایش و استایل بازی شبیه به آنچه در فصل گذشته ارائه می شد بود و مهم تر اینکه بازی این تیم حالت دو قطبی نداشت. یعنی اینطور نبود که دقایقی خوب باشد و دقایقی به شدت افت کند. با مشاهده این تعادل تصور می شود در صورت آماده شدن ماهینی و بازگشت آرام طبع شرایط برای پرسپولیس بهتر هم بشود چرا که با نفوذ مدافعان کناری وضعیت تیم در حمله به کلی تغییر خواهد کرد. هر چند بازی مدافعان کناری در بازی اول طوری نبود که هوادار پرسپولیس احساس خطر کند اما اتصال خط دفاع به خط میانی مشکلی است که باید طی هفته های آینده حل شود.

این عدم اتصال البته با 5 تغییر و جابه جایی در خط دفاع و دروازه طبیعی به نظر می رسد. در واقع هر چقدر که خط میانی و حمله پرسپولیس تغییر نکرده بود (تنها امیری جای طارمی بازی می کرد) اما چهار مدافع و دروازه بان تیم تغییر کرده بودند و همین تغییر باعث دو تکه شدن تیم در بعضی دقایق می شد که انتظار می رود با حل این مشکل و رها شدن بدن ها از شرایط سخت بدنسازی پرسپولیس از هفته سوم به بعد تیم بسیار بهتری باشد.