عمری مأمور شکستن تابوی دردناک

محمدامین اسدی مهاجمی که حدود ده سال قبل به عنوان یکی از بازیکنان جوان در تیم پرسپولیس حضور داشت و البته نتوانست جایگاه محکمی در این باشگاه پیدا کند همین چند روز قبل در جریان بازی دوستانه مقابل چادرملو زننده تک گل تیم اردکانی بود و باعث شکست سرخ‌ها در یک بازی تدارکاتی شد.

گلزنی اسدی در این بازی تدارکاتی بار دیگر این سؤال را نزد هواداران و دوستداران پرسپولیس مطرح کرد که چرا بخش عمده‌ای از بازیکنان جوان حاضر در تیم پرسپولیس در این تیم ماندگار نمی‌شوند و به عنوان یک بازیکن شاخص و توانمند عمری طولانی در این باشگاه پیدا نمی‌کنند؟

نیاز نیست خیلی دور برویم و شاید اگر فقط یک دهه اخیر را بررسی کنیم به اسامی زیادی از جوان‌های پرسپولیس برمی خوریم که امروز نه تنها جایی در این باشگاه ندارند بلکه در سطح اول فوتبال هم نیستند.

برخی از این بازیکنان از آکادمی پرسپولیس رشد کردند و بالا آمدند و برخی دیگر در همان دوران جوانی غالباً برای پر کردن لیست امید و جوانان تیم بزرگسالان جذب شدند که اتفاقاً برخی از آنها پتانسیل فنی بالایی داشتند اما در نهایت جایگاه محکمی در این باشگاه پیدا نکردند و حالا اسمی از آنها نیست بطوری که وقتی نام یکی از آنها مثل همین محمدامین اسدی دوباره به گوش می‌رسد انگار سال‌هاست فراموش شده‌اند و خبری از آنها نیست.

نکته مهم ماجرا اینجاست که حتی آن دسته از جوان‌هایی که بعضاً در مقاطعی می‌درخشند و نام‌شان مطرح و محبوب می‌شوند قادر به ماندن در پرسپولیس و رقم زدن دوران طولانی برای دوران درخشش خود نیستند و به یکباره از گردونه خارج می‌شوند. در واقع به نظر می‌رسد این دسته از بازیکنان جزئیات بسیار مهمی را برای تداوم بخشیدن به دوران درخشان خود در باشگاه بزرگ پرسپولیس نیاموخته‌اند یا قادر به اجرای آن نیستند بطوری که بعد از جدایی از پرسپولیس یا خیلی زود از سطح اول فوتبال کشور فاصله می‌گیرند یا آنقدر افت می‌کنند که با وجود انتقال به تیم‌های کم تماشاگرتر یا متوسط لیگ برتر در همان تیم‌ها نیز جایگاه محکمی پیدا نمی‌کنند و تبدیل به بازیکن نیمکت‌نشین می‌شوند.

نمونه‌اش مهدی عبدی که بعد از انتقال به تیم امید پرسپولیس و آقای گل شدن در این رده سنی به تیم بزرگسالان آمد، با اعتماد جالب توجه گابریل کالدرون و البته توانمندی خودش در دربی گل زد، درخشش خود در لیگ برتر و دربی را تداوم بخشید و در نیمه‌نهایی و فینال لیگ قهرمانان آسیا هم گل زد اما با همان شیب تندی که بالا رفته بود سقوط کرد و از پرسپولیس کنار گذاشته شد تا به تیم‌های دیگر منتقل شود اما در هیچ تیمی مثل تراکتور، ملوان و خیبر خبری از درخشش او نشد.

حالا همین نگرانی درباره محمد عمری نیز وجود دارد. عمری از جمله بازیکنان شاخصی بود که از تیم امید پرسپولیس به تیم اصلی رسید و حالا سه چهار فصلی است که برای تیم بزرگسالان بازی می‌کند. در این میان او مجبور شد به خاطر گذراندن خدمت سربازی یک فصل و نیم از پرسپولیس دور باشد که یک سال قبل دوباره به جمع سرخ‌ها بازگشت.

عمری کیفیت فنی بالایی دارد و در بازگشت به ترکیب پرسپولیس می‌توانست یکی از نفرات اصلی باشد اما مصدومیت‌ها شرایط فنی او را تحت تأثیر قرار داد و نوسانش زیاد بود. با این حال جالب است بدانیم که در تیم فعلی پرسپولیس که کم کم استخوانبندی ده سال سال اخیرش را تغییر می‌دهد و دچار پوست‌اندازی شده او بعد از کنعانی و علیپور کاپیتان سوم تیمش به حساب می‌آید و در کنار یاسین سلمانی جزو قدیمی‌های تیم محسوب می‌شود. در عین حال سؤال اینجاست که آیا عمری می‌تواند مثل بازیکنانی همچون سروش رفیعی، امید عالیشاه، وحید امیری یا همین کاپیتان‌های تیم فعلی دوران درخشش طولانی در تیم اصلی پرسپولیس داشته باشد؟ آیا عمری می‌تواند این طلسم را شکسته و به بازوبند کاپیتانی رسیده و همزمان چندین سال در فرم ایده‌آل و درخشان باقی بماند؟

محمد عمری الان یک بازیکن 26 ساله است در حالی که حدود 5 سال قبل در پرسپولیس مطرح شد اما اگر اشتباهات مهدی عبدی و برخی جوان‌های سابق پرسپولیس را مرتکب نشود حداقل 6 سال دیگر می‌تواند با پیراهن این باشگاه بدرخشد و مثل بازیکنان بزرگی که در سطور قبل نامی از آنها به میان آوردیم به عنوان یکی از باسابقه‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه از پرسپولیس جدا شود. او تا الان 70 بازی با پیراهن پرسپولیس انجام داده و شاید اگر مصدومیت‌هایش مکرر نباشد خیلی سخت نباشد که بتواند طی 6 سال آینده این تعداد بازی را به بیش از 200 برساند و در دایره بزرگان تاریخ باشگاه نامی برای خود دست و پا کند.
این رکورد البته حتماً به صورت انفرادی هدفی برای محمد عمری کاپیتان سوم این فصل پرسپولیس خواهد بود اما به صورت کلی و در نگاه دقیق‌تر می‌تواند یک تابو را در پرسپولیس بشکند و آن اینکه یک بازیکن جوان که از آکادمی باشگاه رشد کرده و بالا آمده می‌تواند در همین باشگاه تبدیل به بازیکن بزرگ و نامداری شده و با اعتبار و سابقه‌ای فوق‌العاده در نهایت پیراهن سرخ را کنار بگذارد.

البته در سال‌های دورتر بازیکنانی مثل حسین عبدی، فریبرز مرادی، سعید عزیزیان، جمشید شاه‌محمدی و رضا عابدیان از تیم‌های نوجوانان و جوانان پرسپولیس به تیم اصلی رسیدند و برخی از آنها مثل عبدی سال‌ها در این تیم بازی کردند و کاپیتان هم شدند اما در بیست سال اخیر خیلی کم این چرخه تکمیل شده و بازیکنان جوان آکادمی یا حتی جوان‌هایی که از باشگاه‌های دیگر به تیم بزرگسالان پرسپولیس رسیدند در این باشگاه نامی برای خود دست و پا کردند یا دوران درخشان مستمری در پیراهن سرخ داشتند.