عنایت‌زاده: آرزو دارم به پیراهن تیم ملی برسم

علیرضا عنایت‌زاده یکی از مهم‌ترین غایبان فهرست نهایی تیم امید ایران بود؛ هافبک جوانی که فصل قبل توانست در ترکیب پرسپولیس فرصت‌های قابل توجهی به دست بیاورد و حتی نخستین گل خود با پیراهن سرخ‌پوشان را نیز به ثمر برساند. عنایت‌زاده در دوره حضور اسماعیل کارتال اعتماد سرمربی ترک‌تبار پرسپولیس را جلب کرد و در هفته‌های پایانی فصل به یکی از چهره‌های مورد توجه کادرفنی تبدیل شد.
با آغاز کار اوسمار ویرا نیز روند پیشرفت این بازیکن ادامه داشت و نشانه‌ها حاکی از آن بود که سرمربی برزیلی نیز نگاه مثبتی به او دارد. با این حال، وقفه طولانی ایجادشده در رقابت‌های لیگ برتر و شرایط خاص ماه‌های اخیر باعث شد روندی که برای این بازیکن جوان در حال شکل‌گیری بود، با توقفی ناخواسته مواجه شود. در چنین شرایطی، گفت‌وگویی با علیرضا عنایت‌زاده انجام دادیم و درباره مسیر پیشرفت او در پرسپولیس، تجربه کار با مربیان مختلف این تیم، حضور در تیم امید، اهداف آیند این بازیکن جوان صحبت کردیم.

*این مدت که مسابقات و تمرینات تحت تأثیر شرایط کشور قرار گرفت، اوضاع برای تو چطور بود؟ آیا خارج از برنامه‌های تیمی هم تمرین می‌کردی؟
بله، خداراشکر شرایط الان بهتر شده و امیدوارم همه مردم کشور در آرامش باشند. طبیعتاً اتفاقاتی که رخ داد روی برنامه تیم‌ها و شرایط فوتبالی هم تأثیر گذاشت و باعث شد روندی که در آن قرار داشتیم برای مدتی دچار وقفه شود. اما فوتبال حرفه‌ای همین است و همیشه ممکن است اتفاقاتی رخ بدهد که خارج از کنترل ما باشد. قسمت این‌طور بوده ولی باید ادامه داد و روی چیزهایی که در اختیار خودمان است تمرکز کنیم. در مورد تمرین هم بدون تمرین که اصلاً امکان ندارد. تمرین بخشی از زندگی روزمره من است و حتی زمانی که مسابقه یا اردوی رسمی هم وجود نداشته باشد، باز هم برنامه شخصی خودم را دنبال می‌کنم. سعی می‌کنم از نظر بدنی و ذهنی آماده بمانم، چون یک فوتبالیست حرفه‌ای نمی‌تواند برای مدت طولانی از تمرین فاصله بگیرد.

*تصمیم تمدید قرارداد با پرسپولیس چطور شکل گرفت؟ چه چیزی باعث شد بمانی و هدفت برای این دو فصل آینده چیست؟
برای هر بازیکنی افتخار بزرگی است که به باشگاه پرسپولیس برسد. من هم از پایه‌های همین باشگاه رشد کرده‌ام و سال‌های زیادی را در این مجموعه سپری کرده‌ام. واقعاً حسی که به پرسپولیس دارم فقط یک رابطه حرفه‌ای نیست و بیشتر شبیه حس حضور در خانه خودم است. از کودکی با این باشگاه زندگی کرده‌ام و طبیعی است که دلبستگی ویژه‌ای به آن داشته باشم.
وقتی بحث ادامه همکاری مطرح شد، خیلی راحت تصمیم گرفتم بمانم. دوست دارم مسیر فوتبالی‌ام را در پرسپولیس ادامه بدهم و هر روز جایگاهم را در تیم بزرگسالان تثبیت کنم. هدفم این است که بتوانم بیشتر بازی کنم، تأثیرگذار باشم و در موفقیت‌های تیم نقش داشته باشم. در کنار آن، طبیعتاً آرزو دارم روزی به تیم ملی بزرگسالان هم برسم و برای کشورم بازی کنم.

*جو رختکن پرسپولیس با این همه ستاره و فشار هواداران برای تو چطور بوده است؟
پرسپولیس همیشه تیم بزرگی بوده و در تمام سال‌هایی که من در این باشگاه حضور داشتم، بازیکنان بزرگ و باتجربه زیادی در آن حضور داشته‌اند. در کنار آن، در کادر فنی و مدیریتی هم همیشه پیشکسوتان خوشنامی بوده‌اند که فضای تیم را مدیریت می‌کنند و اجازه نمی‌دهند حاشیه‌ها روی عملکرد تیم تأثیر بگذارد.
به نظرم یکی از نقاط قوت پرسپولیس همین فضای رختکن است. با وجود فشار زیاد و انتظارات بالای هواداران، همیشه تلاش می‌شود جو تیم آرام و با نشاط باشد. برای بازیکنان جوان هم این موضوع اهمیت زیادی دارد، چون کمک می‌کند راحت‌تر با شرایط کنار بیایند و روی پیشرفت خودشان تمرکز کنند. من هم از روز اول حمایت بازیکنان باتجربه را احساس کردم.

*بزرگ‌ترین تفاوت پرسپولیس امسال با فصل‌های قبل از نظر تو چه بود؟
هر سال نسبت به سال قبل تفاوت‌های زیادی دارد و شرایط هیچ فصلی دقیقاً شبیه فصل دیگر نیست. هم نفرات تغییر می‌کنند، هم تفکرات فنی و هم شرایط مسابقات. به همین دلیل نمی‌شود همه چیز را با یک معیار مقایسه کرد.
اما اگر بخواهم یک نکته را انتخاب کنم، فکر می‌کنم امسال پرسپولیس گام مهمی به سمت جوانگرایی برداشت. بازیکنان جوان بیشتری فرصت بازی و حضور در تیم بزرگسالان پیدا کردند و این اتفاق می‌تواند در آینده خیلی به باشگاه کمک کند. به نظرم این یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های پرسپولیس در فصل اخیر بود.

*از تجربه کار با اوسمار را برایمان بگو. سبک تمرینی و مدیریت او چطور بود؟ هنوز با او در ارتباط هستی؟
واقعاً می‌توانم بگویم اوسمار مربی بسیار خوبی است و از نظر فنی و مدیریتی سطح بالایی دارد. تمرینات او کاملاً به‌روز، پرانرژی و همراه با نشاط بود. بازیکنان در تمرینات هم کار فنی انجام می‌دادند و هم از حضور در زمین لذت می‌بردند. این موضوع باعث می‌شد کیفیت تمرینات بالا برود و بازیکنان انگیزه بیشتری داشته باشند. در بحث ارتباط با بازیکنان جوان هم شرایط خیلی خوب بود. او همیشه تلاش می‌کرد با همه بازیکنان صحبت کند و شرایط آن‌ها را بداند. از زمانی هم که ارتباطات دوباره برقرار شده، با او در تماس هستم و از شرایط من و روندی که طی می‌کنم سوال کرده است. این نشان می‌دهد که هنوز هم پیگیر بازیکنانش است و برای آن‌ها اهمیت قائل می‌شود.

*کارتال به تو اعتماد کرد و حتی موفق به گلزنی شدی. از همکاری با او چه خاطره‌ای داری؟
آقای کارتال مربی بزرگی بودند و حضورشان در زندگی فوتبالی من یک نقطه عطف مهم محسوب می‌شود. وقتی یک مربی در آن سطح به یک بازیکن جوان اعتماد می‌کند، طبیعتاً اعتمادبه‌نفس بیشتری می‌گیری و با انگیزه بیشتری کار می‌کنی. خداراشکر من هم توانستم خیلی زود جواب این اعتماد را بدهم و برای تیم مؤثر باشم. آن دوره برای من تجربه بسیار ارزشمندی بود و چیزهای زیادی یاد گرفتم. همیشه از مربیانی که به بازیکنان جوان فرصت می‌دهند قدردانی می‌کنم و آقای کارتال هم قطعاً یکی از آن مربیان بودند.

*به نظر می‌رسد هم اوسمار و هم کارتال اعتقاد ویژه‌ای به توانایی‌های تو داشتند. خودت این موضوع را چطور دیدی؟
قطعاً وقتی دو مربی در آن سطح به یک بازیکن جوان اعتماد می‌کنند، اتفاق مهمی است و باعث می‌شود مسئولیت بیشتری روی دوش خودت احساس کنی. من همیشه سعی کردم در تمرینات و مسابقات بهترین عملکردم را ارائه بدهم و نشان بدهم که می‌توان روی من حساب کرد.
اعتماد مربی چیزی نیست که به‌راحتی به دست بیاید. بازیکن باید هر روز برای آن تلاش کند و خودش را ثابت کند. خوشحالم که هم آقای اوسمار و هم آقای کارتال به من فرصت دادند و امیدوارم بتوانم در آینده هم پاسخ این اعتماد را با عملکرد خوبم بدهم.

*حضور در تیم امید چه تجربه‌ای برایت داشت؟ و از نظر خودت دلیل خط خوردنت چه بود؟
تیم امید برای هر بازیکن جوانی یک تجربه ارزشمند است، چون فرصت پیدا می‌کند کنار بهترین بازیکنان هم‌نسل خودش کار کند و در سطح ملی تجربه به دست بیاورد. حضور در آن فضا باعث می‌شود چیزهای زیادی یاد بگیری و نگاه حرفه‌ای‌تری به فوتبال پیدا کنی.
در مورد خط خوردن هم فوتبال همین است. همیشه همه بازیکنان نمی‌توانند در فهرست نهایی حضور داشته باشند و تصمیم نهایی را کادر فنی می‌گیرد. من به تصمیم مربیان احترام می‌گذارم و تنها کاری که از دستم برمی‌آید این است که بیشتر تلاش کنم، بهتر تمرین کنم و عملکرد بهتری داشته باشم تا دوباره فرصت حضور در تیم ملی را به دست بیاورم.

*به نظر می‌رسد اهداف ملی بزرگی هم در ذهن داری.
انسان با آرزو زندگی می‌کند. اگر هدف و آرزویی وجود نداشته باشد، انگیزه‌ای هم برای تلاش کردن باقی نمی‌ماند. من هم مثل هر فوتبالیست دیگری آرزوهای بزرگی دارم و برای رسیدن به آن‌ها هر روز تلاش می‌کنم. دوست دارم پله‌پله پیشرفت کنم، در پرسپولیس موفق باشم، جایگاهم را تثبیت کنم و بتوانم در آینده پیراهن تیم ملی بزرگسالان را هم بر تن کنم. اما می‌دانم که رسیدن به این اهداف فقط با تلاش، صبر و پشتکار ممکن است و هیچ راه میانبری وجود ندارد.

*بازی کردن کنار امید عالیشاه و سروش رفیعی چه حسی دارد؟
بازی کردن کنار بازیکنانی مثل آقا امید و آقا سروش برای هر بازیکن جوانی یک فرصت بزرگ است. این بازیکنان سال‌ها در بالاترین سطح فوتبال ایران بازی کرده‌اند و تجربه‌های بسیار زیادی دارند. حضور کنار آن‌ها به‌خودی‌خود انگیزه زیادی به بازیکنان جوان می‌دهد.
من همیشه سعی می‌کنم از رفتار، تمرین کردن و نوع نگاه آن‌ها به فوتبال یاد بگیرم. فقط بحث مسائل فنی نیست؛ نوع حرفه‌ای زندگی کردن، مدیریت فشارها، برخورد با موفقیت و شکست و خیلی از مسائل دیگر را می‌شود از چنین بازیکنانی یاد گرفت. واقعاً از هر دوی آن‌ها چیزهای زیادی یاد گرفته‌ام و هنوز هم یاد می‌گیرم.

*علاوه بر تو محمدحسین صادقی هم خط خورد.
محمدحسین بازیکن خیلی باکیفیتی است و از نظر فنی توانایی‌های زیادی دارد. هر کسی که با او تمرین کرده باشد یا بازی‌هایش را دیده باشد، این موضوع را متوجه می‌شود. بعضی وقت‌ها در فوتبال شرایط آن‌طور که بازیکن می‌خواهد پیش نمی‌رود و عواملی به وجود می‌آید که شاید خارج از کنترل او باشد.
اما چیزی که مهم است این است که بازیکن انگیزه خودش را حفظ کند و به تلاش ادامه بدهد. من برای او آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم بتواند تمام توانایی‌هایش را در زمین مسابقه نشان بدهد.

*امیرحسین محمودی را چطور بازیکنی می‌بینی؟
محمودی بازیکنی باانگیزه و پرتلاش است. او هم مثل خیلی از ما از پایه‌های پرسپولیس رشد کرده و مسیر سختی را پشت سر گذاشته تا به این جایگاه برسد. به نظرم یکی از ویژگی‌های خوبش این است که همیشه با انگیزه تمرین می‌کند و برای پیشرفت تلاش دارد.
از نظر فنی هم بازیکن باکیفیتی است و توانایی‌های خودش را بارها نشان داده است. امیدوارم در ادامه مسیر فوتبالی‌اش هم موفق باشد و بتواند به اهدافی که برای خودش تعیین کرده برسد.

*چقدر با کریم باقری کار کرده‌ای و چه چیزهایی از او یاد گرفته‌ای؟
آقا کریم واقعاً می‌تواند برای همه بازیکنان یک الگوی فنی و اخلاقی باشد. چه در دوران بازیگری و چه بعد از آن، همیشه شخصیت بسیار محترمی داشته و همه بازیکنان از او یاد می‌گیرند. حضور چنین شخصیتی در پرسپولیس یک امتیاز بزرگ برای بازیکنان جوان است.
من هم با توجه به پستی که بازی می‌کنم، همیشه سعی کرده‌ام از نکات فنی ایشان استفاده کنم. علاوه بر مسائل فوتبالی، رفتار حرفه‌ای، اخلاق و شخصیت ایشان هم برای من بسیار آموزنده بوده است. واقعاً آقای باقری یکی از الگوهای مهم من در فوتبال هستند.

*مسیر آکادمی تا تیم بزرگسالان پرسپولیس را چطور توصیف می‌کنی؟
آکادمی پرسپولیس در سال‌های اخیر، به‌ویژه از زمانی که آقای خلیلی مسئولیت آن را بر عهده گرفت، پیشرفت زیادی کرده است. ساختار آکادمی به‌روزتر شد و نتیجه آن را هم در قهرمانی‌های مختلف رده‌های پایه دیدیم. این موضوع نشان می‌دهد که کارهای خوبی در آکادمی انجام شده است. من خودم یکی از بازیکنانی هستم که از همین آکادمی رشد کردم و به تیم بزرگسالان رسیدم. به همین دلیل همیشه قدردان زحمات مربیانی هستم که در این مسیر به من کمک کردند. از آقای یحیی گل‌محمدی که به من اعتماد کرد و فرصت حضور در تیم بزرگسالان را داد هم تشکر می‌کنم.
اما در مورد سخت‌ترین بخش مسیر، فکر می‌کنم تفاوت بین فوتبال پایه و فوتبال بزرگسالان است. در تیم بزرگسالان فشار، رقابت و توقعات چند برابر می‌شود. بازیکن جوان باید از نظر ذهنی آماده باشد و بتواند خودش را با این شرایط تطبیق بدهد. هر کسی که بتواند این مرحله را پشت سر بگذارد، شانس موفقیت بیشتری خواهد داشت.