غایب و غمگین جشن ها

در ارکستر موفق پرسپولیس، امید عالیشاه همچنان ساز خودش را می نوازد. فیلم و تصاویر زیادی از رختکن سرخپوشان، بعد از غلبه بر فولاد خوزستان منتشر شده که در آن همه بازیکنان کنار هم در حال جشن و خوشحالی هستند. معمولا جلال حسینی در این دست مراسم ها حاضر نمی شود و حتی در زمان باب شدن تشویق های ایسلندی هم به خاطر وجهه کاپیتانی کنار سایرین نمی ایستاد. او در فیلم منتشر شده از سوی کنعانی زادگان هم حضور ندارد، اما بعدا کنار بازیکنان ایستاده و عکس یادگاری اش را گرفته است. با این حال نه در فیلم و نه در تصاویر خبری از امید عالیشاه نیست که نیست. هنوز به یاد داریم که مسئله خوشحال به نظر نرسیدن او در جشن قهرمانی فصل گذشته سرخپوشان در شهر جم هم سر و صدا کرد. او انگار به غم و غیبت در شادمانی ها عادت کرده است.

صد البته به آسانی می توان حدس زد مشکل عالیشاه چیست. او از بازی نکردن آزرده است و این مسئله به امروز و دیروز هم محدود نمی شود. اواخر دوران حضور برانکو در پرسپولیس، عالیشاه حتی بعد از پیروزی سرنوشت ساز در داربی تهران هم علنا به این موضوع اعتراض کرد و گفت: «دلایل بازی نکردنم را بعد از پایان فصل می گویم»، اما نگفت. او در نیم فصل اول امسال هم همین مشکل را پیدا کرد و با گابریل کالدرون وارد زاویه شد. مربی آرژانتینی در یک مصاحبه تلویزیونی مدعی شد در پست عالیشاه بازیکنان بهتری دارد و این بازیکن هم پیشنهاد بازی در یک پست دیگر را نپذیرفته است.

امید اما این مسئله را تکذیب کرد و این طرف و آن طرف عوامل مبهم و عجیبی را به عنوان دلیل نیمکت نشینی اش مطرح کرد. الان اما در زمان یک کادرفنی دیگر هم همین مشکل تکرار شده و باز عالیشاه بیرون است. او حتی در جشن ها هم کنار هم تیمی هایش حاضر نمی شود که البته از این جهت نمی توان به امید خرده گرفت؛ فقط امیدواریم فردا یک داستان جدید برای یحیی گل محمدی نسازد! به هر حال هم پستی با 2 بازیکن طراز اول مثل مهدی ترابی و وحید امیری، می تواند همین تبعات را هم داشته باشد. کاش می دانستیم اگر عالیشاه همین الان با حفظ سمت سرمربی پرسپولیس بود، کدام یک از این 2 ستاره را بیرون می نشاند تا خودش بازی کند؟