فرصت سوزی عبدی و زنگ خطر برای بیرانوند

گلزن داربی در غبار گم شده است. مهدی عبدی قبلا 2بار در جام حذفی به علی علیپور ترجیح داده شده بود و حالا این اتفاق در لیگ و برابر پارس جنوبی برای مهاجم جوان سرخ ها رخ داد. ممکن است کالدرون به خاطر فشردگی وحشتناک مسابقات این تصمیم را گرفته باشد، اما هر چه بود عبدی نتوانست از فرصت 45دقیقه ای اش استفاده کند. او شاید تنها یک چرخش مفید در محوطه جریمه داشت که البته آن هم نهایتا به جایی نرسید. با این دست فرمان و با توجه به اینکه پرسپولیس در نیم فصل دوم مصمم به گرفتن فوروارد کارنامه دار است، به نظر می رسد عبدی دیگر فرصت چندانی برای اثبات خودش نداشته باشد. در حقیقت او موقعیت های طلایی را از دست داد و شاید حالا باید ستاره بختش را جای دیگری جست وجو کند.

سبک بازی مورد علاقه گابریل کالدرون طوری است که بازیکنی با توانایی های امید عالیشاه راحت می تواند نهایت استفاده را از آن ببرد. مربی آرژانتینی بازی روی زمین را دوست دارد و یکی از ابزارش در این مسیر، استفاده از وینگرهای سرعتی و تکنیکی، ضدحملات سریع یا دور زدن مدافعان کناری حریف است. همه اینها یعنی عالیشاه اصل جنس است، اما اینکه چرا کار امید با کالدرون بیخ پیدا کرده و حتی این بازیکن در یک قدمی خروج از لیست تیم است، حکایتی غریب به نظر می رسد. آنچه مسلم است اینکه با یک مسئله «فنی» مواجه نیستیم و ریشه های داستان را باید در اخلاق و رفتار عالیشاه یا سایر مسائل جانبی جست وجو کنیم. با توجه به اینکه قبلا هم 2بار رابطه امید با برانکو شکرآب شده بود، خیلی سخت است که در این مورد بتوانیم از کالدرون ایراد بگیریم.

این پنجمین بازی فصل بوژیدار رادوشوویچ و البته پنجمین کلین شیت او بود؛ هرچند بعید است رادو در عمرش مسابقه ای با این درجه از آسانی و آسایش خاطر را پشت سر گذاشته باشد. شرایط این بازی طوری بود که شاید اگر محسن ربیع خواه هم در جم درون دروازه قرار می گرفت کلین شیت می کرد! با این همه اما زنگ خطر برای علیرضا بیرانوند بلندتر از هر زمان دیگری به صدا درآمده و حالا دیگر حتی حربه «مصدومیت نمایشی» هم به کار گلر شماره یک تیم ملی نمی آید. حالا علیرضا با یک امتحان جدید مواجه شده؛ آزمایش حرفه ای گری و تحمل نیمکت نشینی. رادو 3سال پشت خط او ماند و جیکش درنیامد؛ حالا بیرانوند چه می کند؟ منصفانه و حرفه ای حقش را پس می گیرد یا وارد حاشیه می شود؟ این امتحان حتی از ایستادن مقابل پنالتی کریس رونالدو هم دشوارتر است.

پرسپولیس کالدرون نخستین تیمی بود که در لیگ نوزدهم به برد دهم رسید. در فوتبال همیشه و برای همه تیم ها خوش شانسی و بدشانسی وجود دارد؛ مثلا از نظر فنی شاید حق سرخپوشان نبود که یعضی از بازی های این فصل را ببرند، اما در عین حال آنها اصلا سزاوار شکست برابر شهرخودرو یا نفت مسجد سلیمان هم نبودند.  حالا قضاوت کنید که آیا تحلیل ها و رفتارها با مردی که تیمش را بعد از 3 قهرمانی در این سطح نگه داشته و چنین نتایجی گرفته، به اندازه کافی منصفانه و مهربانانه هست یا نه؟