فریاد از ته دل کالدرون بعد از گل طلایی

تیم گابریل کالدرون در آخرین بازی ماه پاییز، یک برد شیرین به دست آورد تا با 31 امتیاز، بالاتر از رقیب سنتی و هم امتیاز با سپاهان، در جایگاه دوم بایستد.

توپ که به علیپور رسید، او بدون تعلل به ترابی پاس داد و او پس از کنترل توپ، آن را به درون دروازه دخسوس فرستاد تا شیرین ترین پیروزی خارج از خانه تیم کالدرون رقم بخورد. این گل نجات بخش در حالی به ثمر رسید که پرسپولیسی ها 15 ضربه به سمت دروازه پارس زدند اما هیچ یک از خط دروازه عبور نکرد و انگار قرار بود که یک گل لحظه آخری، گابریل کالدرون را شادمان کند و او را به فریادی این چنینی برانگیزد.

البته دقایقی پیش از گل مهدی ترابی که به این فریادِ خوشحالی ختم شد، کالدرون صدای اعتراض خود را به کمک داور چهارم و همچنین خودِ علی صفایی بلند کرده بود. او اعتقاد داشت که باید بیش از پنج دقیقه وقت اضافه گرفته شود و در نشست خبری نیز گفت که بازی 9 دقیقه وقت اضافه داشت اما همان زمان پنج دقیقه ای نیز کافی بود تا کالدرون را به سه امتیاز برساند.

پرسپولیسِ کالدرون در حالی اکنون میانگین بیش از 2 امتیاز در هر بازی را دارد که برابر تراکتور، سپاهان و شهر خودرو شکست خورد. حالا سرخ ها که انتقاداتی به گابریل کالدرون داشتند، با اشاره به همان شکست ها می گویند مربی ای که توانست تیم آشفته و شکست خورده در مقابل مدعیان را جمع و جور کند، طبیعتا می تواند میراث برانکو را هم به نتیجه برساند.

نکته جالب درباره مرد آرژانتینی این است که او روز گذشته پنجمین برد متوالی خود را با پرسپولیس به دست آورد. کاری که برانکو ایوانکوویچ، افشین قطبی و علی پروین به عنوان مربیان قهرمان در لیگ برتر، موفق به انجامش نشدند ولی او توانست. کسی که در ابتدای فصل رکوردهای مثبت دوران برانکو را یکی پس از دیگری از بین می برد، حالا رکوردهای خود را خلق می کند و امیدوار است اوضاع به همین شکل پیش برود.

از اتکای او به ترابی که بگذریم، به تاثیر خود او در تیم پرسپولیس خواهیم رسید. این که توانسته با شناخت ابزار خود، استراتژی مشخصی را اتخاذ کرده و با ضد حملات و کارهای سرعتی، حریفان را یکی پس از دیگری مغلوب کند. برخلاف برانکو که ترجیح می داد با حوصله بیشتری در زمین حاضر شود.

کالدرون مربی پر جنب و جوشی است که بیشتر وقتش را در ورزشگاه شهید کاظمی سپری می کند؛ از هشت صبح تا پس از تمرین. در طول بازی نیز کمتر پیش آمده که روی نیمکت حضور داشته باشد اما این شادی خاص نیز تنها پس از برد در دربی از او دیده شده بود. این که این چنین مشت ها را گره کند و پس از چند دقیقه پر التهاب در وقت های اضافی، فریاد بزند و امتیازهای تیمش در آخر پاییز را بشمارد و شادی کند. شاید اغراق نباشد اگر گفته شود که با تمام کم و کاستی ها، کالدرون خود را اثبات کرده، حتی اگر در پایان رتبه پرسپولیس چیزی غیر از عدد یک را نشان دهد.