قانون را درست و بدون تمایز اجرا کنید

می گویند کسی که از ابتدا نابینا به دنیا آمده معنی تاریکی را نمی فهمد زیرا هرگز روشنایی را تجربه نکرده است اما کسی که در ادامه نابینا می شود راه بسیار دشواری را برای بازگشت به زندگی پیش روی خود می بیند. این دو روی یک زندگی ا ست؛ بد و خوب، ظلمت و نور، سیاه و سفید. ورزش نیز همانند هر چیز دیگری در زندگی دو روی کاملاً متفاوت دارد. یک روی زیبا که هر کسی را عاشق خود می کند و روی دیگری که پررنگ تر شدنش می تواند روی تمام خوبی های این ورزش سایه بیفکند؛ از درگیری هواداران و اغتشاشات آنها گرفته تا توهین های رکیک و نژادپرستانه که بین هواداران و بعضاً بازیکنان در فضاهای مجازی و حتی استادیوم ها رد و بدل می شود. از توهین های نژادپرستانه به «روملو لوکاکو» و «پل پوگبا» در ایتالیا و انگلیس گرفته تا شعارهای تند خطاب به «علیرضا بیرانوند» در تبریز و حرکت بسیار زننده سنگربان ملی پوش در مقابل هواداران تراکتور.
اما چه چیزی باعث شده این ابر سیاه در سال های اخیر تا بدین اندازه پهنه آسمان پر ستاره فوتبال را تسخیر کند؟
 
تلفن همراه و شبکه های اجتماعی
شاید یکی از دلایل عجیب اما واقعی گسترش این ناهنجاری، وجود تلفن های همراه هوشمند باشد. چند فصل پیش بود که در لالیگا و در بازی اتلتیکومادرید و بارسلونا، یکی از هواداران تیم مادریدی توسط هوادار تیم مقابل مورد تهاجم فیزیکی قرار گرفت. یکی از کسانی که شاهد این ماجرا بود به سرعت با تلفن همراه اش شروع به فیلم برداری کرد و موفق شد دقیقاً صحنه اصابت مشت به صورت هواداران روخی بلانکو را شکار کند. این فرد که از سوژه شکار شده بسیار خوشحال بود به سرعت این ویدئو را در «یوتوب» آپلود کرد و پس از تنها 3 ساعت، 2 میلیون نفر این ویدئو را مشاهده کردند! این همه ماجرا نبود چرا که هوادار متهاجم کاتالانی، مورد تقدیر بارسایی ها در سراسر دنیا قرار گرفت (!) و همین امر باعث شد او زیر همان ویدئو خودش را به هواداران بلوگرانا معرفی کند. یک حرکت غیر ورزشی به جای تقبیح، با شهرت و معروفیت برای او همراه شد!
 
شرط بندی
یکی دیگر از دلایل افزایش خشونت و توهین ها، توسعه بسیار زیاد پدیده شوم شرط بندی در ورزش است. فرض کنید مبلغ زیادی را روی پیروزی یک تیم شرط بسته اید و تمام رویایتان ناگهان بر باد می رود، می توانید عصبانی و خشمگین نباشید؟ مطمئناً در چنین شرایطی تاوان باخت شما را صندلی های ورزشگاه، اتوبوس های حمل ونقل عمومی، سایر هواداران و البته بازیکنان پرداخت می کنند. عجیب تر اینکه مهم نیست عامل و باعث عدم کسب پیروزی از سوی هواداران کیست؛ بازیکن خودی و یا بازیکن رقیب.
 
عدم توجه به فرهنگ سازی
کمتر شاهدیم که در فوتبال آلمان خبری از درگیری هواداران و بروز توهین ها به جهان مخابره شود. دلیل این موفقیت ژرمن ها فرهنگ سازی آنها در باشگاه هایشان است، فرهنگی که با ممارست فراوان در ذهن هواداران شان رسوخ کرده و نهادینه شده. لیدرهای هر باشگاه به خوبی می دانند کی، کجا و چگونه در ورزشگاه ها شور و هیجان ایجاد کنند و اجازه ندهند جو استادیوم به سمت خشونت گرایی و سر دادن شعارهای توهین آمیز سوق پیدا کند.
 
اجرای سلیقه ای قانون
برای مقابله با تخلف، اجرای قانون - کامل و بدون تمایض - بهترین راه است، همان نقصی که بسیاری از بازیکنان به آن اشاره کرده اند و خواستار برخورد قاطع با توهین کنندگان شده اند. ایراد کار اینجاست که اگر قانون در قابل فرد و یا تیم خاصی دچار برداشت های سلیقه ای شود، مطمئن باشید که نه تنها مشکلات حل نخواهد شد بلکه با افزایش روزمره آن مواجه می شویم. برای قانون نباید هیچ تفاوتی بین هواداران و بازیکنان رئال مادرید، منچستریونایتد، اینتر، سپاهان، پرسپولیس، تراکتور، استقلال و تک تک تیم های حاضر در فوتبال وجود داشته باشد.
هر چه که هست، روی سیاه فوتبال چیزی نیست که کسی آن را بپسندد اما آیا می توان یک روز این روی زشت را به طور کل ریشه کن کرد؟ این به جدیت، اهتمام و عزم مدیران و مسئولان فوتبال و ورزش برای مقابله با این بیماری کشنده بستگی دارد.