قرارداد رضائيان ترکمنچاي نیست!

ديروز برخي سايت ها از وجود بندي در قرارداد رضائيان خبر دادند که در آن از عدم علاقمندي براي فسخ قرارداد خبر دادند اما واقعيت اين است که در روز عقد قرارداد و با خودکار و دست نويس به عنوان بند چهارم ماده 14 به قرارداد تايپي اضافه شده است. پيگيري هاي حقوقي ما نشان مي دهد چون اين بند دست نويس و نوشته شده با خودکار در هر سه نسخه قرارداد (باشگاه، بازيکن، سازمان ليگ) از نظر حقوقي از اعتبار لازم برخوردار مي باشد. آنچه در اين بند دست نويس آمده عينا چنين است که مي خوانيد:

4- چنانکه تا تاريخ 15/3/95 پرسپوليس نتواند با بازيکن تسويه حساب کامل نمايد و در صورت عدم علاقه مندي بازيکن در خصوص ادامه همکاري در فصل 95-94 بازيکن مي تواند قرارداد في مابين خود را به صورت يکطرفه فسخ نمايد و باشگاه موظف به صدور رضايتنامه بدون قيدوشرط مي باشد.

يک مشاور حقوقي در اين زمينه مي گويد: در صورتي که اگر بين حضور عدم تسويه حساب کامل تا 15 خرداد و عدم علاقه مندي از عبارت «يا» استفاده شده بود مي شد از لفظ ترکمنچاي استفاده کرد ولي به نظر مي رسد مسوولان باشگاه پرسپوليس پس از اينکه بازيکن آنها را در روز عقد قرارداد مجاب کرده چنين بندي در قرارداد نوشته شده هوشمندانه از «و» بين دو موضوع عدم تسويه حساب کامل تا 15 خرداد و عدم علاقه مندي استفاده کرده است. اگر به عبارتي از (يا) استفاده شده بود مي شد گفت که باشگاه دو پوئن جداگانه داده است اما از عبارت و استفاده شده. در واقع عدم علاقه مندي حقي است که براي بازيکن در نظر گرفته شده است و اين حق منوط به عدم تسويه کامل است. با اين شرايط اگر رامين رضائيان تمايل به ادامه فعاليت در پرسپوليس داشت قرارداد فصل جديد از نظر حقوقي از اعتبار لازم برخوردار بود.