قهرمانی پرسپولیس، نتیجه ثبات و لغزش رقیبان

در شروع لیگ نوزدهم کمتر کسی می توانست باور کند که پرسپولیس چهار هفته به پایان مسابقات قهرمانی را جشن بگیرد. سرخ پوشان پس از سه قهرمانی متوالی، جدایی تلخ و ناخواسته ای با برانکو داشتند. کالدرون اعتقاد زیادی به ایده های مربی کروات نداشت و می خواست تیم دلخواه خودش را بسازد. او تعدادی از بازیکنان کلیدی تیم را به نیمکت تبعید کرد و مصمم بود امضای خودش پای تیم باشد. نقل و انتقالات هم باب میل این مربی آرژانتینی پیش نرفته بود و دائماً در رسانه ها از نیاز به یک مهاجم مرکزی می گفت. در نهایت جونیور براندائو انتظارات را برآورده نکرد تا این برزیلی ناآماده خیلی زود در فهرست خروج قرار بگیرد.

پرسپولیس شروع خوبی در لیگ نداشت و سه شکست مقابل تراکتور، سپاهان و شهر خودرو در هفت بازی اول تردیدها را درباره بخت موفقیت تیم کالدرون بیشتر کرد. البته تقویم سخت هفته های اول هم در این شروع ضعیف بی تأثیر نبود.

قهرمانی لیگ هجدهم برای پرسپولیس میلی متری به دست آمده بود و به نظر می رسید رقیبان دست تیم برانکو را خوانده و فاصله را به حداقل رسانده اند. ناهماهنگی های هفته های اول پرسپولیس و مشکلاتی که بین کالدرون و برخی بازیکنان وجود داشت، نشانه هایی بود که تیم برای تکرار قهرمانی کار خیلی سختی دارد. با این حال کالدرون باتجربه تر از آن بود که کنترل تیمش را از دست بدهد. او با تغییر مدل بازی و تغییرات در ترکیب به بازیکنان فهماند که تنها به واسطه شهرت شان نمی توانند بین یازده بازیکن اصلی باشند. نیمکت نشینی حسینی و بیرانوند که از ستون های تیم در قهرمانی های عصر برانکو بودند، هشداری به تمام بازیکنان بود که تلاش شان را بیشتر کنند و در باد موفقیت های قبلی نخوابند. با وجود شکست های پرشمار هفته های اول، پرسپولیس با بردهای متوالی توانست فاصله اش را با صدر جدول کم کند و در میانه راه لیگ به کورس قهرمانی برگردد. هرچند کالدرون هم مثل استراماچونی قراردادش را به دلیل عقب افتادن دستمزد یکطرفه فسخ کرد ولی پرسپولیس مثل استقلال خودش را معطل بازگشت سرمربی اش نکرد تا امتیازات زیادی را از دست ندهد. باشگاه موفق شد بلافاصله گل محمدی را جایگزین کالدرون کند و با شناختی که این مربی از تیم داشت، کارش را با برد شروع کرد. یحیی از هفته هفدهم و بازی با تراکتور روی نیمکت نشست و توانست پرسپولیس را در تمام هفته ها در صدر جدول حفظ کند.

البته فراز و فرودهای پرشمار رقیبان و اتفاقات هم به کمک پرسپولیس آمد تا برای قهرمانی زودهنگام به دردسر نیفتد. استقلال که در هفته های پایانی نیم فصل اول با استراماچونی یکی از تیم های آماده لیگ بود دیگر نتوانست به شرایط قبل برگردد. سپاهان که در شروع فصل در حد یک مدعی بازی می کرد و پرسپولیس را در تهران شکست داده بود، در نیم فصل دوم افت شدیدی داشت. فرار عجیب آنها در بازی برگشت با پرسپولیس سه امتیاز مهم را به حساب تیم گل محمدی ریخت که ضربه کاری به سپاهان بود تا دیگر امیدی به قهرمانی نداشته باشد. تراکتور هم که تیم گرانقیمتی بسته بود با برکنار کردن دنیزلی وارد حاشیه های زیادی شد و دیگر نتوانست به مسیر قهرمانی برگردد.

پرسپولیس باثبات ترین تیم لیگ نوزدهم بود و پاداش همین ثبات را با قهرمانی گرفت. هرچند کالدرون و گل محمدی هرکدام ایده های متفاوتی برای بازی داشتند، ولی اسکلت تیم قهرمان سه فصل اخیر و روحیه برتری جویی این بازیکنان به این دو مربی کمک کرد که روزهای سخت را با کمترین دردسر پشت سر بگذارند.