قول به هادی فراموش نشود!

جدا چه باید بگوییم؟! خیلی سعی کردیم مهدی طارمی را قضاوت نکنیم. در مورد رامین رضاییان به این نتیجه رسیدیم که دیگر نباید به او و کاری که انجام داد فکر کنیم اما در مورد طارمی اصلا نمی توانیم بی تفاوت باشیم. بازیکنی گمنام که پرسپولیس راه شهرت و موفقیت را جلوی پایش قرارداد و او هم از این فرصت به خوبی استفاده کرد اما نوع برخوردش برای جدایی از این تیم آنقدر بچه گانه بود که واقعا نمی دانیم در این مورد چه باید بگوییم. چرا جوانان کم تجربه ما حاضر نیستند از تجربه بقیه نهایت استفاده را ببرند؟! چرا هر چه به او گفتند و گفتیم این راه اشتباه است او راه را تا انتها رفت؟! چرا بعد از تجربه ای که بقیه از آن گفته بودند حالا همه را بسیج کرده تا اشتباه او را پاک کنند و او را از این مشکلی که در آن گرفتار شده رها کنند؟!

چرا جوانان ما حرف شنوی ندارند؟!

باز هم می گویم اگر طارمی به تیم برگردد خوشحال می شوم اما تجربه ام می گوید او تا مدتها نمی تواند شرایط خوبش را داشته باشد. او مدتها تمرین نکرده و فکرش اصلا آرام نبوده. دل هواداران را شکست و برای بدست آوردن دل آنها به سختی زیادی افتاد و همه این اتفاقات توان او را کاسته و او برای بازگشت به روزهای خوب باید تلاش بیشتری داشته باشد اما ای کاش به این سوال ما پاسخ بدهد که چرا از تجربه بقیه به نفع خودش استفاده نکرد؟! چرا به حرفهای رضا شاهرودی و حامد کاویانپور که در فوتبال ترکیه حضور داشتند توجه نکرد؟!

ای کاش جواب این سوالات را حداقل به خودش بدهد.

نمی دانم چرا دلتنگ هادی نوروزی شدم. دلتنگ آدمی که با رفتنش همه را برای قهرمانی همدل کرد و همه قسم خوردند پرسپولیس را قهرمان کنند و این قهرمانی را تقدیم به روح هادی کنند و روح او را به آرامش برسانند.

از آن روزها مدتهاست گذشته و پرسپولیس هنوز قهرمان نشده. خدا کنه پرسپولیس و پرسپولیسی ها یادشان نرود چه قولی به هادی داده اند.

عشق است پرسپولیس

اردلان بزرگ نیا