مأموريت ممكن تيم ملي و كروش / تمام کردن کار ناتمام

 لطف کار در این بود که آقای کروش هیچ دنبال ریسک نرفت. بازی تیم ملی از آن روی خوب به نظر آمد و آغاز و پایانی درست و مطلوب داشت که در استفاده از بهترین مردانش تردید نکرد.

علم و عمل آقاي كروش در يك راستا بود. مرد پرتغالي با يقين عيني خود، به مجادله نپرداخت و تن داد به واقعيت هاي از پيش محرز. بازيكناني كه خوب نبودند، بازيكناني كه در چرخه تمرينات تيم ملي، خوب نشان نداده بودند، اعتماد مربي را جلب نكردند. تيم ملي براساس عملكرد ميداني مردانش بسته شد! پندارگرايي و ذهنيت هاي پيشين دخالتي، حتي تأثيري در اين ميان نتوانست داشته باشد. كروش مي ديد و تصميم مي گرفت! كروش مي ديد و تيم مطلوبش را براي غلبه اي مجدد بر بحرين شكل مي داد! كروش مي ديد و به ديده هاي خود، پشت نمي كرد و روي ديدني ها چشم نمي بست! او مثل برخي ها نشد!

كروش، پشت درهاي بسته، دور از چند و چون هاي گمانه زني و حدسيات گمانه زنان، در فضايي كه خود به خوبي رازآلودش كرده بود، بهترين ها را كنار هم مي نشاند و چه نشاندني كه بهترين ها را كنار هم قرار مي داد و براي مأموريت ممكن آماده شان مي كرد!

تركيب اوليه، غافلگيركننده نبود. تركيب اولي نقطه ضعف و «پاشنه آشيل» هم نداشت! تركيب اوليه نشان داد كه بازي با عراق، هيچ هم «دستگرمي» به شمار نمي آمد. تركيب اوليه نشان داد كه كروش امروزي دوباره در قواره يك كروش واقعي و دوباره در اندازه يك كروش هميشگي ظاهر شده است! خود را نمي فريبد و دنبال يك گربه فرضي نمي رود! براي بردن بازي مي كند و شرط اول برنده شدن را خواستن و نشانه خواستن را - خواستني در حد توانستن را - دويدن و باز هم دويدن و همه جا بودن مي داند!

اراده و انسجامي كه در تيم ملي ديديم كم نظير بود! «تيم محوري» تيم ملي هم كم مانند بود!
تركيب تيم ملي كه فقط با دو تغيير توأم بود، انگار كه كار خودش را با روح تيم ملي و عزم مردان ملي نيز كرده بود! همه مصمم بودند، همه در خودباوري به اوج رسيده بودند! همه به درجه اي از يقين و ايمان دست يافته بودند كه در چهره و در چشمان مربي خود مي خواندند!
كروش در القاي اين نكته، به خوبي موفق شده بود: ... براي ندويدن، براي ندوها، براي نجنگيدن، براي نامبارزها، جايي وجود ندارد!

كروش يك نكته ديگر را هم با شدت و حدت در تيم خود جا انداخته بود: ... دستم پر است! هر چه بخواهم و هر چه لازم داشته باشم، دارم!... تيم ملي، هيچ گاه اين همه تيم نبوده است!... اين همه جور و اين همه هماهنگ!
برتري هاي تيم ملي، فقط اخلاق مدارانه و فقط در چارچوب هاي روحي نبود كه نمود بارزي داشت. اين همه نشانه هاي نوپديد - به ويژه خواست و اراده هاي كروش، در تشكيل يك تيم ديگر با فوتبالي متفاوت - در بخش تاكتيك نيز تأثير بزرگ خود را ايجاد كرده بود. تيم ملي از همه عناصر انساني اش بهترين استفاده و بيشترين فايده را مي برد! بازي ايران منطقي بود و نه احساسي. بازي ايران فكر محوري داشت و خود به خودي پيش نمي رفت، در عين حال كه از عنصر خود به خودي و از اهرم اتفاقات و تصادف هاي لحظه اي به درستي هم استفاده مي كرد!

تيم ملي در سايه برنامه حركتي تك تك مردانش هم روند بازي را تعيين مي كرد، هم ابتكار عمل را در دست داشت و هم سازنده و پديدآورنده لحظه هاي خاص بود! تيم ملي در حمله و در دفاع، تيمي بود پركار و همه جا حاضر! تيمي كه مي دانست از هر لحظه بازي اش چه مي خواهد و تيمي كه مي دانست پس از خلق صحنه هاي دلخواه، چگونه بايد عملكرد خود را كامل كند!

كروش، با دو تغيير شروع كرد - وريا غفوري و مرتضي پورعلي گنجي- كه به تيم ملي سرعت، اعتبار دفاعي و تاكتيك پذيري ملموسي تزريق كردند! آقاي مربي با سه تازه وارد ديگر - سردار آزمون، عليرضا جهانبخش و سروش رفيعي - كار را تمام كرد تا خودش مصداقي باشد بر اين اصل: ... كار را كه كرد؟ آن كه تمام كرد!
كار آقاي كروش، هنوز تمام نشده! كار تيم ملي، تازه آغاز شده است! چرا كه جوان ها هنوز ميدان را به طور كامل تسخير و از آن خود نكرده اند!
در اين رهگذر - ساختن تيمي قوي تر و كامل تر - به كروشي دريادل تر نياز داريم! كروشي كه توانست از سه بازي دشوار، سه پيروزي بسازد تا هم به خودش و هم به بقيه بباوراند كه مي شود! همه ناشدني ها در سايه دانش و تلاش و نيك انديشي، شدني مي شوند!