محسن خلیلی: تمام شادی های من خلق الساعه بود/ اكيپي كه با وعده و وعيد به پرسپوليس آمده بايد برود

محسن خلیلی همیشه برای هواداران پرسپولیس یک بازیکن خاص است. بازیکنی که در آخرین قهرمانی این تیم آقای گل شده، در دربی رفت و برگشت گل زده و از همه مهمتر آنکه حتی در دوران اوج هم بازیکن حاشیه سازی نبوده است. گفتگویی با محسن خلیلی را می خوانید.

چه خبر از خودتان؟ آخرین باری که با شما صحبت کردیم انفرادی تمرین می کردید.
بله. بعد از آنکه به صلاح دید آقای درخشان از حضور در تمرینات منع شدم سعی کردم انفرادی تمرین کنم تا بدنم را آماده نگه دارم. منتظرم شرایطی پیش بیاید تا به عنوان بازیکن آزاد در این فصل یا فصل اینده بازی کنم.

در این مدت پیشنهادی هم داشته اید؟
بله چند پیشنهاد از لیگ یک داشتم که ترجیح دادم رد کنم تا در لیگ برتر بازی کنم. چند پیشنهاد هم بوده که به دلیل شرایط جدولی یا مالی به توافق نرسیده ایم.

برای بازی های آسیایی از پرسپولیس پیشنهادی نداشتید؟
خیر. در مدتی که با این تیم تمرین می کردم شرایط خوبی داشتم ولی درخشان مرا از حضور در تمرینات منع کرد و گفت نیازی به حضورم در تمرینات نیست. این درحالی بود که من اصلا قصد نداشتم با این تیم قرارداد ببندم و فقط داشتم با تیم تمرین می کردم. در هر حال تا وقتی ایشان سرمربی پرسپولیس باشند به این تیم نخواهم رفت.

بعد از شما پرسپولیس مهاجمان زیادی را خرید. مهاجمان بزرگی مثل محمد قاضی یا کریم انصاری فر که هیچکدام محسن خلیلی نشدند. فکر می کنید دلیل آن چه بوده است؟
به هرحال من در آن مقطع در اوج آمادگی بودم. بعد از من بازیکنان خیلی خوب و اسم های بزرگی به این تیم آمدند ولی بازی در تیم های بزرگی مثل استقلال و پرسپولیس شرایط سختی دارد. مخصوصا پرسپولیس چون تماشاگر بیشتری دارد و فشار بیشتری روی بازیکن است. در سالی که من در این تیم بودم به لطف خدا از تک موقعیت ها استفاده می کردم ولی سال های بعد مهاجمان این تیم از موقعیت متعدد نتوانستند استفاده کنند. به نظر من هرکس نتواند از شرایط اول فصل استفاده کند و خود را با شرایط تیم وفق دهد در ادامه فصل به مشکل بر می خورد. من هم در اولین بازی موفق به گلزنی شدم و این فشار تا حدودی از روی دوشم برداشته شد.

شما هم پس از آنکه از تیم رفتید نتوانستید آن محسن خلیلی پرسپولیس شوید. مشکل شما چه بود؟
پس از آنکه به سلیقه مربی از تیم جدا شدم هفت ماه از میادین دور بودم. نیاز به حمایت داشتم که برگردم ولی کسی حمایت نکرد و نتوانستم به شرایط ایده آل برسم. از طرفی تصمیمات درستی هم نداشتم. من با یاد پرسپولیس می خوابیدم و با آن از خواب بیدار می شدم و این باعث می شد تمرکز لازم را نداشته باشم. بدشانسی هم گریبان مرا گرفت.

این روزها زمزمه هایی مبنی بر بازگشت قطبی به این تیم مطرح شده است. شما در سایپا با علی دایی و در پرسپولیس با قطبی کار کرده اید. تفاوت این دو مربی را در چه چیز می دانید؟
هر مربی کلاس کار خودش را دارد. شما نمی توانید افشین قطبی را با دایی مقایسه کنید. من هیچ وقت مشکلی با قطبی نداشتم و به نظرم آدم خوبی بود. وقتی داشتم در آلمان روی پایم مداوا می کردم ایشان تنها کسی بود که با من تماس می گرفت و پیگیر کارهایم بود. هیچکس به اندازه او روند درمانی مرا دنبال نمی کرد. درباره زمزمه ها هم باید بگویم که ایشان مشکل مالیاتی دارد و اگر بخواهند او را بیاورند باید مبلغ مالیاتش را هم بدهند که هزینه سنگینی را به باشگاه تحمیل می کند از این رو بعید می دانم ایشان به پرسپولیس بیاید.

به پرسپولیس افشین قطبی برگردیم. رضا مامانی در مصاحبه ای گفته بود قطبی سیاه باز و دروغگو است. نظر شما درباره ایشان چیست؟
به هرحال هرکسی یک سلیقه فکری دارد. در آن دوران یکسری بازیکنان با قطبی مشکل داشتند ولی نظر شخصی من این است که ایشان مربی با شخصیت و روراستی بود. حداقل هرکسي که لايق بود را در ترکیب می گذاشت.

مامانی گفته بود قطبی لهجه نداشت و فیلم بازی می کرد. نکته ای که بهادر عبدی تکذیب کرد.
به هرحال ایشان مدتی در امریکا زندگی کرده بود و از وطن خود دور بود. آن اوایل خیلی سخت فارسی صحبت می کرد ولی در ادامه روان تر صحبت کرد با این حال فعل ها را جابه جا می گفت و در این زمینه مشکل داشت.

حرف هایی مطرح شده بود مبنی بر اینکه شما با نیکبخت مشکل داشتید. تا جایی که در اواخر فصل حتی باهم قهر بودید.
به هرحال جراید حساسیت هایی درباره پاس دادن ها و ندادن ها را مطرح کردند که کم کم این بحث جدی تر دنبال شد. ما با هم مشکل خاصی نداشتیم و حتی اول فصل هم اتاق بودیم. این حساسیت ها در هر خانواده ای به وجود می آید. من هم اگر آقای گل شدم زحمات بچه ها و پاس های آن ها بوده است. اتفاقا علی نیکبخت بیشترین پاس را به من داده بود. این تنش ها در هر خانواده ای اتفاق می افتد و بعد برطرف می شود.

همه این مسائل در کنار کسر شش امتیاز باعث شد شما در دقیقه 96 یک بازی دراماتیک آخرین قهرمانی پرسپولیس در لیگ را بدست آورید. از حس تان در آن لحظه بگویید.
خیلی شرایط سختی بود. ما یک فصل زحمت کشیده بودیم و آن بازی آخر بود. بچه ها فکر می کردند بازی تمام شده است. در آخرین دقایق بازی یک ضربه ایستگاهی بدست آمد. من و فرزاد (آشوبی) پشت توپ ایستاده بودیم که فرزاد در گوش من گفت اجازه بده من بزنم. خواب دیده ام این توپ را گل می کنم. فرزاد به دیوار دفاعی زد و توپ جلوی پای من افتاد. یک شوت زدم تا حرصم را خالی که کنم که چرا من نزدم. توپ در نهایت چرخید و چرخید و رفت توی گل. عده ای دنبال سپهر حیدری دویدند. من شوکه شده بودم و در وسط میدان هاج و واج اطرافم را نگاه می کردم. حس خیلی خوبی بود.

می خواهیم درباره دو تا از شادی های پس از گل تان بپرسیم. اول آن تیر و کمان معروف!
تمام شادی های من خلق الساعه بود و من هیچ وقت به آن ها فکر نمی کردم. آن شادی هم در بازی برابر صبا بود و بعد از احترام نظامی بازی با استقلال این خوشحالی را بیش از همه دوست شادی هایم دوست دارم. به طور کلی این عکس العمل ها از انرژی هوادارانی حاصل می شد که به استادیوم می آمدند و باعث می شدند گل های حساسی را به ثمر برسانیم. متاسفم که این روزها ورزشگاه خالی از تماشاگر است.

دومین شادی شما مربوط به نیم فصل دوم لیگ یازدهم است این بار با پیراهن مس کرمان به پرسپولیس گل زدید و گریه کردید.
باید بگویم حس فجیعی بود. تا تجربه نکنید نمی دانید چه می گویم. پس از مدت ها به آزادی برگشته بودم و باید جلوی تماشاگرانی بازی می کردم که همیشه پشت من بودند. شرایط مثل شرایطی بود که من در پرسپولیس بودم. وقتی گل زدم یک لحظه فکر کردم بازیکن پرسپولیس هستم ولی وقتی دویدم به سمت تماشاگران، فهمیدم اوضاع عوض شده است. خیلی تجربه تلخی بود.

بعد از آن دوران پرسپولیس دیگر آرامش نداشته است و این روزها هم که بحث تغییر مربی به میان آمده است.
پرسپولیس نیاز به یک مربی خوب دارد. وقتی این اکیپ با دادن وعده و وعید وارد پرسپولیس شدند ولی نتیجه نگرفتند باید عوض شوند. آن ها می گفتند در نیم فصل این تیم را تقویت می کنیم و یارگیری بهتری انجام می دهیم، ولی این کار را نکردند. نه اینکه بازیکنان فعلی تیم بد باشند، مشکل این است که این بازیکنان به درد پرسپولیس نمی خورند.