مسابقات ناتمام ایران؛ همیشه پای پرسپولیس در میان است!

شیوع ویروس کرونا در دنیا باعث شد فوتبال و ورزش فعلاً تعطیل باشد. این مسأله در همه دنیا نگرانی های زیادی را به وجود آورده، مخصوصاً در لیگ های اروپایی که درآمدهای هنگفتی از برگزاری مسابقات دارند و تعطیلی به آنها ضربه بزرگی می زند. البته لیگ های اروپایی در تلاش هستند تا مسابقات خود را ادامه دهند اما هنوز تکلیف لیگ های فوتبال ایران مشخص نیست. هنوز نه لیگ برتری ها تکلیف خود را می دانند و نه تیم های دسته های پایین تر. این بلاتکلیفی باعث شد تیم ها طبق جایگاه شان پیشنهادهایی برای ادامه یا تعطیلی لیگ بدهند. مثلاً پایین جدولی هایی که خطر سقوط را احساس می کنند دوست دارند مسابقات تعطیل شود و بالا جدولی ها به دنبال ادامه رقابت هستند، مخصوصاً تیم هایی که بعد از مدت ها خود را برای حضور در لیگ قهرمانان آسیا آماده می کردند و شانس خود را برای رسیدن به این مسابقات مهم بالا می دانستند. این تفاوت نگاه ها باعث شده لیگ همچنان بلاتکلیف بماند و هیچ کس نتواند آینده مسابقات را پیش بینی کند. نکته جالب در مورد تعطیل شدن لیگ این است که اگر این اتفاق بیفتد تیم های لیگ یکی که مدعی صعود به لیگ برتر بودند معترض خواهند شد. اگر مسابقات این دسته ادامه پیدا کند، این سؤال به وجود می آید که اگر می توان لیگ یک را به پایان رساند، چرا نتوان رقابت های لیگ برتر را هم دنبال کرد؟

این بار اول نیست که چنین شرایطی به وجود آمده. در فوتبال ایران تا به حال چند بار لیگ فوتبال نیمه تمام مانده یا دچار یکسری مشکلات مثل کنار گذاشتن یک تیم شده که به آنها می پردازیم.

از زمان شروع لیگ تخت جمشید و جدی تر شدن مسابقات باشگاهی در فوتبال ایران، اولین بار در سال 57 بود که لیگ فوتبال ایران بلاتکلیف و نیمه تمام ماند. در تابستان آن سال، به خاطر شرایط خاص حاکم بر جامعه و انقلاب لیگ فوتبال ناتمام ماند و نتوانست ادامه پیدا کند. زمانی که فوتبال و سینما دیگر جزو اولویت های مردم نبودند و اکثراً به دنبال تغییر و تحول در کشور بودند. این ششمین دوره مسابقات جام تخت جمشید بود.  در آن دوره تیم شهباز تهران در پایان هفته سیزدهم صدرنشین بود و حسین فرکی مهاجم پاس با هفت گل آقای گل. پاس مدافع دو دوره قهرمانی متوالی در آن فصل بود و در کل 5 دوره عمر لیگ تخت جمشید دو قهرمانی برای پاس، دو جام برای پرسپولیس و یک عنوان نصیب تاج شده بود اما مسابقات شهریور ماه تعطیل شد و لیگ نیمه کاره ماند تا شهباز شانس قهرمانی را از دست بدهد.

بعد از انقلاب، لیگ سراسری مدت ها برگزار نشد و به جای آن جام باشگاه های تهران تنور فوتبال را گرم می کرد. در سال 59 شروع جنگ این مسابقات را نیمه تمام گذاشت.  در آن سال ها خیلی سعی می شد فوتبال ادامه پیدا کند تا روحیه مردم بالا بماند اما در سال 63 هجوم تماشاگران به زمین در یک بازی مهم باعث شد مسابقات یک بار دیگر تعطیل شود.

مجید جلالی سرمربی کنونی گل گهر سیرجان، آن روزها را به خوبی به یاد می آورد: «بازی بین پرسپولیس و پاس تهران بود که در امجدیه برگزار می شد. حساسیت بالای آن بازی باعث شد تماشاگران زیادی به ورزشگاه بروند. یادم می آید آنقدر تعداد تماشاگران زیاد بود که حتی در پیست هم نشسته بودند. هجوم تماشاگرانی که کنار زمین نشسته بودند باعث شد بازی نیمه کاره بماند. بعد از آن مردم ریختند بیرون و شلوغ کردند که بازی ها کلاً تعطیل شد. در آن زمان تنها 6، 7 هفته از بازی ها انجام شد اما شلوغی ها باعث شد کلاً مسابقات تعطیل شود.»

در این بازی معروف که تماشاگران به زمین آمدند و تیر دروازه ها را در امجدیه کندند تا پایان هفته هفتم، پرسپولیس صدرنشین بود و استقلال که هم امتیاز با قرمزها بود در رتبه دوم قرار داشت. اولین دوره مسابقات باشگاه های تهران پس از انقلاب که در سال 60 برگزار شد با قهرمانی هما به پایان رسید، سال 61 پرسپولیس و سال 62 و 64 استقلال قهرمان شدند. پرسپولیس از 65 تا 69 پنج قهرمانی متوالی را تجربه کرد و سال 70 با قهرمانی استقلال پرونده این جام بسته شد.

مسابقات سراسری این بار با نام «جام آزادگان» از سال 70 از سر گرفته شد. این بار اتفاقی که باعث نیمه کاره ماندن مسابقات شود رخ نداد، ولی در سال 1376 فدراسیون فوتبال مجبور شد پرسپولیس را به علت داشتن ملی پوشان پرشمار و عقب افتادن بازی هایش به خاطر تداخل با مسابقات ملی از لیگ کنار بگذارد. تیم ملی در آن سال درگیر مسابقات انتخابی جام جهانی 98 بود و 17 بازی برگزار کرد که در نهایت 8 آذر 76 با تساوی در بازی تاریخی ملبورن برای اولین بار بعد از انقلاب به جام جهانی صعود کرد، اما بهای این شیرینی را پرسپولیس که 13 ملی پوش داشت با از دست دادن سومین قهرمانی متوالی داد و فرصت ثبت یک رکورد را هم از دست داد. در هفتمین دوره لیگ آزادگان در شرایطی که تیم های رقیب 15 بازی برگزار کرده بودند، پرسپولیس فقط 4 بازی داشت و در پایان دور رفت چون عملاً مشخص شد فرصتی برای برگزاری بازی های معوقه این تیم وجود ندارد، فدراسیون پرسپولیس را از لیگ کنار گذاشت تا عابدزاده، نکیسا، محرمی، میناوند، پیروانی، نادر محمدخانی، شاهرودی، سعداوی، استیلی، مهدوی کیا، سراج، کاویانپور و... بدون استرس تمرکز خود را روی تیم ملی بگذارند. در غیاب پرسپولیس، استقلال با هدایت ناصر حجازی به قهرمانی رسید. پرسپولیس در بازگشت به جام آزادگان توانست با هدایت علی پروین دو دوره بعدی را به قهرمانی برسد.

جلالی در مورد اتفاقات آن سال می گوید: «پرسپولیس در آن سال ملی پوشان زیادی داشت و کلاً تیمش در اختیار تیم ملی بود. تیم ملی به جام جهانی رفت اما لیگی که با 16 تیم شروع شده بود با 15 تیم به پایان رسید. آن اتفاق در اولین سال حضور صفایی فراهانی در فدراسیون فوتبال رخ داد.» اگر آن لیگ برای پرسپولیس نیمه کاره نمی ماند، شاید قرمزها می توانستند با 5 قهرمانی متوالی، رکورد باشگاه های تهران خود را تکرار کنند.

از سال 80 لیگ فوتبال ایران حرفه ای شد و با نام لیگ برتر بدون وقفه دنبال شده است. یک اتفاق غیرمنتظره اما بار دیگر بحث نیمه کاره ماندن مسابقات را زنده کرده است. شیوع ویروس کرونا لیگ برتر ایران را مثل اکثر لیگ های جهان در بلاتکلیفی قرار داده است. این در حالی است که 21 هفته از مسابقات لیگ برتر و 26 هفته از رقابت های لیگ یک گذشته و تعداد بازی های باقیمانده تک رقمی است. پرسپولیس که با اختلاف 10 امتیاز نسبت به تیم دوم در صدر جدول ایستاده، اگر بتواند در نوزدهمین دوره لیگ برتر هم قهرمانی را از آن خود کند این بار هم می تواند یک رکورد جالب بزند و 4 دوره قهرمانی متوالی را ثبت کند در غیر اینصورت بعید به نظر می رسد سازمان لیگ چاره ای جز قهرمان اعلام کردن صدرنشین های لیگ های مختلف داشته باشد.