مشکل ابدی لیگ برتر/ این همه ورزشگاه غیراستاندارد

یک بار دیگر در شروع فصل جدید لیگ برتر فوتبال کشور ورزشگاه ها دردسرساز شده اند و شمار زیادی از آنها چیزهایی نیستند که باید باشند، اضافه شدن نساجی قائمشهر و نفت مسجدسلیمان به معادلات، نه تنها اوضاع را بهتر نکرده بلکه این سوال بدیهی را عمیق تر ساخته که آیا داشتن ورزشگاه های استاندارد از شروط اصلی برای شرکت در بالاترین لیگ کشور نیست و اگر است چرا در 17 سال گذشته رعایت نشده و اگر قرار است امسال هم رعایت نشود چه فرقی هست بین این لیگ و لیگ های قبلی؟

به اعتراف سعید فتاحی رییس کمیته مسابقات سازمان لیگ نه تنها ورزشگاه های دو تیم تازه وارد لیگ (نساجی و نفت مسجدسلیمان) ایراد دارند بلکه در ورزشگاه مدرن غدیر اهواز نیز معضلاتی رویت شده است. به طوری که احتمال دارد به ورزشگاه جدیدتر موسوم  به «فولاد اره نا» توسل جسته شود که طبعا مشکلات هر ورزشگاه تازه تاسیس و امتحان نشده ای را در بر دارد. ورزشگاه گسترش فولاد تبریز یعنی بنیان دیزل هم مشکل نور دارد که این امر در این موقع از سال که سازمان لیگ قصد در برپایی دیرهنگام مسابقات لیگ دارد (تا گرما آسیب رسانی کمتری داشته باشد) تولید مشکل خواهد کرد.

نگاهی ولو سطحی به سایر ورزشگاه های مورد استفاده در لیگ نیز امید چندانی را موجب نخواهد شد. هنوز که هنوز است هیچ کس نمی تواند به طور قطع و یقین بگوید که مسابقات خانگی سپیدرود در کدامیک از دو ورزشگاه اصلی رشت انجام می شود و در هر یک از آنها عیب های متعددی را می توان یافت. ثامن مشهد محیط خوبی دارد اما زمینش ایده آل نیست و این عینا برای ورزشگاه یادگار امام (ره) تبریز هم صدق می کند. در اصفهان البته ورزشگاه نقش جهان هم ظاهر خوبی دارد و هم زمین مناسبی اما این خوب بودن برای اصفهانی ها 25 سال زمان برده و این طول مدت عملیات ساختمانی و عمرانی این ورزشگاه است و تازه در همین شهر زمین فولادشهر هر چیزی هست الا زمینی که بتوان در آن فوتبالی شسته و روفته را ارائه کرد.

تهران با آزادی، دستگردی و شهر قدس اوضاع بهتری در این زمینه دارد اما زمین تختی این شهر همچنان می لنگد و آزادی فقط در اختیار بازی های خانگی سرخابی ها است و بقیه تیم های تهرانی باید سماق بمکند و زمانی که پیکان به قزوین می رفت و بازی هایش را آنجا انجام می داد و صبا سر از قم درآورده بود اوضاع آنها هم نامساعد بود. همه اینها ما را وامی دارد که در آستانه لیگ هجدهم بپرسیم برای حل این مشکل ظاهرا ابدی چه باید کرد. مگر در اساسنامه لیگ برتر بر وجود ورزشگاه اختصاصی استاندارد برای تمامی تیم های حاضر تاکید نشده بود و مگر مسوولان امر به کرات نگفتند که فقط تا لیگ های سوم و چهارم به تیم های شرکت کننده مهلت تامین این مهم را می دهند.

از اتمام آن مهلت 15 سال می گذرد و هنوز فاقد استادیوم های استاندارد به حد لزوم هستیم و کار در این زمینه به قدری معیوب است که حتی تیم ملی در یک «تهران غرق در نعمت» برای یافتن زمین تمرینی مناسب به ورزشگاه مختصر و مفید پژوهشگاه نفت روی آورده است. وقتی برخی صاحبنظران به درستی تاکید می ورزند که لیگ ما فقط به اسم حرفه ای است مسوولان فوتبال این را برنمی تابند و با اینکه در زحمات عظیم و طولانی آنها شکی وجود ندارد اما بپذیریم که در زمینه استادیوم ها به هر دلیل و سببی تیرمان به فاصله چندین و چند کیلومتر خطا رفته است.