مكاني: تشويق نيلسون باعث خوشحالي من است / اصلاً دلم نمی خواست بازی به پنالتی بکشد!

زنده‌‌باد پنالتی، زنده‌باد مکانی... سوشا دست پرسپولیس را گرفت... اینها تیتر ما درباره سنگربان پرسپولیس بود و همان ‌طور که می‌دانید تیترهای دیگری هم در سایر رسانه‌ها به سوشا مکانی اختصاص یافت.

دروازه‌باني كه يك نيمه مورد غضب هواداران پرسپوليس بود و به فاصله يك ساعت ناگهان مرد محبوب سرخپوشان شد. ناجي پرسپوليس در جام حذفي و در ضربات پنالتي كه در تقابل با وحيد طالب‌لو، يك دروازه‌بان پنالتي‌گير ديگر، موفق ظاهر شد و نه تنها ضربات راه‌آهني‌ها را گرفت بلكه خودش هم پنالتي دوم تيمش را گل كرد تا پرسپوليس به مرحله يك‌چهارم نهايي صعود كند و... در همين ارتباط با سوشا مكاني تماس گرفتيم و دقايقي گپ زديم. نوشتن اين گپ و گفت با ما و خواندن مصاحبه‌اش با شما!

اسمش را نمي‌شود اشتباه گذاشت. من يك توضيح فني در اين رابطه بدهم و آن اين است كه در آن لحظه بهترين تصميم را گرفتم. در دروازه‌باني اصل اين است كه توپ‌هاي بلند برای گلر است اما توپ‌هاي ارسالي كوتاه را يك سنگربان بايد تا آخرين لحظه مكث كند و سپس عكس‌العمل نشان دهد چون توپ‌هاي تيز خيلي خطرناك است و من هم آن لحظه اين كار را انجام دادم. توپ هم دقيقاً به موهاي محمد غلامي ساييده شد و بعد از آن دفاع ما نتوانست توپ را دفع كند. همان توپ به زمين خورد و سرعتش دو برابر شد و آن اتفاق افتاد. اين را از آن جهت گفتم كه اگر باز هم چنين شرايطي پيش بيايد، همان كار را انجام مي‌دهم!

خدا را صد هزار مرتبه شكر اما من تنها ناجي پرسپوليس نبودم. همه بچه‌ها تلاش كردند كه ما حذف نشويم و باز هم خدا را شكر كه توانستيم جبران كنيم، گل بزنيم و به بازي برگرديم.

(بدون درنگ) اصلاً ناراحت نشدم. اتفاقاً تشويق نيلسون باعث خوشحالي من است. من سوشا مكاني زماني ناراحت مي‌شوم كه دروازه‌بان تيم رقيب تشويق شود و آن لحظه به هيچ عنوان از تماشاگران دلخور نشدم.

به صورت اختصاصي با من حرف نزد ولي كلي به همه بچه‌ها گفت كه مي‌توانيم ببريم و خودمان هم مي‌دانستيم هم توانايي برد راه‌آهن را داريم و هم محكوم به پيروزي در اين بازي حذفي هستيم. در واقع پرسپوليس هميشه بايد برنده باشد، سربلند باشد و باعث شادي هواداران پرشمارش باشد.

نه، دوست نداشتم اين مسابقه به پنالتي كشيده شود و دلم مي‌خواست بچه‌ها كار را در همان وقت اضافي تمام كنند. البته اين را هم از قول من بنويسيد كه مشكلي هم با ضربات پنالتي نداشتم.

ببينيد من اهل كري خواندن و اين حرف‌ها نيستم. فوتبال خودم را بازي مي‌كنم و آن لحظه هم تمام تمركزم به كار سوشا مكاني بود و البته براي وحيد طالب‌لو هم احترام خاصي قائل هستم.

پيروزي در ضربات پنالتي به دو عامل مهم بستگي دارد؛ اول اينكه خوب پنالتي بزني و دوم آنكه خوب هم پنالتي بگيري و خدا را شكر بچه‌هاي ما خوب پنالتي زدند و من هم وظيفه‌ام را انجام دادم.

نه، به حميدخان و آقاي عبدي سر تمرينات گفته بودم پنالتي مي‌زنم. در تمرينات پرسپوليس هم كادر فني ديده بود كه 4، 5 پنالتي را پشت ‌سر هم گل كردم و بر همين اساس اسم مرا جزو پنالتي‌زنان بازي گذاشتند.

فكر كنم خوزه لوئيز چيلاورت!

بله! يادم آمد ولي من هيچ شباهتي به او ندارم. (به شوخي) بنويسيد من سوشا مكاني هستم، نه روجرو سني!

در يك كلام بنويسيد صد درصد!

مي‌گويند دو گلر خوب در يك تيم نبايد باشد و مصداق بارز اين موضوع هم رابطه قبلي برومند - طباطبايي و رحمتي - طالب‌لو بوده است. بر همين اصل ديروز مايلي‌كهن هم در گفت‌وگویی مدعي شد دايي در آوردن سوشا به پرسپوليس وقتي نيلسون را داشته، اشتباه كرده است اما ظاهراً بايد در اين موضوع تجديد نظر كنيم و بگویيم دو دروازه‌بان خوب ايراني نبايد به طور همزمان در يك تيم باشند، چرا كه رفتار حرفه‌اي نيلسون خلاف اين ادعا را ثابت كرد. اين دروازه‌بان برزيلي بعد از صعود پرسپوليس در جام ‌حذفي با درخشش سوشا در اينستاگرامش نوشت: «عاشق پرسپوليس هستم، عاشق سوشا هستم، قهرمان پرسپوليس، قهرمان سوشا!» قطعاً هيچ بازيكن ايراني‌ای بعد از درخشش رقيبش چنين چيزي نمی‌نويسد.

هر چند سوشا در جريان بازي با راه‌آهن در جام‌ حذفي يك گل بد خورد ولي او در ضربات پنالتي آخر بازي، اين گل را جبران كرد و با گرفتن دو ضربه پنالتي و زدن يك گل از روي نقطه پنالتي بيشترين سهم را در صعود سرخپوشان به مرحله بعدي اين پيكارها داشت. او لحظاتي بعد از اين بازي در صفحه اينستاگرامش از همه پرسپوليسي‌ها به خصوص آنهایی كه به او فحاشي كرده بودند، تشكر كرد! و نوشت: «عاشق پرسپوليسم، تمام وجودمو واسه شاد كردن تك تك‌تون ميذارم. دست تك تك‌تون رو مي‌بوسم واسه حمايت‌تون، چه اونايي كه فحش دادن و چه اونايي كه بهم ايمان داشتن!»