مهم بردن بود که بردند!

سرانجام طلسم فصل شکست و پرسپولیس اولین برد را در سومین هفته رقم زد و نخستین گل فصل را هم زد. پاشنه آشیل پرسپولیس امسال قرار بود خط حمله باشد که بود و دو بازی نخست این تیم را بدون برد به پایان رساند. در بازی سوم هم قفل بازی را یک هافبک میانی شکست تا یحیی همچنان درگیر و نگران مشکلات خط حمله‌اش باشد.

اما نکته‌های مثبت برد نخست سرخ‌ها، قطعاً بهتر شدن روایت این تیم در زمین است. اگر یک تیم فوتبال را به مثابه یک رسانه بدانیم، آن‌وقت شیوه‌ای که قرار است در زمین به ارائه فوتبال بپردازند را باید شیوه روایی آنها لقب بدهیم. پرسپولیس هنوز درگیر مشکلات بدنسازی و بدن‌های سنگین است و به نظر باید چند هفته‌ای به آنها بیشتر فرصت داد تا یخ‌شان باز شود. پرسپولیس هنوز به زمان ورود به مرحله اوج آمادگی حتی نزدیک هم نشده و این موضوع کار یحیی را دشوارتر می‌کند. با این همه، همین برد حداقلی هم کافی بود تا جایگاه سرخ‌ها در جدول بهبود پیدا کند. آنها حالا از رقیب خود استقلال، تنها یک امتیاز عقبند و با سپاهان نیز دو امتیاز فاصله دارند.

یحیی گل‌محمدی برای بازسازی تیمش تلاش‌های زیادی انجام داده اما هنوز نتوانسته خط حمله این تیم را به جایی برساند که باید. این به خودی خود ایرادی نخواهد داشت اگر مدافعان و هافبک‌ها جور مهاجمان را بکشند. پرسپولیس باید راهی بیابد تا بتواند کنترل بازی را در زمین گسترش بدهد و راه‌های بیشتری به سمت دروازه خلق کند. چند سطری هم باید برای مهاجم خارجی این تیم لوکادیا نوشت. او به وضوح ناآماده اما بسیار باهوش است و در جایگیری‌ها تبحر دارد. به او باید بیشتر فرصت داد و از او باید بیشتر انتظار داشت. به نظر مهاجمی می‌آید که با یک بدن آماده می‌تواند «گیم‌چنجر» باشد!