مورد عجیب دو مهاجم پرسپولیس؛ همه می خواهندشان جز دایی

از همه آنچه در لیگ سیزدهم در نوک خط حمله پرسپولیس دیده ایم، تنها یک محمد عباس زاده در این تیم ماندگار خواهد شد و سیدمهدی سیدصالحی و فرزاد حاتمی جایی در برنامه های فصل بعد تیم دایی نخواهند داشت. در حالی که هر دوی این بازیکنان شروع بسیار خوبی در پرسپولیس داشتند.

 * سیّد باتعصب؛ شروع خوب و پایان بد

سیدصالحی با گلزنی در اولین دیدار فصل سرخپوشان برابر تراکتور، در راه اثبات این تئوری گام گذاشت که در این سال ها به اندازه توانایی های واقعی اش دیده نشده و دقیقا همان مهاجم چارچوب شناسی است که پازل سرخپوشان در این سال ها به او نیاز داشته.

 او بعد تر در تقابل پرسپولیس با فجر نیز گل حساسی برای تیم دایی به ثمر رساند تا رفته رفته روی سکوهای آزادی محبوب شود.

 اما مهاجم سابق استقلال، سپاهان و تراکتورسازی هرگز موفق به حفظ روند خوب ابتدای فصل خود نشد. او در زمین مسابقه بیش از آنکه در نزدیکی های محوطه باشد، در حوالی میانه میدان در حال توپ گیری دیده می شد و با این روند نمی توانست مهاجم کارآمد درون محوطه یا به قول فرنگی ها "فاکس این دِ باکس" باشد.

سیدصالحی در نیم فصل دوم تنها دو بار برای پرسپولیس گلزنی کرد و در کل فصل با ۲۵۰۴ دقیقه بازی، تنها ۶ گل به ثمر رساند و یک پنالتی برای تیمش گرفت. این بازیکن در کل فصل حتی یک پاس گل نیز صادر نکرد.

 * فرزاد حاتمی؛ غولِ چراغِ بی جادو

وضعیت برای فرزاد حاتمی نیز به همین منوال پیش رفت. او در شروع کار در پرسپولیس، به شکلی تماشایی دروازه تیم مس را در کرمان باز کرد و اولین شش تایی های فصل را برای سرخپوشان به قطعیت رساند اما هرگز نتوانست خودش را به ترکیب اصلی برساند و در بسیاری از بازی ها حتی چند ثانیه نیز در ترکیب قرار نگرفت.

فرزاد در مجموع ۱۸۴ دقیقه برای پرسپولیس بازی کرد و همه کارش برای این تیم، همان تک گل بازی کرمان بود.

با چنین آماری، عجیب نیست که سیدصالحی و حاتمی فصل جدید را در گوشه دیگری از کشورمان استارت بزنند. بازیکنانی که با توجه به سفرهای مداوم شان، اگر به نوشتن سفرنامه روی بیاورند احتمالا روزهای موفق تری در انتظارشان خواهد بود!

نکته جالب اینجاست که با وجود آمار نسبتا ضعیف این دو بازیکن در فصل گذشته باز هم هر دوی آنها مشتریان فراوان و پروپاقرصی در میان تیم های لیگ برتری دارند.