نشانه‌های پررنگ تغییر

هیچ تیمی با نتیجه دو هفته ی ابتدایی ارزیابی نمی شود اما سبک و نتایج دو هفته ابتدایی بازی‌ها می‌تواند آیینه‌ای واضح برای آینده تیم باشد.

اگر از خود مهدی تارتار سوال شود پرسپولیس دو هفته ی ابتدایی پرسپولیس ایده آل اوست می‌گوید نه و قطعا خواهد گفت تیم او جای بیشتری برای پیشرفت دارد، هم در فاز دفاعی و هم در فاز تهاجمی. با این حال با توجه به دگر دیسی صورت گرفته در ترکیب تیم انتظار نمی رفت، مهدی تارتار به این سرعت ترکیب اصلی خود را بشناسد و به این سرعت تیمی بسازد که در دو هفته ابتدایی تهاجمی‌ترین تیم لیگ برتر باشد.

دست کم تجربه ثابت کرده در فصول گذشته پیروزی در برابر تیم هایی چون شمس آذر و استقلال خوزستان آسان نبود. استقلال خوزستان هم استقلال را شکست داده و هم پرسپولیس را و از این بازی ها زمان زیادی نمی گذرد و به یاد داریم شمس آذر – استقلال موسیمانه را در آزادی شکست داده بود. پرسپولیس در مصاف با استقلال خوزستان سخت کوش 4 گل زد و چه موقعیت های مسلمی توسط جلالی و شهر آبادی از دست داد و و اتفاقات همین دو هفته ی ابتدایی نشان می دهد، پرسپولیس و مهدی تارتار با هم سوئیچ کردند. پرسپولیس روی نوار قهرمانی و مهدی تارتار روی سبک بازی تهاجمی.

پیروزی پرسپولیس پیش از شروع بازی ها شروع شد. جایی که مهدی تارتار مصلحت را کشت و منفعت پرسپولیس را در نظر گرفت. این ایده و این سیاست موجب جدایی بازیکنانی شد که برای خیلی ها قابل باور نبود. پیروزی پرسپولیس به واقع از تیم سازی شروع شد. جایی که مهدی تارتار همانند یک شطرنج باز مهره ها را به صورتی چید که هیچ بازیکن اصلی بدون رقیب نیست. تا جایی که امروز در ترکیب تیم پرسپولیس حتی درخشش هم تضمینی برای حضور در ترکیب تیم نیست. نمونه اش علی علیپور در بازی با استقلال خوزستان با خلق موقعیت گل و گلزنی ستاره تیمش بود اما تا دقیقه 90 در زمین نماند و تعویض شد. این ها نشانه های خوبی برای یک تیم مدعی است.

پرسپولیسی که در این دو هفته دیدیم یک تیم خوب در فاز تهاجمی و یک تیم خوب در فاز دفاعی بود. 6 گل زده. امید گل این تیم در بازی با استقلال خوزستان برای اساس داده های سایت آنالیز 2.57 بوده. بازی با سیستم 2-4-4 پرسپولیس را به یک تیم تهاجمی تبدیل کرده. البته این تنها سیستم نیست که تیم را تهاجمی می کند. قطعا این خواست مهدی تارتار بوده و اینکه توانسته این خواست را به شاگردانش القا کند. دیدیم که تیم در بازی نخست و به خصوص در دقایقی از نیمه دوم پشت توپ فوتبال کرد تا از ایده های تهاجمی حریف آسیبی نبیند.

این ها نشان می دهد همان طور که پرسپولیس در فاز تهاجمی با برنامه عمل می کند، می‌خواهد در فاز تدافعی هم یک تیم خوب باشد. خیلی ها بر این عقیده اند شروع دوران مهدی تارتار در پرسپولیس برای آنها یادآور خاطرات شروع برانکو در تیم است. او یعنی مربی کروات بعد از جایگیر شدن در تیم به سرعت ترکیب تیم را تغییر داد. با بی انضباطی برخورد کرد و یکی از ستاره های تیم را کنار گذاشت و با سیستم 2-4-4 تا سال های سال با پرسپولیس در فوتبال ایران حرف اول را زد. تیم او منسجم و پر موقعیت فوتبال می کرد و اگر جایی لازم بود برای کسب نتیجه در فاز دفاعی از جان مایه می گذاشت. در تیم او او همه در حمله شرکت می کردند و همه در دفاع و منفعت تیم برای آنها از همه چیز مهم تر بود. هیچ کس حق بی انضباطی نداشت، حتی اگر ستاره ی تیم بود و باید می‌دوید و در خدمت تاکتیک تیم بود.

آیا این پرسپولیس می تواند به پرسپولیس برانکو تبدیل شود؟ آیا مهدی تارتار می‌تواند نسخه وطنی برانکو ایوانکوویچ را برای اهالی فوتبال تداعی کند؟ با گذشت زمان پاسخ این سوالات روشن خواهد شد.