نشان سرخ دلیری

پرسپولیس یک بار دیگر ثابت کرد که از سر تصادف و بخت و اقبال عنوان بهترین تیم این سال های ایران را تصاحب نکرده است؛ که هیچ موفقیت متداومی جز با شایستگی به دست نمی آید.

این اثبات مجدد شایستگی هم الزاما به نتیجه ثبت شده در انتهای دیدار با السد بازنمی گردد. موفقیت های پرسپولیس حالا مدت هاست که به یک روند تبدیل شده نه جرقه. فوتبال گرچه بازی لحظه ها و اتفاق هاست، ولی در نمایی کلان، تکرار لحظه ها و اتفاق های شیرین و افتخار آفرین، صرفا با تلاش به دست می آید. روی تلخ فوتبال اگر پی در پی خودش را به تیمی نشان داد، اگر اشتباهات فردی مدام تکرار شدند، اگر ضعف های تاکتیکی برطرف نشدند، یعنی روندی برای موفقیت وجود ندارد. پرسپولیس تا لحظه قبل از گل هم تیم شایسته احترامی بود که با برنامه و هدفمند مقابل رقیب تا دندان مسلحش بازی کرد. نتیجه اگر برعکس هم می شد، هواداران تیمی را که روی اصول تاکتیکی و شور مثال زدنی بازی می کرد، شماتت نمی کردند. پرسپولیس تا قبل از دقیقه 88 هم برنده بازی بزرگ بود؛ ارسال بی نقص عالیشاه و ضربه درخشان آل کثیر، تکمیل کننده روندی بودند که پرسپولیس از ابتدای تورنمنت دنبال کرده بود.

2بازی، یک باخت، یک تساوی؛ پرسپولیس با این آورده به قطر رفت؛ با از دست دادن 2 مهره کلیدی (مهدی ترابی و علی علیپور) در آستانه شروع مجدد لیگ قهرمانان و پیش از آن جدا شدن سنگربان ملی پوشش. با فشار ناشی از باخت در داربی (و انتقادهای گسترده هواداران تیمی که سال هاست سخت می بازد و دوستدارانش را پر توقع کرده است.) و با خرید هایی که در نگاه اول شاید خیلی جذاب به نظر نمی رسیدند.

پرسپولیس باید هماهنگی نیروهای جدید با یاران قدیمی اش را در طول تورنمنت به دست می آورد؛ چالشی دشوار برای تیمی که سال هاست عادت کرده با حداقل تغییرات به مصاف حریفان برود.

داشتن کاراکتر پیروز اینجا به کمک پرسپولیس آمد و تیم بازی به بازی همگون تر و هماهنگ تر شد. خرید های تازه خیلی زود با حال و هوای قهرمان ایران منطبق شدند و دست یکی شان(حامد لک) فراتر از تصور درخشید.

تیمی که کاراکتر دارد، از هر موقعیتی فرصت خلق می کند، یک روز با پنجره بسته درس ثبات تیمی می دهد و تا فینال آسیا می رود و روزی دیگر از پنجره باز قدرت انطباق و هنر هماهنگی را به نمایش می گذارد.

حالا 2 قدم مانده به صبح؛ 2 گام دشوار که شاید با خستگی ساق های سرخ پوشان دشوارتر هم شود. السد شاید سخت ترین مانعی بود که پرسپولیس از آن گذر کرد، شاید هم نه. حالا پرسپولیس با حذف تنها نماینده کشور میزبان، تنها نماینده ایران است که در یک چهارم نهایی حضور دارد. آنها که در تدارک حماسه ای دیگرند، تا همین جا هم شایسته دریافت نشان سرخ دلیری اند.