نمک روی زخم یوزپلنگ

در حالی که تنها هشت روز به نخستین بازی تیم ملی کشورمان در جام ملت های آسیا زمان باقی مانده، کارلوس کی روش با مشکلات پرشماری برای شروع قدرتمندانه این مسابقات دست به گریبان است. شاید حداقل در دو دهه اخیر هرگز سابقه نداشته که تیم ملی ایران در چنین فضای مسموم و عجیبی وارد یک تورنمنت مهم شود. در سیاهه مشکلات مربی پرتغالی، سرفصل های پرتعدادی به چشم می خورد که هر کدام از آنها به تنهایی می توانند یک تیم را زمین بزنند. با این حال باید صبور بود و دید تجربه بین المللی کی روش می تواند یوزپلنگ ها را از این مسلخ بیرون ببرد و سر و سامانی به تیم بدهد یا نه؟

 تدارکات؛ در حد فاجعه!
تیم ملی کشورمان در فاصله بین پایان جام جهانی و آغاز جام ملت های آسیا تنها یک دیدار تدارکاتی واقعی انجام داد که آن هم بازی با کره جنوبی در تهران بود؛ دیداری که مسلما در مسیر برگزاری اش انگیزه های انتقام جویانه حریف شرقی، بسیار موثرتر از مهارت فدراسیون فوتبال ایران بوده است! غیر از این بازی، بقیه مصاف های تدارکاتی تیم کشورمان را تقابل با تیم های باشگاهی درجه چندم اروپا و آفریقا تشکیل می دادند که مطلقا نمی تواند برای آماده سازی تیم ملی پیش از آغاز یک تورنمنت مهم کافی باشد. آخرین بازی دوستانه ایران هم با عراق در استرالیا برگزار خواهد شد که صد البته شرایط خاص خودش را دارد و نمی تواند خلأ تدارکات مناسب قبل از اعزام تیم را پر کند. یادمان باشد حتی فلسطین هم بازی قطعی شده اش با تیم ملی کشورمان را لغو کرد!

 آتشبار منتقدان
کناره گیری مبهم علی کریمی از تیم ملی، انگار فرصتی استثنایی به مخالفان و منتقدان کارلوس کی روش بخشیده تا به او حمله کنند. طی روزهای اخیر ده ها مصاحبه تند و تیز علیه سرمربی پرتغالی انجام شده و انتظار می رود این فضای عجیب همچنان ادامه داشته باشد. در بین معترضان اسامی افرادی همچون حسین فرکی، نیما نکیسا، رسول خوروش، اصغر شرفی، ناصر ابراهیمی و همایون شاهرخی به چشم می خورد. کار به جایی رسیده که عباس ترابیان هم بعد از مدت ها در رسانه ها ظاهر شده و به انتقاد از کی روش می پردازد. او اخیرا گفته در دوران سرپرستی اش در تیم ملی پیشنهادش این بوده که کریمی کاپیتان باشد، اما کی روش نکونام را برگزیده است! هرچه هست این فضا نه بوی همدلی می دهد و نه می تواند انرژی مثبتی برای ملی پوشان بفرستد.

 گرفتاری های باشگاهی بازیکنان
از دیگر مشکلات کی روش، باید به دردسرهای عجیب برخی بازیکنان تیم ملی در تیم های باشگاهی شان اشاره کرد. در حال حاضر در مورد موقعیت کریم انصاری فرد در اوساسونا تردیدهای زیادی وجود دارد و برخی شایعات حاکی از خروج قریب الوقوع این بازیکن از تیم اسپانیایی هستند. همین شرایط برای رضا قوچان نژاد هم وجود دارد و او در آستانه ترک تیم کویتی قرار گرفته است. از سوی دیگر برخی ملی پوشان استقلال هم بعد از اصطکاک شدید و طولانی با امیر قلعه نویی وارد این اردو شده اند. هاشم بیک زاده، خسرو حیدری و امیرحسین صادقی بازیکنانی هستند که هر یک بارها طعم قهر و غضب امیر را چشیده اند. به این همه باید مصدومیت پژمان منتظری و غیبتش در این مسابقات را هم اضافه کرد.

 جو منفی
معمولا رسم بر این بود که هر زمان تیم ملی برای حضور در یک تورنمنت مهم راهی سفر می شد، روزنامه های ورزشی روی جلدشان از تیترهای حماسی برای تقویت روحیه ملی پوشان استفاده می کردند. این بار اما، حتی یک عبارت کوتاه «سفر به خیر» هم روی جلد هیچ روزنامه ای پیدا نشد! در حقیقت این تیم گرفتارتر از آن است که فرصتی برای هم پیمانی وجود داشته باشد. در شرایطی که این مرتبه از همان جشن پروازهای معمول هم خبری نبود و هیچ مراسم بدرقه خاصی برای تیم ملی برگزار نشد، کارلوس کی روش در مقابل درهای ورودی فرودگاه تهران برای دقایقی حتی قصد نداشت از اتوبوس پیاده شود. همین حالا هم ماجرای همراهی کاروان تیم ملی توسط پولادی و رفیعی که کارت پایان خدمت غیرقانونی گرفته بودند، به عاملی دیگر برای تخطئه این مجموعه تبدیل شده است. آیا تیم ایران با این همه دردسر ریز و درشت، می تواند عملکرد قابل قبولی در استرالیا داشته باشد؟ شاید یک معجزه لازم باشد.