هادی تنها ماند اما روح کاپیتان شاد است

دیروز می توانست روز بزرگ و خاطره انگیزی برای پرسپولیسی ها باشد.

روزي كه در تاريخ فوتبال ايران ثبت مي شد. قرار بود بازيكنان پرسپوليس با يك دستگاه اتوبوس، جام قهرماني را بردارند و به كپورچال ببرند اما در نهايت چه شد؟ پرسپوليس يك بازي بسيار بد و سؤال برانگيز مقابل راه آهن يزدان انجام داد و شايد اگر لطف داور در اعلام پنالتي نبود، حتي در گلزني هم به مشكل برمي خورد چه رسد به آنكه بخواهد در يك بازي 5 گل به اين تيم بزند. پرسپوليس جام را از دست داد و چند عامل عمده در اين راه وجود داشت ؛ گل هاي مفتي كه در طول فصل دريافت كردند، امتيازاتي كه هدر دادند، پنالتي هايي كه سوزاندند، فرصت هايي كه به گل بدل نكردند و اشتباهات تاكتيكي و تصميم گيري هاي نه چندان منطقي برانكو در لحظات حساس بازي. هر چه بود، جام را باد با خودش برد به اهواز تا تيم شايسته استقلال خوزستان با دو جين بازيكن جوان و چند بازيكن باتجربه و ارزان قيمت مثل فرناندو دخسوس يا موسي كولي بالي و حتي محمد طيبي صاحب عنوان قهرماني ليگ پانزدهم شوند. جشني كه بايد در تهران برگزار مي شد، در اهواز با چه حرارتي شكل گرفت.

زادگاه هادي ديروز مي توانست شلوغ ترين جاي ايران باشد. هزاران نفر بروند آنجا و با جام قهرماني پرسپوليس جشن بگيرند اما در نهايت، پرسپوليس چيزي در دست نداشت به غير از اشك بابت از كف دادن قهرماني و حسرت به خاطر همه اتفاقاتي كه به سادگي از كنارش گذشتند. هادي ديروز تنها بود، در روزي كه قرار بود در خانه ابدي خود، جام قهرماني سرخ ها را داشته باشد. مثل همان زمان كه در پرسپوليس بازي مي كرد و يك بازيكن مظلوم و بي حاشيه بود، ديروز تنها ماند. كسي به غير از «مجتبي ابراهيمي» عكاس و خبرنگار ما به مزارش نرفت.

پرسپوليسي ها ناي رفتن به آنجا را نداشتند چون دست شان خالي از جام بود اما قطعاً روح كاپيتان از تيم فصل پانزدهم شاد است. از تيمي كه خودش بازوبند كاپيتاني آن را به بازو داشت و قبل از شروع فصل گفته بود: «اين تيم عالي مي شود، اگر نشد، من فوتبال را كنار مي گذارم.»