وطنخواه: جاسمیان به من گفت نترس، برو جلو، جایت را پر می کنم

 بزرگان تاریخ باشگاه پرسپولیس و نسل اول بازیکنان تاریخ باشگاه یکی یکی پر می کشند و از بین مان می روند. یکی مثل حمید جاسمیان بزرگ با ویروس چغر کرونا و یکی هم مثل صفر ایرانپاک در غربت. به قول علی پروین باید تا زنده ایم قدر این بزرگان دانسته شود و عجیب اینکه هر بار که چنین فجایعی رقم می خورد همه به این مهم و قدردانی از چهره های نامدار فوتبال ایران تأکید می کنند اما باز هم خبری نیست که نیست. دیروز از فدراسیون فوتبال و این همه مدیر دست اندرکار در فدراسیون و سازمان لیگ حتی یک نماینده در مراسم تشییع و تدفین زنده یاد حمید جاسمیان حضور نداشت تا عبارت «پهلوان زنده را عشق است» بار دیگر عینیت پیدا کند.
به همین خاطر سراغ رضا وطنخواه رفتیم. یکی از تنها بازمانده های آن دوران طلایی شکل گیری نخستین پرسپولیس تاریخ. تیمی که می شود گفت همه بازیکنانش ستاره بودند و جزو بزرگان و برترین نفرات تاریخ فوتبال ایران به حساب می آیند. وطنخواه که خودش هم چندان روی فرم نبود با صدایی گرفته از بی وفایی روزگار می گفت.
 
*آقا رضا، آقای جاسمیان هم رفت.
 بله دوستان ما یکی یکی می روند. ایشان هم دیر رفت بیمارستان اما اگر واکسن را زودتر به سالمندان تزریق می کردند شاید این اتفاقات کمتر می افتاد.

*از زنده یاد جاسمیان برای مان بگویید.
 یک خاطره خیلی خوبی از ایشان دارم. من 17 سالم بود که رفتم شاهین. ایشان بک وسط سمت من بازی می کردند که به من گفت رضا نترس، هرچه می توانی برو جلو و نگران برگشتت نباش، من مواظب تو هستم. با این روحیه و امیدواری که ایشان به من دادند از همان زمان شروع کردم به نفوذ. می دانید که قدیم مدافعان کناری نفوذ نمی کردند اما ایشان به من امید داد و جایم را پر می کرد. آدم خیلی خوبی هم بود. ما یک مسافرت خارج از کشور نیز با هم داشتیم اما کسی می داند که این بازیکن به این بزرگی که عضو تیم ملی هم بود هفت، هشت یا ده سال در مسافرخانه زندگی می کرد؟ یعنی کسی به ایشان اهمیت می داد؟ حالا تا مرده یکی دو روز درباره اش حرف می زنند.

*یعنی بعد از دوران فوتبال شان آنقدر وضع مالی شان خوب نبود که خانه داشته باشند؟
 بله همینطور بود. در یک مسافرخانه در توپخانه زندگی می کرد. بازیکن بزرگ، عضو تیم ملی و کاپیتان پرسپولیس. واقعاً باید بگویم فقط پهلوان زنده را عشق است. خدا را شکر من و بعضی های دیگر از نسلم درس خواندیم و نیازی به کمک فدراسیون نداشتیم و نداریم اما ایشان با سختی زندگی می کرد. خدا بیامرزدش.

*آقای جاسمیان متعلق به یک نسل قبل از شما بودند.
 بله ایشان متولد 1315 هستند و ده سال از من بزرگترند. ایشان قبل از همایون بهزادی کاپیتان من بودند و برایم خیلی قابل احترام بودند اما کی به کی است. جاسمیان مرد و حالا که مرده فدراسیون دو روز درباره اش می گوید و بعدش هم تمام.

*از خصوصیات فنی فوتبالی ایشان برای مان بگویید.
 آقای جاسمیان ملقب به سیم خاردار بودند. قهرمان آموزشگاه های کشور در دوی سرعت بودند و سرعت شان خیلی بالا بود.

*که برای یک مدافع میانی فاکتور بسیار مثبتی است.
 بله همینطور است. اصلاً سرعتش خیلی عجیب بود اما در هر حال کسی به فکر ایشان نبود. همانطور که به فکر بقیه نبودند. اصلاً اکبر افتخاری چطوری زندگی کرد و چطوری مرد؟ شوفر تاکسی بود. ناظم گنجاپور چطور؟ الان ببینید شرایط اکبر کارگر جم چطور است.

*کرونا پیر و جوان نمی شناسد و بعد از میناوند و انصاریان، این سومین پرسپولیسی بود که به خاطر ابتلا به این ویروس از بین مان رفت.
 بله متأسفانه همینطور است. خیلی های دیگر هم رفتند. مرحوم نیک نفس که گلر تیم پاس بود هم کرونا گرفت و فوت کرد. خیلی ها از دنیا رفتند و شرایط خوب نیست. تا وقتی هم شرایط دارو و واکسن اینطوری باشد همین است.

 علی پروین و برخی پیشکسوتان در مراسم تشییع زنده یاد جاسمیان حاضر بودند.
 خدا خیرشان بدهد. من که نمی توانم از خانه بیرون بیایم.