وقت بزم باید به بزم و هنگام رزم تنها رزم

حکایت های تاریخی ما بسیار از هوشیاری گفته است. چه نبردهائی که در لحظه های حساس به بزم رفت و رزم فراموش و در نتیجه شکست حاصل آمد. امروز پرسپولیس باید به رزم باشد زیرا:

1/ پرسپولیس چهار بازی سخت در لیگ و بازیهای بسیار سخت تر در لیگ قهرمانان آسیا دارد. در لیگ ماشین سازی تیمی است که تا پای جان می جنگد. یادمان نرود استقلال در مقابل تیم بی انگیزه گسترش فولاد متوقف شد و صبا باطری برای ابقای خود در لیگ تراکتورسازی را گل باران کرد. ماشین سازی تیمی نیست که با ما به بزم نشیند. بعد از ماشین سازی تیم پدیده است تیمی که در 5 بازی اخیر خود موفق به 5 پیروزی شده است. پدیده می تواند تراکتورسازی را ببرد و با رکورد 6 پیروزی متوالی پرسپولیس برابری کند. تیم بعدی ذوب آهن است تیمی که هیچگاه آسان نبوده است. ما در سالهای اخیر با ذوب آهن مشکل داشته ایم و بازی رفت را باختیم. در بازی برگشت سال گذشته مساوی کردیم و در بازی رفت باختیم. در جام حذفی سال گذشته توسط آنها حذف شدیم که البته در این دو بازی آخر داوری هم بی نقش نبود و بازی آخر با سیاه جامگان است. تیمی که خیال رفتن به لیگ دسته یک را ندارد.

2/ تیم ما در بازگشت به لیگ خسته تر می شود. یادمان نرود امروز با تیم الریان بازی داریم که تیمی است که بی شک به آنها باید تیم ملی قطر گفت. تیم قطر تیمی بود که در بازی رفت در تهران در اثر اشتباه دروازه بانش بازی را به سوی ما داد و در بازی برگشت هوشیاری تیم ملی ایران پیروزی بر آنها را به ارمغان آورد. پس بازی سختی داریم. دو حریف دیگر ما هم آسان نیستند که الهلال مهم ترین آنها است.

3/ پرسپولیس فرصت جاودانگی دارد. این تیم می تواند با دو پیروزی دیگر بهترین رکورد لیگ را بزند. رکوردهائی که می توانند اعتماد به نفس تیم در سال آینده و عامل جذب بازیکن های عالی باشند.

هوشیار باشیم بازی تمام نشده است. یادمان باشد که چگونه سپاهان را در دقیقه آخر از قهرمانی محروم کردیم. یادمان باشد که در لیگ اول در بازی آخر قهرمانی را از استقلال گرفتیم. یادمان باشد یک غفلت در بازی در برابر راه آهن باعث شد که با دایی به قهرمانی نرسیم. باید قهرمان شویم و بعد شادمانی کنیم. یادمان باشد ما دو هدف بزرگ داریم. قهرمانی در لیگ و حضور در تیمهای مراحل پایانی لیگ قهرمانان آُسیا. ما از بعد بازیکن ضعف داریم. ما بازیکنان خسته داریم و باید فشار روانی را از آنها کم کنیم و انگیزه ها را در آنها تقویت کنیم. پس حالا وقت رزم است نه بزم.