و سرانجام اولین شکست معلول مقابل ایران

پس از دو پیروزی با تونس و الدحیل برابر تیم ملی ایران و پرسپولیس ایران، سرانجام نبیل معلول مغلوب تیمی از ایران شد.

نبیل معلول را باید یکی از بهترین مربیان آفریقایی فوتبال بدانیم؛ شاید او به اندازه فوزی البنزرتی تونسی پرافتخار و باتجربه نباشد و شاید به قدر فلوران ایبنگه برای فوتبال دوستان خاطره نساخته باشد اما در سال های اخیر در تیم های تحت هدایتش عملکرد خوبی داشته است. معلول البته در جام ملت ها با کویت و در جام جهانی با تونس به توفیقی نرسید اما نباید از بدشانسی در قرعه کشی این مسابقات هم به آسانی بگذریم؛ کویت در جام ملت های 2015 با استرالیا، کره جنوبی و عمان هم گروه شد و تونس در جام جهانی با بلژیک، انگلستان و پاناما؛ به عبارتی در استرالیا با فینالیست ها دیدار کرد و در روسیه با حاضران در بازی رده بندی!

او که با اسپرانس تونس سال 2011 سه گانه لیگ، حذفی و لیگ قهرمانان را به دست آورد، در یک سال اخیر تیم ملی ایران و تیم پرسپولیس ایران را 2 بار شکست داد و قصد داشت با هت تریک در مقابل تیم های ایرانی، روند بردهای متوالی الدحیل در لیگ قهرمانان را حفظ و تیمش را به جمع 4 تیم آسیا نیز ببرد. اما آن چه که در ورزشگاه آزادی رقم خورد تفاوت های زیادی با دو مصاف قبلی داشت.

نبیل معلول که تیمش ایران را با گل به خودی میلاد محمدی برده و شاگردانش در بازی پرسپولیس - الدحیل هم با چاشنی خوش شانسی پیروز از میدان خارج شده بودند، در تهران نیز روی یک اتفاق از پرسپولیس پیش افتاد تاباتوجه به گل زده در خانه حریف، خود را در آستانه حذف پرسپولیس ببیند. اما برانکو برنامه های ویژه ای برای تک تک دقایق بازی داشت و بازیکنان پرسپولیس هم با تمام انگیزه و انرژی برای اجرای برنامه های سرمربی تیمشان آماده بودند.

پرسپولیس در نیمه دوم 3 بار دروازه الدحیل را باز کرد که هر 3 گل در شرایطی متفاوت زده شدند. گل اول روی یک سانتر و ضربه دقیق سیدجلال حسینی، دومین گل روی دریبل زیبای علیپور از چپ و ارسال توپ به دهانه دروازه و اشتباه مدافع و سومی روی سماجت، دقت و مهارت گادوین منشا به ثمر رسیدند تا معلول به شکلی عجیب مقهور قدرت مدافع عنوانی قهرمانی لیگ ایران شود.

در نشست خبری پیش از بازی رفت، سرمربی تونسی الدحیل هدف تیمش را ایجاد موقعیت های زیاد گلزنی عنوان کرد اما در طول 90 دقیقه آن ها تنها 2 ضربه به چارچوب داشتند و در نیمه دوم هم توپ و میدان را از دست دادند، ادامه نیمه دوم بازی قطر در تهران اتفاق افتاد و در نهایت آن چیزی پیش آمد که دیدیم. نکته جالب از بازی رفت اعتراف نبیل معلول به برتری پرسپولیسی ها از لحاظ بدنی بود، آن هم در وضعیتی که سرخ ها بازی های لیگ برتر را زودتر از الدحیل آغاز کرده بودند و همچنین دست برانکو هم روی نیمکت باز نبود.

دوئل خاکستری رنگ معلول - برانکو دو هفته قبل آغاز شد و در طول 180 دقیقه هر کدام سعی کردند جدال را به نفع خودشان تمام کنند اما در پایان این مرد 64 ساله کروات بود که پیش چشم ده ها هزار هوادار پرسپولیسی رو سفید شد.