پافشاري برانكو 10 سال بعد از يك بازي كذايي: دایی را به دلایل فنی بازی ندادم نه فشار مردم

برانکو ایوانکوویچ - علی دایی ؛ این زوج شما را یاد چه اتفاقاتی می اندازد؟

شايد دم دستي ترين چيزي كه به ذهن تان خطور كند، مخصوصاً به ذهن نسل جوان، بازي جمعه شب پرسپوليس و صبا در ورزشگاه آزادي است اما براي قديمي ها، براي آنها كه سال هاست با فوتبال زندگي مي كنند «برانكو- دايي» همه را به جام جهاني 2006 مي برد، به 9 سال قبل. در سال هايي كه دايي همچنان در نوك حمله تيم ملي بازي مي كرد و فشار بود كه جوان ها پشتش هدر رفته اند. حرف از اين بود كه دايي نبايد بازي كند. شماره 10 و كاپيتان اما مي ايستاد و مبارزه مي كرد. اتفاقاً او هميشه در سخت ترين شرايط بهترين بود و تازه بعد از رفتنش همه فهميدند چه گوهري در خط حمله تيم ملي بازي مي كرد. دايي و برانكو مهم ترين بخش همكاري خود را در جام جهاني 2006 سپري مي كردند ؛ فصلي كه با اختلاف دايي با تعدادي از ملي پوش ها به يادماندني تر شد. بعد از جام جهاني 2006 بود كه دايي در مصاحبه اي جنجالي گفت: «تو چشم من نگاه مي كردند و پاس نمي دادند.» شايد همين اتفاقات بود كه بعد از بازي ايران و مكزيك، دايي را نيمكت نشين كرد.

تيم ملي در اولين بازي جام جهاني به مصاف مكزيك رفت. يك نيمه فوق العاده اما نيمه دوم پراشتباه. تيم ملي در نهايت 3 بر يك باخت و دايي كه اصلاً به چشم نيامد. با توجه به انتقاداتي كه از او بود و همين طور باور عده اي به اين موضوع كه «دايي در هر صورتي بايد فيكس تيم ملي باشد و برانكو از او مي ترسد» باعث شد تا پس از بازي با مكزيك، كاپيتان به ناگهان سيبل اصلي شود. در آن بازي بازيكنان ديگري اشتباه كردند و به طور كلي مجموعه اي از اشتباهات ايران را بازنده كرد اما به ناگهان دايي شد مقصر شماره يك. مردي كه فقط در جريان بازي نبود اما مقصر اصلي خوانده شد. پس از آن مسابقه سخت ترين لحظات دايي شروع شد، اين قدر سخت كه مجبور شد براي كم كردن اين فشار، براي فردوسي پور پيام و اولتيماتوم بفرستد! دايي حرف هايي درباره واقعيت هاي تيم گفته بود اما شبكه سوم نتوانسته بود اين حرف ها را پخش كند. اين قضيه هم شد دليلي ديگر براي دلخوري دايي كه از گزارش عادل حسابي عصباني بود...

بعد از شكست مقابل مكزيك، پيامك ها عليه دايي دست به دست شد. جوك هايي ساختند و بحث هايي به راه افتاد. آن موقع فضاي مجازي به اين اندازه در زندگي مردم رخنه نكرده بود با اين حال، آنجا هم براي دايي داستان هايي ساختند. مجموع اين اتفاقات در آن روزها مردم را به اين باور رساند كه برانكو او را به همين دلايل در بازي با پرتغال نيمكت نشين كرد؛ ديداري كه ايران دو بر صفر باخت و علي دايي يك دقيقه هم به ميدان نرفت. شايد برانكو تصور مي كرد به نفع دايي بود كه بازي نكند. شايد او هزار و يك فكر ديگر هم كرد و شايد اصلاً قصه اين نبود. تقابل دايي و برانكو در جمعه شب گذشته باعث شد تا يك بار ديگر با برانكو به مرور اين خاطرات بپردازيم، اينكه واقعاً در آن روزها چه اتفاقي افتاد.

آقاي برانكو جمعه شب رودرروي دايي قرار گرفتيد، سوگلي شاگردهايتان...
اين حرف شما اشتباه است. همه بچه هاي تيم براي من عزيز و سوگلي بودند، دايي هم مثل تمام آنها عزيز بود.

ولي در يكي، دو سال آخر به خاطر كار با دايي تحت فشار قرار گرفتيد البته بعدها خيلي ها حسرت همين دايي را خوردند.
حرف هايي كه مي زنيد درست نيست. دايي كاپيتان من بود، وزنه تيم من بود؛ چه مشكلي پيش آمد؟

منظورمان بازي با مكزيك است.
ما در آن بازي تلاش كرديم، دايي هم به اندازه خودش زحمت كشيد.

اما اتفاقات بعد از آن بازي و فشاري كه بود، باعث شد دايي را بيرون بگذاريد.
اصلاً اين طور نبود كه من زير فشار علي دايي را از تركيب بيرون بگذارم. خودم تصميم گرفتم جلوي پرتغال از علي استفاده نكنم و اين يك تصميم فني بود.

ولي فشار افكار عمومي وجود داشت. جوي كه در پيامك ها ايجاد شده بود...
بگذاريد چيزي به شما بگويم. من در آن مسابقه تصميم گرفتم تيمم را سرعتي تر كنم. به جاي علي هم از يك بازيكن سرعتي استفاده كردم. به او بازي ندادم چون نياز داشتم تيم را طور ديگري بچينم و اصلاً اين طور نبود كه به خاطر فشارها و پيامك ها علي را بيرون بگذارم. جو داخل تيم يا بيرون تيم هم تأثير نداشت. من يك تصميم كاملاً فني گرفتم.

بعد بازي با آنگولا پيش آمد.
همان طور كه ديديد در آن بازي علي بازي كرد و اتفاقاً من از كارش خيلي راضي بودم. بعد از مدت ها هم جمعه روبه روي او قرار گرفتم. خوشحالم براي دايي كه الان مربي است و انصافاً هم تيم خوبي ساخته است.