پرسپولیس به امید استارت رویایی

  پس از یک سال غیبت، پرسپولیس دوباره پا به لیگ قهرمانان آسیا گذاشته است.​​​​​​​

لیگ قهرمانان آسیا از سال ۲۰۰۲ آغاز شده و پرسپولیس و استقلال اولین نمایندگان ایرانی بودند که یکی به عنوان قهرمان اولین دوره لیگ برتر و دیگری به عنوان قهرمان جام حذفی به این رقابت ها رفتند اما هر دو تیم از صعود بازماندند. پس از آن تمام سهم ایران از این بازی ها سه بار حضور در نیمه نهایی بوده که دوبار آن به حضور در فینال و نایب قهرمانی ختم شده است.

برای هواداران پرسپولیس، «آسیا» همیشه نامی بوده که با آن طعنه های بسیاری از هواداران رقیب شنیده اند. استقلال برخلاف پرسپولیس دوبار قهرمان جام باشگاه های آسیا شده و هرچه پرسپولیسی ها تلاش می کنند تا قهرمانی خود در جام برندگان آسیا که تحت عنوان جام درجام آسیا نیز شناخته می شود را به عنوان سند افتخار خود در آسیا رو کنند، با بی اعتبار خوانده شدن این جام از سوی رقبا مواجه می شوند. هرچند که استقلال خود با چهار بار حضور در این جام مقامی بهتر از چهارمی کسب نکرد اما مطمئناً ارزش جامی که در آن قهرمان لیگ های کشورهای آسیایی شرکت می کنند از جامی که قهرمان های جام حذفی در آن حاضر می شوند، بیشتر است. با این حال از سال ۲۰۰۲ با تلفیق این دو جام و تشکیل لیگ قهرمانان آسیا، از منظر مقررات این لیگ، قهرمانی در جام حذفی و لیگ ارزشی یکسان پیدا کرده اند. قرمزهای پایتخت جدال خود با آبی های ریاض را که حالا تبدیل به جدالی سنتی شده از همان سال هفتاد و بازی نیمه نهایی جام در جام آسیا کلید زدند.

پرسپولیسی ها حسرت تعطیل بودن جام آسیایی در دهه شصت را هم می خورند. در سال هایی که آنها یکه تاز فوتبال باشگاهی ایران بودند و پنج بار پی درپی قهرمان باشگاه های تهران شدند، جام آسیا در تعطیلی و خواب چهارده ساله ی خود به سر می برد. همان یکباری هم که در سال ۶۷ به این بازی ها رفتند، با مشکلات داخلی ناشی از کنار گذاشته شدن علی پروین از سرمربیگری تیم توسط سازمان تربیت بدنی مواجه شدند تا در دیداری مشکوک به محمدان بنگلادش ببازند و پروین سرفرازانه به پرسپولیس بازگردد! یک بار هم که در سال ۱۳۵۱ قرار بود بازی ها در تهران برگزار شود و پرسپولیس با تمام قدرت خود را مهیای حضور در بازیها کرده بود با تحریم باشگاه های عربی به خاطر حضور اسرائیل بازی ها برگزار نشد تا بهترین شانس این تیم برای قهرمانی از دست برود.

پرسپولیس در آستانه دوازدهمین حضورش در جام باشگاه های آسیا و لیگ قهرمانان قرار گرفته است. این تیم دو بار هم در جام برندگان حاضرشده و یک قهرمانی و یک نایب قهرمانی در کارنامه دارد. در جام باشگاه های آسیا نیز چهار بار حضور در نیمه نهایی و سه مقام سومی حاصل کار این تیم است. هرچند که دو بار از این چهار بار، بازی نیمه نهایی را مقابل میزبان برگزار کرد و هیچگاه نیز میزبان مرحله نیمه نهایی و فینال نشد. پرسپولیس در دهه هفتاد با تیم رویایی خود، در مالزی مغلوب پوهانگ کره جنوبی، در چین مغلوب دالیان این کشور، در ریاض مغلوب جوبیلو ایواتا ژاپن و در کره جنوبی مغلوب سوان سامسونگ این کشور شد تا از راهیابی به فینال بازماند و جای این جام در ویترین افتخارات باشگاه سرخپوش پایتخت ایران خالی بماند.

امسال در حالی پرسپولیس پا به لیگ قهرمانان می گذارد که  تیم فعلی اش را می توان پرامیدترین تیمش در بین تیم هایی که پنج دوره قبلی لیگ قهرمانان حضور یافته اند دانست. تیمی منسجم و صاحب برنامه و سبک مشخص، که با برانکو ایوانکوویچ روزهای خوبی را در لیگ پشت سر گذاشته و چنانچه بتواند همین روند نتیجه گیری را در لیگ ادامه دهد چه بسا عنوان مقتدرترین قهرمان تاریخ لیگ برتر که بیشترین امتیاز را کسب کرده به خود اختصاص دهد. هرچند که فاصله زمانی بیست و چند ساله ای که از آخرین قهرمانی یک باشگاه ایرانی در آسیا گذشته، باعث شده تا قهرمانی در آسیا تقریبا تبدیل به یک رویا شود، اما نمی توان هم چندان از برآورده شدن این رویا ناامید شد. می توان گفت که قهرمانی در آسیا تبدیل به رویای ملی و باشگاهی ما شده است. تیم ملی مان که قهرمانی در جام ملت ها را به کل به فراموشی سپرده و باشگاه های مان نیز همین که بتوانند به یک چهارم نهایی و رقابت با شرقی ها برسند کلاه خود را به آسمان پرتاب می کنند.

برای پرسپولیسی که عادت به حذف شدن از مرحله گروهی یا نهایتا حضور در یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان دارد، امسال رویای رسیدن به نیمه نهایی و چه بسا فینال آسیا دست یافتنی تر از همیشه جلوه می کند. پنج دوره قبل، پرسپولیس پرحاشیه و کم توان به اسفند رسید، چه پرسپولیسی که قهرمان لیگ شده بود و چه پرسپولیسی که در جام حذفی قهرمان شده بود هیچگاه دو فصل موفق متوالی نداشته و همیشه نهایتِ در اوج بودنِ قرمزها به یک فصل رسیده است. همین می شد که پرسپولیسی که پا به آسیا می گذاشت تفاوت زیادی با پرسپولیسی داشت که چند ماه قبل جواز حضور در آسیا را گرفته بود .

نمونه اش آخرین باری که در لیگ قهرمانان حاضر شد؛ پرسپولیس نایب قهرمان لیگ، چند ماه بعد با عدم کفایت مدیریت باشگاه و بروز جنگ های داخلی بین مدیران با هم و مدیران و کادرفنی، تبدیل به پرسپولیس ضعیف و بی دست و پا شده بود که تنها اندکی با نوشداروی برانکو توانست خودش را به مرحله یک هشتم نهایی برساند و در آنجا با باخت سنگین در ریاض با جام وداع کرد. اما این بار پرسپولیسی که به اسفندماه و فصل شروع لیگ آسیا رسیده مقتدرتر و «تیم تر» از پرسپولیسی است که با نایب قهرمانی جواز حضور در آسیا را بدست آورد و این همان عاملی است که امید را در دل هواداران این تیم زنده کرده است.

چه معلوم؟! شاید برانکو و شاگردانش جای خالی جامی را که نبودش در ویترین افتخارات پرسپولیس توی ذوق می زند را برای هواداران پرشمار این تیم پر کنند. فعلا برای شروع و برای کشتن گربه دم حجله و زهر چشم گرفتن از حریفان دیگر، الهلال طعمه ی خوب و دندان گیری به نظر می رسد.