پرسپولیس و نسلى كم ستاره اما پرافتخار و منضبط

 پرسپوليس برانكو پنجشنبه شب گذشته با برترى يك برصفر مقابل پارس جنوبى در جم براى سومين سال متوالى قهرمان ليگ برتر شد تا پرافتخارترين تيم ادوار ليگ، حالا پرافتخارترين تيم ادوار ليگ برتر هم باشد. روند شكل گيرى اين نسل طلايى از ابتداى ليگ پانزدهم با اصلاحات برانكو آغاز شد و تا به امروز موفقيتهاى آن ادامه دارد. اين نسل اگرچه مثل نسل طلايى دهه پنجاه ستاره هايى مانند پروين ، آشتيانى، كلانی و بهزادى ندارد، اگرچه مثل نسل طوفانى دهه شصت، پنجعلی، محرمى، درخشان، محمدخانى، عاشورى و پيوس و كرمانى ندارد، اگرچه مثل نسل دهه هفتاد از عابدزاده و دايى و باقرى و مهدوی كيا و كريمى بى بهره است اما تا دلتان بخواهد ثبات دارد و نظم و انضباط و ميل به پيروزى و موفقيت.

البته پیدا کردن ستاره در فوتبال ایران کار سختی شده و دوران هاشمی نسب ها، نیکبخت ها، فرهاد مجیدی ها و علی کریمی ها گذشته است اما مطمئنا تیمی قهرمان می شود که تیم تر از بقیه تیم ها باشد. پرسپولیس تيمى است كه فقط سه ملى پوش دارد اما اسير نام ها نيست. اگر بازيكنى نباشد سرمربى زانوى غم بغل نمى كند. آنها شخصيت و اعتبار ازدست رفته پرسپوليس را دوباره به اين تيم بازگرداندند و نام پرسپوليس را دوباره بر بلنداى فوتبال ايران طنين انداز كردند. اين نسل تشنه موفقيت است و از جام حالا حالاها سيراب نمى شود.

پرسپولیس امسال پنجره اش بسته نبود و انتظارها از این تیم بیشتر بود اما آنها در کمال ناباوری در مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا حذف شدند تا همه تعجب کنند. پرسپولیسی ها آمارهای معمول را هم نداشتند، به غیر از بیرانوند که رکوردار کلین شیت شد، بهترین گلزن، بهترین خط دفاع، بهترین خط حمله، بهترین پاسور و چندین و چندین ترین دیگر به پرسپولیس اختصاص پیدا نکرد، اما آنها برانکو را داشتند. سرمربی که با شناخت خوب از فوتبال ایران در نزدیک به دو دهه، سه قهرمانی لیگ برتر، یک قهرمانی سوپرجام( تکلیف قهرمانی دوم در سوپر جام را دادگاه بین المللی CAS معلوم می کند)، یک نایب قهرمانی لیگ برتر، یک نایب قهرمانی آسیا و دو حضور در نیمه نهایی لیگ قهرمانان آسیا را برای این تیم به ارمغان آورده است. برانکو حوالی فرگوسن شدن برای پرسپولیس است و انگار نمی توان پرسپولیس را بدون او تصور کرد.