پرنده خوشبختی مربیان

روز جهانی مربی است. مربیان به نوعی  خدایگان هستند . آنها دو کار مهم دارند . اولین کارشان این است که  باور پیروزی را باید در ذهنشان بارورکنند و در قدم دوم باید  این باور را در اذهان شاگردانشان ثبت کنند  اما این کار چگونه ممکن خواهد شد ؟ شاید باید به الگوهای موفق مربیگری مراجعه کرد  و برای نگارنده سرالکس فرگوسن یکی از بهترین الگوها است.او 49 جام با آبردین و سنت میرن و منچستریونایتد کسب کرده است. به نظر می آید فرگوسن برای رسیدن به این همه موفقیت  دو بال  پرنده خوشبختی تیمهایشان را چنین معرفی می کند.

دلایل زیادی برای موفقیت تیم ما وجود دارد اما مهترین آن انتظاری بود که از ما میرفت. ما مجبور بودیم به موفقیت خود باور داشته باشیم و برای رسیدن به آن به یکدیگر اطمینان کنیم.

مهمترین خصوصیت یک رهبر، نحوه عکس العمل نشان دادن وی به شکست است. این مسئله است که یک مدیر و تیمش را به موفقیت می رساند.

واقعیت اول اعتماد کلی به تیم است که این اعتماد است که تیم را به اعتماد به نفس که اساس باور به پیروزی است بی گمان خواهد رساند.

اعتماد به نفس از واژه تیم آید و واژه تیم به این معنی است که پیروزی و شکست  تنها یک صاحب دارد «تیم» تیمها را مربیان می سازند آنها چون پیکرسازان و نقاشان و  به بیانی هنرمند هستند و نقش آنها خلق تیم است. مربیان  خدایگان هستند چون می دانند خلق کردن بزرگی خواهد بزرگ اندیشه بزرگ کردار و بزرک گقتار و...

مربیان بزرگ  فرقی ندارند که حبیب الله بلور و یادین اسمیت و یا الکس فرگوسن و بسیاری دیگر از بزرگان باشند. آنها با تیمهایشان بزرگ می شوند و بزرگی را در سیمای شاگردانشان و موفقیت آنها می بینند.

سخن گفتن از مربی بسیار و مجال نوشتاری کم است با این همه این روز را به همه مربیان زندگی و دوستان مربیم شادباش و آرزوی موفقیت برایشان دارم.