پروین: برای سلیمانی ها در این ورزش چه کار کرده ایم؟/ حجازی جلوی کسی گردن خم نکرد

علی پروین در گفت وگویی، در خصوص درگذشت سلیمانی پیشکسوت کشتی ایران گفت: همین روز جمعه بود که در گود زورخانه سلیمانی را دیدم. بسیار خندان، شاداب و مثل همیشه خوشرو بود اما وقتی امروز خبر رفتن او را شنیدم انگار دنیا دور سرم چرخید.

وی افزود: این خواست خداست آدم یک روز می آید و یک روز هم می رود اما سؤال من اینجاست که ما برای امثال سلیمانی ها در این ورزش چه کار کردیم.

پروین گفت: هیچ وقت رفاقت سوخته سرایی و سلیمانی را فراموش نمی کنم. آنها از دو برادر نزدیک تر به یکدیگر بودند. یک روز روی تخت بیمارستان هر دو نفر را کنار همدیگر دیدم و گفتم خدایا به این می گویند رفاقت و برادری در ورزش، حتی دیدم آنها لباس بیمارستان همرنگ پوشیده بودند و واقعا حسرت خوردم.

وی خاطرنشان کرد: خدا سلیمانی را بیامرزد من افتخار همسفری با او را نداشتم اما وقتی کشتی هایش را می دیدم که مثل شیر حریفانش را به خاک می مالید واقعا لذت می بردم. ما باید امثال این افراد را تا موقعی که بین مان هستند روی چشم مان بگذاریم. مثل ناصر حجازی که زمانی که رفت همه گریه کردند و گفتند ناصر کجا رفتی.

پیشکسوت فوتبال کشورمان یادآور شد: 10 بار و شاید 100 بار گفته باشم، وقتی یک نفر از بین ما می رود متاسفانه تازه یادش می افتیم. البته خوشبختانه در کشتی کم و بیش به فکر سلیمانی بودند و او را تنها نگذاشتند مخصوصا رفیق عزیزش سوخته سرایی. ولی در فوتبال این حرف ها نیست. کسی که فوتبالش تمام شود هیچ احترامی برای او قائل نیستند و فقط حرف می زنند. یاد شعری می افتم که می گفت عجب رسمی است، رسم زمونه، وقتی آدم ها می روند یادشان می افتیم.

پروین در پایان درباره سومین سالگرد درگذشت ناصر حجازی نیز گفت: هنوز هم باور کردنش برایم سخت است. ناصر گردن این فوتبال خیلی حق دارد اما هیچ وقت پیش کسی گردن کج نکرد. هرگز دوست نداشتم حتی یک لحظه ناصر را روی تخت بیمارستان ببینم، او خیلی راحت از بین ما رفت. در شرایطی که همه می دانستیم این اسطوره را داریم اما هیچ کاری برایش نکردیم و چه بسا برخی اوقات دل او را رنجاندیم.