پهلوان کمرنگ یا پهلوان میداندار؟

 چهار فصل پیش که پرسپولیس بدون علیرضا بیرانوند و با بوژیدار رادوشویچ به فولادشهر رفته بود تا با ذوب آهن در لیگ برتر فوتبال کشور مصاف کند، مغلوب تک گلی شد که احسان پهلوان با شوتی سنگین و ناگهانی از 35 متری نواخت و دروازه بان دوم و کروات سرخ ها مغلوب آن شد و برخی هنوز می گویند اگر علی بیرو آن روز در دروازه آنها ایستاده بود، آن گل به دست نمی امد.
واقعیت امر هرچه بوده باشد، آن تک گل 3 امتیازی اگر چه شهرت و اعتبار پهلوان را یک شبه صدبرابر کرد اما در درازمدت شروع روند نزولی وی در فوتبال ایران و به ویژه در جمع ذوبی ها بود.
هرچه روزهای بیشتری سپری شد، پهلوان فزون تر نزول کرد و با اینکه در لیگ های پانزدهم، شانزدهم و اوایل لیگ هفدهم خوب نشان داده بود، از آن پس کم فروغ شد و لیگ نوزدهم هم به سبب رواج کرونا چنان چند پاره و کمرنگ و غیرمتوالی شد که اضافه بر پهلوان پنبه خیلی ها را زد و بسیاری دیگر از بازیکنان قوی لیگ را هم از تک و تا انداخت. به همین سبب بود که وقتی اعلام شد به خواسته یحیی گل محمدی، پهلوان هم یکی از 7 بازیکن صیدشده جدید قرمز های تهرانی برای لیگ بیستم است، خیلی ها متعجب شدند و بلافاصله پرسیدند یحیی کدام یک را می خواهد؟ پهلوان عالی لیگ های پانزدهم تا هفدهم یا پهلوان رنگ پریده لیگ های هجدهم و نوزدهم را.
 
از بد تا خوب
دیدارهای جاری لیگ قهرمانان آسیا در خاک قطر نیز پاسخ صریح و آشکاری را به این سؤال نداده است. پهلوان که در هر سه بازی نخست قرمز ها مقابل رقیب قطری (یک بار) و حریف عربستانی (دو مرتبه) متوسط و ضعیف ظاهر شده بود، در دیدار با تیم امارات (الشارجه) بسیار خوب و متحول شده نشان داد و پاس گل هم داد و هر جا لازم آمد با دقت و استحکام به روند بازی ورود و ریتم حرکات را عوض کرد و باعث شد سایر هافبک های پرسپولیس شامل کامیابی نیا، میلاد سرلک و البته احمد نوراللهی که قدری از فرم عالی اش فاصله گرفته نفسی بکشند و شرایط را بیش از پیش به سود سرخ ها سازند. ابهام های مرتبط با پهلوان البته به قوت خود باقی است و در عین اینکه سن بالنسبه کم او وسیله و بهانه ای برای خوشبینی به آینده است، باید دوباره در دلایل کمرنگ شدن او در یکی دو سال اخیر بحث و کنکاش کرد و ریشه یابی و آسیب شناسی کرد و به کارهایی روی آورد که احیای کامل او را موجب شود.
 
مثل عالیشاه، مانند امیری
قدر مسلم اینکه یحیی گل محمدی به این هافبک «هنوز جوان» اعتقاد لازم را دارد وگرنه پس از نا امید شدن نسبی از وی در پی برخی نمایش های ضعیفش طی دو سال گذشته و شروع نه چندان خوبش در دیدارهای جاری در قطر (در تضاد با سایر صیدهای تازه سرخ های تهرانی که سریعاً با تیم وفق یافتند) دست و دل از او می شست اما استمرار در استفاده از او به این معناست که گل محمدی به عنوان هدایتگر سابق او در دوران حضورش در ذوب آهن همه ابعاد بازی وی را می شناسد و معتقد است ظرفیت های وی برای اعتلای بیشتر قرمز ها مورد نیاز است. وجود یک «پهلوان» آماده در کنار هافبک های خلاق دیگر مانند وحید امیری و امید عالیشاه نه تنها دست های سرمربی پرسپولیس را برای تعویض های بجا و متعدد باز می گذارد، به او این اطمینان را می دهد که همیشه کسی در جمع هافبک های قرمزپوش هست تا گره بازی آنها را باز و آنان را در مسیر حرکت به سمت جلو هدایت کند و گاه با یک پاس یا یک ضربه هوشمندانه مسیر بازی را به سود قرمز ها عوض کند.
 
بازکننده گره ها
روزی عالیشاه که او این روزها بیشتر یک نفر ذخیره در ترکیب پرسپولیس است، این کار را انجام می دهد و روزی دیگر امیری که وی نیز در معدود روزهایی بازی را از روی نیمکت شروع می کند، این وظیفه را برعهده می گیرد و مواردی هم هست که این را می توان از احسان پهلوان طلبید. از مردی که اگر چه شوت هولناکش رادوشویچ را مغبون و پرسپولیس را در سال 1395 بازنده کرد اما در تیم درخشان به ارث رسیده از برانکو ایوانکوویچ به یحیی گل محمدی صاحب سهم و جای پایی شده که می تواند او را به زدن ضربات متعدد دیگری از این دست رهنمون کند و گره های بی شمار دیگری را هم از بازی قرمز ها بگشاید و برای آنها میدانداری کند.