پیروانی: مربی پرسپولیس نگذاشت به لیگ حرفه ای آمریکا بروم

افشین پیروانی در دوران بازی خود مدتی را در فوتبال قطر بازی کرد و یکی دو بار هم با پیشنهادات دیگر تیم های مواجه شد.
 6 سال پیش مصاحبه ای با پیروانی درباره باشگاه های خواستار وی کردیم و او توضیح داد که چرا هرگز فرصت بازی در اروپا و آمریکا را کسب نکرد. با هم این  مصاحبه را مرور می کنیم.

*شما که ازمعدود مدافعان فوتبال ایران هستید که پیشنهادهای خارجی زیادی داشتید.
من یک سال به اتفاق دایی در السد قطر بازی کردم. این که تیم های عربی به دنبال مدافع باشند در آن زمان که فوتبال ایران مورد پسند کشورهای عربی نبود جالب توجه بود. من در این سال ها چند پیشنهاد خوب داشتم که برخی ها نگذاشتند اتفاق بیفتد.

*چه شد که قراردادتان با هایدوک اشپیلت در آستانه امضا به هم خورد؟
آن زمان توافقات حاصل شد و حتی پیش نویس قرارداد هم آماده بود. آنها حاضر بودند برای دو فصل یک میلیون مارک بدهند اما عابدینی از این یک میلیون مارک، 700 هزارتای آن را برای باشگاه پرسپولیس می خواست. من هم حاضر نشدم به هایدوک بروم.

*با اینکه شما در جام جهانی بازی نکردید اما باز هم بحث رفتن شما در آن زمان مطرح بود.
من به دلیل مصدومیت زانو نتوانستم زیاد بازی کنم و تنها در دیدار برابر آمریکا 10 دقیقه بازی کردم. سال 80 پس از قهرمانی در لیگ اول حرفه ای از طریق یک شرکت نقل و انتقالات شرایطی فراهم شد تا به لیگ M.L.S آمریکا بروم. با نماینده شرکت به آمریکا رفتم و تنها امضای قراردادم با باشگاه نیویورک مترواستارز باقی مانده بود. با پروین برای گرفتن رضایت نامه تماس گرفتم اما قبول نکرد و گفت تیم قهرمان شده و نیاز داریم در پرسپولیس بمانی. هیات مدیره پرسپولیس تعهد داد بابت خسارت 10 درصدی به آژانس واسطه 30 هزار دلار بپردازد  اما تا الان خبری از آن 30 هزار دلار نیست و من از جیب خودم آن 30 هزار دلار را پرداخت کردم.

*در آن دوره حضور ایران در جام جهانی بر روی فوتبال ایران خیلی تاثیر گذاشت.
جام جهانی فرانسه برای فوتبال ما یک سکوی پرتاب بود و فکر می کنم هنوز هم داریم نان آن جام جهانی را می خوریم. البته حضور بازیکنان در لیگ هایی مثل امارات ربطی به جام جهانی ندارد. جام جهانی برای رفتن به فوتبال اروپا سکوی پرتاب محسوب می شود.

*چرا فکر می کنید جام جهانی فرانسه نسبت به جام جهانی آلمان تاثیرگذارتر بود؟
در آن زمان که تیم ملی به فرانسه رفت آن هم با شکست استرالیا خیلی ها ایران شناختند. تیم ملی در آن جام جهانی به مراتب بهتر بازی کرد. یادم است بعد از شکست استرالیا یک خانواده ایرانی با خوشحالی آمدند پیش ما و گفتند: «استرالیایی ها همیشه به ما طعنه می زنند که ایران کجا هست؟ اما حالا ما به آنها می گوییم ایران همان کشوری است که شما را در کشورتان شکست داد.»

*چرا برخی از ورزشکاران ایرانی با ابزار فوتبال، به دنبال گرفتن اقامت دائم هستند؟
من اقامت دائم گرفتن را ایراد نمی دانم و برخی ها برای پیشرفت بیشتر در ورزش یا تحصیل این کار را می کنند.

*با این کار به نوعی حس وطن پرستی شان زیر سوال نمی رود؟
نه؛ این طور فکر نکنید. مگر کسانی که برای آمریکا اقامت گرفتند الان در ایران نیستند. تمام کسانی که اقامت دائم گرفته اند در ایران مشغول هستند و وطن شان را دوست دارند. مطمئن باشید این کار برای راحتی آموزش است و ربطی به وطن پرستی شان ندارد.