چالش سرپرستی فدراسیون فوتبال

١- تاکتیک انتخاباتی رییس باز هم جواب داد. هرچند او در «پروژه اصلاح اساسنامه» شکست خورد اما زمانی که همه اعضای مجمع خسته شده بودند و از صندلی های شان جدا شدند، ناگهان گفت: «مجمع انتخاباتی فدراسیون به فروردین یا اردیبهشت ماه سال آینده موکول شود.» و تایید مجمع را گرفت. او همانی است که چند روز پیش از مجمع، با چند عضو هیات رییسه فدراسیون نشست و تقویم آورد و روی ٢٤ یا ٢٥ اسفندماه امسال توافق کرد. احتمالا همان زمان در دل به آنها می خندید چراکه همه فکر و ذکرش این بود که انتخابات را به سال آینده موکول کند. همین شد که یک ساعت قبل از پایان مجمع و نظرخواهی از اعضا، امیر عابدینی –که نقشی تعیین کننده در سازمان رای کفاشیان دارد- به میان خبرنگاران آمد و گفت: «انتخابات در اردیبهشت ٩٥ برگزار می شود.»

٢- ١٥ اسفند ١٣٩٤ پایان ریاست علی کفاشیان در فدراسیون فوتبال است. او انتخابات را به اردیبهشت٩٥ موکول کرده و چون «تایید مجمع» را نگرفته، نمی تواند سرپرست فدراسیون فوتبال باشد. او در فیلمی که از مجمع موجود است – و حراست وزارت ورزش نسخه ای از آن را در اختیار دارد- هیچ اشاره ای به ادامه سرپرستی اش نکرد و تنها زمان انتخابات را به سال آینده موکول کرد. روال کاری وزارت ورزش معمولا این است که سرپرستی را برای فدراسیون انتخاب می کند که اولا از دل مجمع باشد و ثانیا کاندیدای ریاست هم نباشد تا انتخابات در روندی «دموکراتیک» و «سالم» برگزار شود.

٣- باندی در فدراسیون فوتبال که روزهای آخر دوران مدیریت شان را پشت سر می گذارند، یک هدف برای «ماندن» دارند؛ برکناری وزیر ورزش. آنها به این نتیجه رسیده اند حضور محمود گودرزی در وزارت ورزش، هیچ شانسی برای «ادامه حضور» آنها نخواهند داشت و رییس فعلی فدراسیون فوتبال، تایید صلاحیت نمی شود. آنها می خواهند «پروژه حذف وزیر از دولت» را با بالاترین قدرت پیگیری کنند. هرچند ماه هاست که دیگر قدرتی در فوتبال ایران ندارند و به صورت پراکنده، سعی در بقا دارند.

٤- علی کفاشیان از ١٥ اسفند دیگر رییس «قانونی» فدراسیون فوتبال نیست. طبق اساسنامه او چهار سالش به اتمام می رسد و مجمع هم مصوبه ای مربوط به ادامه ریاستش نداشته است. از سوی دیگر رییس فدراسیون فوتبال تاکید ویژه ای روی «قانون» و «شرع» دارد و بارها از موضوعات قانونی دفاع کرده است. حال که «وزیر ورزش» به عنوان رییس مجمع هنوز حضور دارد، وزارت ورزش به عنوان متولی و «ناظر» بر عملکرد فدراسیون ها باید از جایگاهش استفاده کند تا حقی تضییع نشود و شرایط برابر برای همه کاندیداهای ریاست فدراسیون فوتبال به وجود بیاید. راه حل هم ساده است. فردی انتخاب شود که تا زمان انتخابات، عضو مجمع باشد و البته خود در فکر «ریاست» فدراسیون فوتبال نباشد. با این راه حل، در حقیقت هیچ فردی خود را قانون تعریف نمی کند، از قدرت سوءاستفاده نمی کند و نقطه تاریکی در فدراسیون فوتبال شکل نمی گیرد.

٥- قطعا فدراسیون فوتبال کمترین اهمیتی به این موضوع نخواهد داشت و سعی می کند از کنار این موضوع بگذرد. اما تاکید این یادداشت، حرکت بر مسیر قانون است. جایی که اساسنامه در قبال این ماجرا سکوت کرده است – هرچند تعویق انتخابات هم شائبه برانگیز است- و تنها مجمع می تواند موضوع را حل و فصل کند.