چالش های بزرگ برانکو برای بازی سایپا/ حل مشکلات سازمان دفاعی و بازی بدون طارمی

پرسپولیس از فولاد 3 امتیاز گرفت و همچنان به قهرمانی امیدوار ماند اما مشکل بازی تیم برانکو در این مسابقه نکته هایی را رقم زد که باید گفته شود.

پرسپولیس در این مسابقه یک نیمه اول خوب داشت؛ 10 تلاش برای گل که غالب آنها منجر به موقعیت گل شد و در این بین پیش از نیمی از این موقعیت ها، شانس صد درصد گلزنی وجود داشت که البته فقط یکی از آنها تبدیل به گل شد.

با این حال در همین نیمه فوق العاده و هیجان انگیز که 70 هزار هوادار داخل ورزشگاه و میلیون ها بیننده تلویزیونی را به وجد آورد نکات منفی در فاز دفاعی وجود داشت. جدا از دستپاچه بودن عجیب لوبانوف و اشتباهات او، پرسپولیس در سازمان دفاعی تیم منظمی نبود و حتی در لحظاتی که تیم برتر میدان به شمار می رفت، موقعیت های گل صد درصدی را به حریف داد. استرس ماریچ و ناهماهنگی مدافعان کناری با مدافعان میانی در پوشش ها و جمع شدن ها باعث شد فولاد در همین نیمه 4 موقعیت گل به وجود بیاورد که با بی دقتی مهاجمان تیم میهمان هدر رفت.

پرسپولیس نیمه دوم را هم خوب شروع کرد و تا دقیقه 60 خوب پیش رفت اما کم کم در فاز حمله هم دچار سکته عجیبی شد. پاس های اشتباه در میانه میدان و نداشتن تمرکز کافی برای حفظ و چرخش توپ باعث شد فولاد در مقابل 70 هزار تماشاگر میزبان، پرسپولیس را عقب براند و به بازی مسلط شود. فولاد البته تیم قدرتمندی در فاز حمله نبود و در این دقایق تنها دو موقعیت ساخت که یکی از آنها با اشتباه مدافع راست پرسپولیس پایه ریزی شد. در 5 دقیقه پایانی پرسپولیس دوباره بیدار شد و موقعیت هایی ساخت اما لحظات آخر را با استرس پشت سر گذاشت تا این پرسش بزرگ در پایان بازی مطرح شود که چرا تیم برانکو با وجود برتری تاکتیکی نسبت به حریف و خلق موقعیت های فراوان به این سختی برنده می شود و با توجه به ضعف سازمان دفاعی این تیم چرا تا لحظه پایانی هم باید نگران از دست رفتن 3 امتیاز باشند؟

برای پاسخ به این پرسش دو مساله را می توان مطرح کرد. اول اینکه پرسپولیس این فصل تیم جوانی است؛ تیمی که در فاز حمله 5 بازیکن زیر 25 سال دارد که هیچ کدام مهاجم گلزن مادرزاد و صرف نیستند. جدا از این پرسپولیس با همین بازیکنان طی فصل گذشته یک تیم بازنده و معمولی بوده که در میانه جدول جا داشته به همین خاطر تغییر تفکرات و ذهنیات بازیکنان پرسپولیس کار بسیار دشواری است. هر چند بازیکنان پرسپولیس در صحبت های شان از قهرمانی می گویند و این مهم را تنها هدفشان می دانند اما واقعیت این است که هنوز به لحاظ ذهنی آماده رسیدن به صدر و قهرمانی نیستند.

در این میان البته برانکو ایوانکوویچ به موازات کاستن از مشکلات تاکتیکی و پیچیدگی های این بخش در حال انجام کنترل پروژه تیمسازی به دست خویش است که گذشتن از بازیکنانی مثل نوراللهی و نورمحمدی به دلایل انضباطی در همین راستا صورت گرفته است.

اما درخصوص دقایقی که پرسپولیس افت کرد و بازی را به فولاد داد یک نکته ظریف دیگر هم وجود دارد که می تواند تا حدود زیادی این افت را توجیه کند. با توجه به از دست رفتن پیروزی مقابل ذوب آهن در وقت های تلف شده پرسپولیس از ترس تکرار همان اتفاق رو به بازی کنترلی آورد که این تغییر به لحاظ روانی کاملا طبیعی بود و حتی بعضا منجر به تلف کردن وقت از سوی بازیکنان پرسپولیس شد.

با وجود این توجیهات منطقی پرسپولیس از فردا تا چهارشنبه به مدت 4 روز زمان دارد مشکلات سازمان دفاعی خود را حل کند یا به حداقل برساند  چرا که دیدار پنج شنبه مقابل سایپا حساسیت های بسیاری دارد و با توجه به موقعیت تیم جلالی در جدول این بازی هم مثل 4 دیدار اخیر پرسپولیس 6 امتیازی است. از طرفی پرسپولیس در دیدار با سایپا باید بازی بدون طارمی را هم تجربه کند که این هم یک چالش بزرگ برای برانکو خواهد بود و پروفسور ضمن حل مشکلات دفاعی باید در فاز حمله هم افکار تازه ای داشته باشد.