چراغپور پاسخ می دهد؟ دلیل باخت پرسپولیس در دربی

پرسپولیس در دربی ٨٦ با اشکالات زیادی مواجه بود که باخت این تیم را رقم زد. بعد از این دربی سوالاتی برای من پیش آمد که پاسخ آنها نشان می دهد دلیل باخت پرسپولیس چه بوده است.

بیرانوند؛ مدرن و جوان یا سنتی و جوان؟
از عقب زمین شروع می کنیم. آیا پرسپولیس دروازه بانی جوان و مدرن دارد یا جوان و سنتی؟ جواب ما مورد دوم است. مدت هاست من حرکات و گل های بیرانوند را رصد می کنم. سه گلی که او در بازی با السد دریافت کرد را می توانست مهار کند و حتی روی گلی که از استقلال خورد هم فرصت بلاک داشت اما همواره در تصمیم گیری کُند است. همان طور که وریا غفوری این فرصت را داشت که تصمیم بگیرد با توپ برگشتی چه کار کند بیرانوند هم فرصت بلاک کردن توپ را داشت، اما او همیشه کُندی حرکت دارد و هرگاه هم توپ تکنولوژی یا دوران و بار فنی داشته باشد از مهار آن عاجز است.

ضمن این که بیرانوند در مهار شوت های با سرعت بیشتر از ٥٠ کیلومتر هم مشکل دارد و تنها نقطه قوت او روی توپ های ارسالی با سرعت پایین است که با دستان بلندش آنها را دفع می کند. فکر می کنم این عملکردهای بیرانوند حتی کی روش را هم برای جام جهانی نگران کرده چه برسد به برانکو. اشکال دوم پرسپولیس دفاع وسط های این تیم بود که هیچ درکی از هم ندارند.

پوشش نامناسب توسط حسینی و خلیل زاده
جلال حسینی و شجاع خلیل زاده، مدافعان عصبانی پرسپولیس هستند که در هیچ صحنه ای از بازی نتوانستند با هم ترکیب شوند و همدیگر را پوشش دهند. به نظر من دلیل اصلی عصبانی بودن آنها در طول ٩٠ دقیقه هم همین نداشتن درک از یکدیگر است. در طول ٩٠ دقیقه یک بار خلیل زاده نتوانست حسینی را پوشش دهد و حسینی هم یک بار پشت شجاع نرفت تا خیال او بابت پشت سرش و مهار توپ راحت شود. ناهماهنگی این دو بازیکن حفره بزرگی را در خط دفاع پرسپولیس ایجاد کرد که می توانست منجر به گل های بیشتری برای استقلال شود.

سوال بعدی من از برانکو این است که چرا محسن رییع خواه که سال هاست عادت دارد لب خط بازی کند باید در میانه مرکز پرسپولیس به عنوان هافبک دفاعی بازی کند؟ او سال ها یا پشت دفاع بازی کرده که خیالش راحت بوده به همین دلیل او بدترین گزینه برای هافبک دفاعی است که نتیجه حضورش در این قسمت از زمین را هم دیدم. چرا مربی ای مثل برانکو که تیمش با اختلاف زیاد در صدر جدول است باید در دربی جوری ترکیب بچیند که انگار دارد با یک مهاجم بازی می کند تا بر اثر کمترین فشار با مشکل مواجه شود؟

احتیاط بیش از حد برانکو
با موارد مطرح شده به این نتیجه می رسیم که پرسپولیس در استوانه باریکی که از دروازه تا نوک خط حمله کشیده می شود دچار اشکالات زیادی بود و همین موضوع زمینه باخت این تیم در دربی ٨٦ شد. البته این دربی بیشتر از این که جنگی فنی بین دو تیم سرخابی باشد تقابل روحی آنها بود. پرسپولیسی ها مدت ها بود با تمام اهرم های روحی و روانی مثبت و با ورزشگاهی ٥٠ هزار نفره از هواداران قرمز و با حمایت رسانه ها وارد زمین می شدند و با نگاهی بالا مقابل تیم ها فوتبال بازی می کردند اما این بار همه چیز فرق داشت.

بازیکنان خوب اما زجرکشیده استقلال وقتی از تونل ورزشگاه آزادی وارد زمین شدند، ٥٠ هزار نفر هواداری را دیدند که با شور و هیجان منتظر آنها بودند تا به همراهشان بردی با  ارزش را جشن بگیرند. کاریزمای مربی استقلال و انگیزه و انرژی که هواداران این تیم به بازیکنان آبی پوش تزریق کردند، باعث شد پرسپولیسی ها تحت تأثیر قرار بگیرند و از منحصر به فردی همیشگی خود دربیایند و برایشان یادآوری شود که تیم دیگری در ایران هست که می تواند مثل آنها یک استادیوم و تمام رسانه ها را به خود اختصاص دهد. ضمن این که احتیاط بیش از اندازه برانکو و این جمله که ما فقط به دنبال فوتبال زیبا هستیم تأثیر خوبی روی پرسپولیس نداشت.