چرا امشب از چهار سال قبل امیدوارتریم؟

در اتوبوسی که در باران تند سالوادور به سمت ورزشگاه می رفت، کارگردان برنامه مستندی که همراه گروه بود، پیش بینی خبرنگاران از نتیجه بازی را می پرسید. هرچند مقابل دوربین اکثرا از برد ایران مقابل بوسنی می گفتند، ولی کمتر کسی از ته دل به موفقیت و صعود امید داشت.

تیم کی روش در روز اول نیجریه را متوقف کرده بود و بعد از آن مقابل آرژانتین با وجود شکست لحظه آخر بازی درخشانی به نمایش گذاشته بود، ولی برای صعود نیاز به سه امتیاز بازی آخر داشت و تصور اینکه بتواند یاران ژکو و پیانیچ را شکست دهد دشوار بود.

ایران پس از هشت سال به جام جهانی رسیده بود و کی روش تیمی را به برزیل برده بود که اکثرا تجربه چنین تورنمنتی را نداشتند. از میان بازیکنان اصلی، نکونام و آندو تنها بازمانده های جام جهانی 2006 بودند و دژاگه و قوچان نژاد لژیونرهای قابل اعتنای تیم. آزمون جوان تر از آن بود که کی روش او را به برزیل ببرد و جهانبخش به تازگی راهی هلند شده بود. آن تیم به خوبی دفاع می کرد و در 180 دقیقه تنها یک بار تسلیم شوت عالی مسی شده بود، ولی ابزار حمله و تحت فشار گذاشتن بوسنی حذف شده، ولی پرستاره را نداشت. ساق های بازیکنان از بازی سنگین آرژانتین خسته بود و در آن چمن خیس خیلی زود مشخص شد که تیم توان پیروزی و صعود ندارد.

وضعیت جدول مشابه چهار سال قبل است و تیم ملی برای صعود نیاز به برد در بازی آخر دارد، ولی تیم ملی امشب در سارانسک با شرایط متفاوتی به زمین می رود. کی روش مدت هاست که تیم را در دست دارد و فرصت کافی داشته تا برنامه هایش را پیاده کند. تیم ملی مرحله مقدماتی را با اقتدار پشت سر گذاشت و بازیکنان همدیگر را به خوبی می شناسند. اکثر بازیکنان اصلی در اروپا بازی می کنند و برای چنین مسابقات مهمی دلهره کمتری دارند. مهم تر از همه تیم ملی در فاز هجومی مهره های زهرداری دارد که برای زدن گل یا گل های صعود می توان روی آنها حساب کرد. آزمون، طارمی و انصاری فرد که مقابل اسپانیا در خط حمله بازی کردند، هر سه گلزنان قهاری به شمار می روند.

کی روش چهار سال قبل نیمکت خوبی نداشت و مجبور شد تیمش را در سه بازی تقریبا با ترکیب ثابتی به زمین بفرستد، ولی برای امشب دستش برای تعویض های گره گشا در نیمه دوم باز است. جهانبخش، قدوس، قوچان نژاد و حتی دژاگه که به دلیل مصدومیت هنوز در این جام بازی نکرده بازیکنان قابل اعتنایی هستند.

پرتغال قطعا تیم بهتری از بوسنی است. اگر چهار سال قبل یاران سافت سوزیچ در بازی سالوادور حذف شده بودند، قهرمان اروپا با یک تساوی هم صعود می کند و بالاتر از آن به دنبال برد و سرگروهی است. آنها بازیکنان بزرگ و مطرحی دارند و بالاتر از همه روی رونالدو، آماده ترین بازیکن جام حساب می کنند.

با این حال امشب نسبت به چهار سال قبل دلایل بیشتری برای امیدواری داریم و راه برای صعود تاریخی هموارتر است، حتی اگر حریف پرتغال باشد.