چرا سیرالئون حریف تمرینی تیم ملی فوتبال ایران شد

 تیم ملی فوتبال ایران بر اساس اعلام فدراسیون فوتبال شنبه آینده در دیداری تمرینی به مصاف تیم ملی سیرالئون می رود.

 رفته رفته برنامه های تیم ملی برای حضور در جام جهانی جدی تر می شود. بعد از بازی تمرینی روز شنبه برابر سیرالئون است که کم کم بازیکنان لژیونر به تیم ملی فوتبال ایران اضافه می شوند تا تیم ملی دو دیدار دوستانه جدی برابر تونس و الجزایر برگزار کند اما قبل از این بازی، شنبه بازیکنان داخلی فوتبال ایران در ورزشگاه آزادی به مصاف تیم سیرالئون می روند.

چرا سیرالئون؟
پس از اینکه تیم لیبی با وجود قرارداد با فدراسیون فوتبال ایران به دلایلی عجیب و ناگهانی از بازی با تیم ملی ایران انصراف داد، کادر فنی تیم ملی بلافاصله برنامه ریزی برای جایگزینی یک بازی تمرینی دیگر را در دستور کار خود قرار داد. پیدا کردن جایگزین بازی دوستانه با لیبی با توجه به اینکه حریف آفریقایی در دقیقه 90 از سفر به ایران انصراف داد کار دشواری بود اما با این حال فدراسیون فوتبال 15 دعوت نامه به کشورهای مختلف ارسال کرد که در این بین به دلایلی عمدتا غیر ورزشی سیزده کشور پاسخی به ایران ندادند و تنها دو کشور اوگاندا و سیرالئون به پیشنهاد ایران پاسخ مثبت دادند که در نهایت با توجه به اهداف تاکتیکی سرمربی تیم ملی، سیرالئون به عنوان حریف تمرینی تیم ملی انتخاب شد.

فرصتی برای بازیکنان داخلی
کارلوس کی روش که نشان داده جدیتی ویژه در آماده سازی تیمش برای حضور در جام جهانی دارد، در روزهای اخیر مورد انتقاد برخی قرار گرفته است؛ کسانی که انجام بازی با تیم سیرالئون را در شان تیم ملی ایران به عنوان یکی از تیمهای حاضر در جام جهانی نمی دانند. اما واقعیت چیست و چرا کی روش سیرالئون را انتخاب کرد؟ نخستین دلیل شاید این باشد که بعد از لغو ناگهانی بازی با لیبی، گزینه ها برای انجام این بازی تمرینی با حضور بازیکنان داخلی بسیار کم بود و تیم ملی فرصتی برای از دست دادن نداشت. دلیل دیگر شاید به این موضوع برگردد که در رده بندی فیفا سیرالئون وضعیتی حتی بهتر از لیبی دارد و همین متر و معیار هم نشان دهنده کیفیت حریف شنبه تیم ملی است اما مهمتر از همه اینها که انتخاب کی روش را منطقی جلوه می دهد نیاز بازیکنان داخلی به انجام بازی ملی و قرار گرفتن در فضای بین المللی فوتبال است. هر چند شاید در نظر منتقدان، سیرالئون حریف اسم و رسم داری برای تیم ملی ایران جلوه نکند اما نباید فراموش کنیم که در بین گزینه ها سیرالئون تیمی بود که شرایط سفر به تهران را داشت و طبیعتا کی روش هم قصد دارد از همین فرصت برای قرار گرفتن بازیکنان داخلی در شرایط مسابقه بهره ببرد. همین که این بازی به عنوان دیداری تمرینی اما در عین حال ملی تلقی می شود و تمام تشریفات معمول بازیهای ملی در آن انجام می گیرد و بازیکنان داخلی فرصت این را دارند که با بازیکنان آفریقایی تنه به تنه شوند، انتخاب کی روش را توجیه می کند.

این را هم نباید فراموش کرد که معمولا چنین بازی هایی و حتی رویارویی با تیم های باشگاهی همیشه جزو برنامه مربیان تیم های ملی ایران در بیست سال اخیر بوده و مربیان تیم های ملی ایران برای بالا بردن تجربه بازیکنان داخلی همیشه از چنین فرصت هایی استفاده کرده اند. ضمن اینکه تیم مراکش به عنوان یکی از حریفان ایران در جام جهانی هم در این یک سال اخیر بارها مسابقاتی در حد دیدار برابر سیرالئون داشته که در نهایت این بازیهای تمرینی به قهرمانی تیم مراکش با بازیکنان داخلی در جام ملتهای آفریقا و آبدیده تر شدن بازیکنان داخلی این تیم انجامیده است.

بازی با تیم هایی نظیر بورکینافاسو و کیپ ورد در ژانویه 2017، بازی با تیم آفریقای مرکزی در مارس 2017، مصاف با تیم بورکینافاسو و کنگو در جولای 2017، دیدار برابر لیبی در آگوست 2017، رقابت برابر بنین و اتیوپی در اکتبر همین سال و در نهایت مصاف با تیم جوانان محمدیه مراکش بازیهایی بوده اند که برای بازیکنان داخلی مراکش تدارک دیده شد و در نهایت این تیم با ورود به رقابتهای جام ملتهای آفریقا برای نخستین بار به مقام قهرمانی در این مسابقات رسید. بنابراین حالا که این فرصت فراهم شده بازیکنان داخلی فوتبال ایران در دیداری تمرینی به تجربه ای مشابه رقیب مراکشی دست پیدا کنند، بهتر است به کی روش و برنامه اش برای آماده سازی تیم ملی اعتماد کنیم و اجازه دهیم او برنامه اش را بر اساس نظر خودش پیش ببرد.