چرا وحید امیری یک خرید عاقلانه بود؟

«هواداران، صاحبان اصلی باشگاه هستند» این جمله کلیشه ای را بارها و بارها از زبان مدیران و مربیان و بازیکنان شنیده اید. بله! فوتبال پیش از هر چیز، نمایشی است که برای تماشاگران اجرا می شود.

بدون وجود هوادار، هر بازی فوتبال در هر سطحی صرفاً یک بازی بی اهمیت است اما اینکه هواداران صاحبان اصلی باشگاه هستند، هیچ دلیل موجهی نیست که برآیند نظرات آنها هم در خرید و فروش بازیکن و انتخاب سرمربی اعمال شود.

هوادار می تواند نسبت به هر اتفاقی واکنش نشان دهد اما اینکه قرار باشد تیمی صرفاً براساس معیارهای هواداری بسته شود، طبعاً گریزی جز رفتن به قهقرا ندارد. و در مورد باشگاه پرسپولیس، چه خوب که مدیران این تیم در فصل نقل و انتقالات تا امروز، بی توجه به آنچه کانال ها و صفحه های هواداری می نویسند، همان کاری را انجام می دهند که باید انجام دهند.

بعد از اینکه پرسپولیس به خاطر محرومیت با پنجره بسته نقل و انتقالات روبه رو شد، هواداران نسبت به بازیکنانی که در آن مقطع از پرسپولیس جدا شدند موضع سفت و سختی گرفتند. یکی از جدا شده ها وحید امیری بود. تماشاگران روی سکو اعتقاد داشتند وحید امیری، فرشاد احمدزاده و بقیه «بی معرفت» بوده اند که در این موقع بحرانی تیم شان را تنها گذاشته اند و دیگر نباید هوس برگشت به تیم به سرشان بزند اما مدیران پرسپولیس هر چقدر در ماجرای حفظ برانکو ناتوان بودند، به همان اندازه در بازار نقل و انتقالات امسال عاقلانه و با سیاست رفتار کرده اند. اغلب هواداران می توانند از بازگشت وحید امیری ناراضی باشند ولی هیچ مدیر عاقلی در فصل نقل و انتقالات، این فرصت خوب برای استخدام یک فوتبالیست طراز اول را به صرف نارضایتی گروهی از هواداران از دست نمی دهد.

وحید امیری بازیکنی با 50 بازی ملی است؛ یک وینگر چپ توانا که از نفت تهران به تیم ملی رسیده و بعد از آن، دو فصل بسیار خوب را در پرسپولیس پشت سر گذاشته. در بازاری که هافبک های متوسط که حتی خواب جام جهانی را هم ندیده اند، برچسب قیمت 3-2 میلیاردی می خورند، وحید امیری یک مهره امتحان پس داده است. با این اوصاف، عاقلانه نیست که باشگاه پرسپولیس فقط به این دلیل که گروهی از هوادارانش از بی معرفتی وحید امیری دلگیر هستند، در خریدن او تردید کند. دلگیری هواداران با نخستین گل و پاس گلی که از وحید امیری ببینند، برطرف می شود و این مسأله، آنقدر حاد نیست که به خاطر آن تیمی یک بازیکن ملی پوش را به سادگی از دست بدهد.

وحید امیری برخلاف مجید حسینی فصل گذشته هرچه کرد نتوانست به ترکیب اصلی ترابزون اسپور راه پیدا کند. آخرین تصویری که از او در ذهن فوتبال دوستان نقش بسته، لایی زدن به پیکه در جام جهانی روسیه بود اما وحید در 31 سالگی باید داستان لایی زدن به مدافع بارسلونا را (که شاید بیش از حد هم به آن پرداخته شد) فراموش کند و حالا که به پرسپولیس برگشته همانی باشد که از او دیده بودیم؛ پاسور باهوش، خستگی ناپذیر و بی حاشیه.