چه عجب؛ پرسپولیس باخت!

چه دلنشین شده است این پرسپولیس؛ چه دلنشین!

که حتی وقتی می بازد دیگر هیچ کس خم به ابرو نمی آورد. که وقتی داور بر سوت پایان می دمد کله هیچ کس سوت   نمی کشد.

پرسپولیس باخت؟ آری شکست خورد اما پس از هفته ها باخت و کسی از این باخت ناراحت نشد.

برانکو چه کرده است با این تیم؟

برانکو جوری پرسپولیس را ساخته که تیم شدن پرسپولیس را باور داریم. نظم گروهی اش را می پذیریم. باور می کنیم این تیم برای قهرمانی می جنگد. حس می کنیم می تواند نماینده خوبی برای ایران در آسیا باشد.

احساس شیرین و دلپذیری است؛ پس از هفته ها پرسپولیس می بازد اما مسیر این تیم قرار نیست عوض شود.

به جدول لیگ نگاه می کنیم؛ نه هنوز اتفاقی رخ نداده. به سکوهای قرمز می نگریم؛ نه هنوز کسی معترض نیست.

به برانکو نگاه می کنیم؛ نه او شکست در لیگ را یک اتفاق عادی قلمداد می کند.

مگر قرار است در این لیگ، تیم بدون شکست هم داشته باشیم؟ این مساله امکان پذیر نیست.

 لیگ هنوز به بن بست نرسیده و راه ادامه دارد؛ حتی برای تراکتورسازری که امروز شکست خورد. حتی برای         ذوب آهن که امروز پرسپولیس را برد. حتی برای استقلال که با برد مقابل پدیده،کمی امیدوار شد.

یک نیم فصل دیگر باقی مانده؛ هنوز باید خیلی اتفاقات را ببینیم. خیلی چیزها را حس کنیم. پرسپولیس بازنده بازی با     ذوب آهن بود؛ اما وقتی یک تیم به تیمی واقعی تبدیل می شود مردم حتی با باختش هم کنار می آیند...

نویسنده: آرتین زهرابی