چیدمان پرسپولیس بدون امیری و بیرانوند/ ترکیب بی نقص، نیمکت خالی

اگر محرومیتی در کار نبود و سروش و ترابی از همان بازی اول می توانستند برای پرسپولیس به میدان بروند، دیگر دغدغه ای ذهن برانکو را آشفته نمی کرد. حالا اما حتی تصور پرسپولیس بدون امیری و بیرانوند هم برای او ناخوشایند است. هر چه باشد وحید امیری موثرترین و کم نوسان ترین بازیکن فصل پیش بود و بیرانوند هم حالا که اوج گرفته، پرسپولیسی ها نمی خواهند از دست بدهندش. باز خوبی اش این است که این دروازه بان قرارداد دارد اما حتی همین قرارداد هم نمی تواند بیرانوند را به ماندن مجبور کند. ستاره های ملی پوش پرسپولیس بیش از آنکه به ماندن متمایل باشند، به رفتن فکر می کنند و اتفاقا بیرانوند که قرارداد هم دارد، مشتاق تر است برای لژیونر شدن. بدون آنها اما پرسپولیس به جای فکر کردن به قهرمانی باید دنبال راهی برای پر کردن جای خالی ستاره هایش باشد.

تصور پرسپولیس رویایی نیم فصل دوم آنقدر دلنشین است که دیگر دلمان نمی خواهد به تیم نصفه و نیمه ای که برانکو باید نیم فصل اول را با آن سر کند، فکر کنیم. تیمی که البته با وحید امیری و علیرضا بیرانوند نمی توان از آن ایرادی گرفت اما خب مشکل همین است که دو ستاره ملی پوش پرسپولیس هوای اروپا به سرشان زده.

از بیرانوند به خاطر اشتباهاتش در پرسپولیس، کسی توقع درخشش در جام جهانی را نداشت و امیری هم کمتر کسی فکر می کرد که حتی در ترکیب یازده نفره تیم ملی جایی برایش باشد. آنها اما درخشان ترین ستاره های ایران در روسیه بودند و بی دلیل نیست که دست و دل پرسپولیس می لرزد از وحشت جدایی شان. اتفاقی که کمترین نتیجه اش بهم ریختن ترکیب اصلی پرسپولیس خواهد بود و حضور قرمزپوشان در پست های تازه.

اگر فرض را بر ماندن امیری و بیرانوند بگذاریم، از همین حالا می توان یازده بازیکن اصلی پرسپولیس را با پست های شان معرفی کرد؛ علیرضا بیرانوند مثل دو سال گذشته دروازه را قبضه می کند و در خط دفاع هم بیش از یک تغییر نخواهیم داشت که دلیل آن جدایی صادق محرمی است. در نبود او، حسین ماهینی بالاخره به پست تخصصی اش در دفاع راست برمی گردد، سمت چپ خط دفاعی همچنان در اختیار محمد انصاری خواهد بود و سیدجلال حسینی و شجاع خلیل زاده در قلب دفاع جای می گیرند.

یک خط جلوتر از آنها، کمال کامیابی نیا و احمد نوراللهی دو هافبک دفاعی پرسپولیس خواهند بود و وحید امیری و امید عالیشاه بال های چپ و راست. جای علی علیپور در خط حمله تثبیت شده و فقط می ماند بازیکن کناری او که احتمالا گادوین منشا خواهد بود؛ البته به شرطی که او در تمرین های پیش فصل دل برانکو را به دست بیاورد وگرنه هیچ بعید نیست که لیگ را از روی نیمکت آغاز کند و تماشاگر بازی های زوج علیپور و سیامک نعمتی باشد.

تا اینجای کار مشکل چندانی در ترکیب پرسپولیس به چشم نمی آید اما آیا بعد از جدایی احتمالی امیری و بیرانوند هم دست آقای سرمربی به همین اندازه باز خواهد بود؟ بیایید ترکیب یازده نفره پرسپولیس بدون دو ستاره ملی پوش را پیش بینی کنیم؛ برای جانشینی بیرانوند، غیر از بوژیدار رادوشوویچ گزینه ای در دست نیست. ابوالفضل درویشوند شاید حتی به اندازه یک دروازه بان دوم هم قابل اعتماد نباشد، چه برسد به اینکه بخواهد در ترکیب اصلی پرسپولیس بازی کند.

خط دفاع اما تغییری نخواهد داشت؛ سیدجلال و شجاع مدافعان مرکزی خواهند بود و در چپ و راست شان، انصاری و ماهینی. ترکیب دو نفره هافبک های دفاعی هم با کمال و نوراللهی دست نخورده می ماند اما امید عالیشاه که قرار بود جای خالی احمدزاده را پر کند باید از راست به چپ بیاید تا جای امیری خالی نماند. خط حمله هم با همان ترکیب قابل پیش بینی اش یعنی علیپور به علاوه منشا یا نعمتی چیده خواهد شد. مگر اینکه برانکو بخواهد غافلگیرمان کند که البته دور از ذهن به نظر می رسد اما در صورت رخ دادنش شکلی تازه از پرسپولیس را خواهیم دید.

فرض را بر جدایی امیری و بیرانوند گذاشته ایم اما حتی بدون آنها هم آقای سرمربی تنها در صورتی به آن تغییر تازه و غافلگیرکننده تن خواهد داد که نخواهد بشار رسن را در ترکیب اصلی بازی بدهد. در آن صورت چاره ای برایش نخواهد ماند جز اینکه نوراللهی را در بال راست به بازی بگیرد که خب آن وقت جای خودش در خط هافبک خالی می ماند و برای پر کردن این جای خالی حسین ماهینی هم باید تغییر پست بدهد چرا که به بازگشت محسن ربیع خواه در نیم فصل اول امیدی نیست. در نبود او و با انتقال نوراللهی به بال راست، ماهینی در نقش یک هافبک دفاعی کنار کمال بازی خواهد کرد و تنها بازیکنی که می تواند نقش قبلی او در دفاع راست را به عهده بگیرد کسی نیست جز شجاع خلیل زاده.

او پیش ترها در تیم امید هم دفاع راست بود. انتقال شجاع به سمت راست، انصاری را هم دوباره به مرکز خط دفاع می کشاند و آن وقت شایان مصلح هم می تواند به عنوان دفاع چپ در ترکیب اصلی پرسپولیس به میدان برود. این احتمال اما آنقدر پررنگ نیست که جدی اش بگیریم چون برانکو به تغییر عادت ندارد.

به همین دلیل حتی احتمال تغییر شیوه بازی تیم از 2 – 4 – 4 به 1 – 3 – 2 – 4 را هم باید منتفی بدانیم؛ اگر چه از ترکیب عجیب و غریب دوم عاقلانه تر به نظر می رسد. در این شیوه ، همه بازیکنان در پست های خودشان بازی خواهند کرد و فقط علی علیپور در خط حمله تنها می ماند که برانکو می تواند با بازی گرفتن از یک مهاجم سایه پشت سر او (بازیکنی که فضاسازی و پاس دادن را خوب بلد باشد) این کمبود را جبران کند؛ آنجا هم منشا و نعمتی گزینه خواهند بود.

اگر پروفسور کروات «تغییر شیوه بازی» را انتخاب کند، آن وقت از بین بشار رسن و احمد نوراللهی یک بازیکن باید بیرون بنشیند که از همین حالا می توان گفت این نیمکت نشینی سهم بازیکن عراقی است.