کاپیتان، هم منجی بود هم ستاره بزن بزن!

محمد نوری در دیدار مقابل تراکتورسازی، سه نقش همزمان را برعهده داشت. او در وهله اول، کاپیتان تیم بود و به خوبی توانست جو تیمش را کنترل کند.

او با فريادهايش، بازيكنان را از جو سكوها خارج مي كرد و نمي گذاشت پرسپوليسي هاي جوان، بيش از اندازه اسير جو استاديوم يادگار امام شوند.

البته تعداد پاس هاي اشتباه او و گابريل در اين بازي زياد بود ولي به هر حال توانست هافبك مؤثري باشد به خصوص در پست غيرتخصصي در فاز تدافعي اما اين تنها نقش او نبود، در دقيقه 49 بازي، تراكتوري ها از سمت راست دروازه پرسپوليس صاحب ضربه كاشته خطرناكي شدند كه آندرانيك، كاپيتان حريف آن را به سمت دروازه شليك كرد اما محمد نوري با استفاده از هوش خود، روي خط ايستاد و توپ را بيرون كشيد تا نقش دوم خود يعني منجي تيم را بازي كند. اگر آن توپ در آن دقيقه كه تراكتور فشار زيادي روي دروازه پرسپوليس داشت، به گل تبديل مي شد، كار پرسپوليس سخت تر از اين ها بود.

در نهايت، نوري با آن بدن لاغر و نحيفش، ستاره بزن بزن هاي ورزشگاه يادگار امام هم شد و در يك صحنه، فردين عابديني را با يك فن عجيب و غريب به زمين كوبيد تا اين بازيكن جوان ياد بگيرد در صحنه هاي حساس، به بازيكنان بزرگ تر توهين نكند.