کاپیتان ناسزا شنیـد پاس گل داد گــــل زد و اشـــــک ریخت

پرسپولیس- پدیده را- هر چند بار دیگر هم که تکرار شود- نوشته ایم به نام هادی گل که بغض امانش نداد بعد از آن آخرین گل. گلی که روز نهم مرداد از خوشحالی به آسمان بُردمان و دو ماه بعد در تکرار همین روز از ماه مهر کاپیتان را برای همیشه از ما گرفت.

 نهم مرداد هادی آخرین گلش را زد و از بی مهری ها اشک ریخت و نهم مهر ما بودیم که پشت سر او که به آخرین سفر رفته بود، زار زدیم. دلش را شکستیم، دل مان شکست از رفتنش و امروز دوباره اشک می ریزیم به یاد او. پرسپولیس- پدیده می بَردمان اولین بازی فصل. به روزی که پاس گل هادی- در هفتمین دقیقه بازی- را نادیده گرفتیم و با چشمانی بسته دهانمان را باز کردیم به روی او. ما نبودیم اما از ما بودند سکونشین هایی که هر چه ناسزا بود، در همان بازی اول فصل نثار هادی نوروزی کردند و وقتی کاپیتان با آن گل بی نظیر پرسپولیس را از شکست رهانید، نامش را در ورزشگاه آزادی فریاد زدند.

درست مثل دو ماه بعد، مثل روزی که پیکر بی جان هادی گل را در همین ورزشگاه بر دست می بردند و نامش آسمان آزادی را پر کرده بود. آن روز پرسپولیس- پدیده از خود بیزارمان کرده بود. شرمگین بودیم از آن همه بی انصافی و بی معرفتی. کاپیتان اما رفته بود پیش از آن که حلالیت بطلبیم. کاپیتان رفت و بعد از رفتنش هیچ روزی به تلخی امروز نیست برایمان . امروزی که پرسپولیس دوباره قرار است روبه روی پدیده بایستد؛ بدون کاپیتان، بدون هادی گل که آخرین گلش را در همین بازی زده بود. وقتی در دقیقه 7 پرسپولیس با ضربه سر علیپور به گل رسید، پاس گل هادی نوروزی را هیچ کس ندید اما او نخستین و شاید هم تنها کسی بود که وقتی پرسپولیس دو گل از پدیده خورد، ناسزا شنید. پدیده حمله می کرد، ناسزاها سهم هادی بود. پرسپولیس گل نمی زد، این هادی بود که هر نامربوطی را نثارش کردند و سر آخر هم هادی نوروزی بود که گل زد تا پرسپولیس در اولین بازی فصل، در اولین بازی خانگی اش بازنده نباشد. گلی که از فاصله 35 متری به ثمر رسید و خود کاپیتان «گل آقاکریمی» خواندش، در دقیقه 39 بازی رفت پرسپولیس و پدیده ثبت شد اما ماندگارتر از آن، اشک های هادی بود وقتی بعد از این گل تکرارنشدنی بغضش ترکید. تنها پاسخ هادی نوروزی به آن همه ناسزا همین بود که روی چمن دراز بکشد و اشک بریزد و حتی نشنود فریادی را که نامش را تا آسمان برده بود.

آخرین گل را هادی به پدیده زد و اشک ریخت و حالا پیش از هر بازی و در هر بازی ما به یاد او و شرمگین از اشک های آن روزش، اشک می ریزیم. امروز دوباره به تماشای پرسپولیس- پدیده می نشینیم کاپیتان؛ این بار اما ما به جای تو اشک می ریزیم بر بی معرفتی خودمان.