کرمانی مقام: شکورزاده هم مثل من قلدر بود و خشن / هنوز درباره پیــراهن پاره کردنم حرف می زنند

مرتضی کرمانی مقام؛ یک فوتبالیست تمام عیار از یک نسل درخشان. هواداران 20 سال قبل پرسپولیس که الان خیلی های شان جوانی را پشت سر گذاشته و به میانسالی نزدیک شده اند خیلی خوب او را می شناسند. فوتبالیستی که با تمام وجود برای پرسپولیس بازی می کرد و در دربی ها ستاره بود. با این حال خیلی ها او را با آن اتفاق دربی سال 74 و تعویض با دایی در دربی ها به خاطر می آورند.
 
شما در دربی بندرعباس نبودید؟
 نه، من آن سال قطر بودم.

شما در دربی ها بیشتر شرور بودید یا مجتبی محرمی؟
 صددرصد مجتبی. او شماره یک بود. خلاف سنگین من همان پاره کردن پیراهن در دربی سال 74 بود که هنوز هم درباره اش حرف می زنند در حالی که هیچ کس نمی گوید من به الهلال گل زدم، تیم مان رفت فینال و قهرمان آسیا شد.

آنهایی که خاطرشان مانده می گویند در دربی سال 69 و فینال جام حذفی تهران که شما هم پنالتی آخر را زدید با شکورزاده بدجوری کل کل داشتید. دعوا هم کردید؟
 نه، دعوا نشد. شکورزاده از من بزرگتر بود. او هم قلدر بود و هم خشن. من هم خیلی خشن بودم. من همیشه مقابل او بازی می کردم. شکورزاده سمت چپ بود. در آن بازی خیلی اذیتش کردم. از همه جا می آمدم می زدمش. گفت آقا مجتبی درست بازی کن، می زنمت ها. من هم گفتم خب بزن. این کل کل تا آخر بازی ادامه داشت. خیلی زدمش. آن بازی، بازی آخرش بود. پنالتی را هم خراب کرد و رفت. یکی از بهترین خاطراتم همان بازی است که تکان نخوردم.

موقع پنالتی ها چرا دوربین پشت دروازه بود؟
 نمی دانم، آن زمان آنطوری بود. یک خاطره هم از آن بازی دارم.

بفرمایید.
 خیلی خوب به خاطر دارم. در آن بازی باران می آمد. گوشه زمین صادق ورمزیار و یکی دو نفر را دریبل کردم و محکم شوت زدم که توپ از بغل دروازه رفت توی گل. همه گفتند گل و ریختند سر من. بعد از یکی دو دقیقه خط نگهدار گفت از بیرون آمده. البته خودم هم دیده بودم که از بیرون رفته و تور پاره بود.

دربی سال 71 هم که پرسپولیس بد باخت، نبودید؟
 نه، اگر من بودم که نمی باختیم. من 4 تا دربی بودم که یکی اش را 3- یک باختیم.

همان مسابقه ای که گل زدید و کلی موقعیت را غلامپور گرفت.
 گل دوم مان را کمک داور اشتباها آفساید گرفت. اگر آفساید نمی گرفت مطمئنا 6 تا را تکرار می کردیم. واقعا گل های بدی خوردیم. گل اول که توپ به پای مدافع ما خورد و کمانه کرد توی گل. یک پنالتی هم خوردیم که اصلا پنالتی نبود. نیمه دوم آن بازی کلی موقعیت داشتیم.

شما خیلی با شور و حرارت بازی می کردید.
 این در ذات فوتبالم بود. خشن بازی می کردم. فوتبال همین است. پرس کردن و دویدن تا آخرین نفس را دوست داشتم و خشن بازی می کردم. داوران هم مدام به من اخطار می دادند.