گل واژه های شکست

دکتر بیژن ذوالفقارنسب در تحلیل اخراج مسعود شجاعی گفت "وقتی یک بازیکن میانی  یک اخطار می گیرد باید او را عوض کرد زیرا مستعد گرفتن کارت دوم و اخراج از زمین می شود که برای شجاعی و تیم ملی این گونه شد و این قانون بازی است" واژه "قانون بازی " را به نوعی می توان به "گل واژه" تشبیه کرد. تیم ما می بازد زیرا قانون بازی را نمی داند. قانونهای بازی می گویند:

1/ تیمی که مربی پروازی دارد و گرفتار این است که پول او را چگونه پرداخت کند خیلی راحت تمرکز مربی تیمش را گرفته و در نتیجه سرمربی به جای تمرکز بر روی بازی به هزار مسئله غیر فوتبالی سرش گرم می شود و قانون بازی می گوید این مربی نمی تواند موفق باشد.

2/ گل واژه دوم می گوید سرمربی گرفتار هزار نوع افکار و به دور از تیم تحت رهبریش  نمی تواند تیمی را با تمرینات منجسم جسمی و خصوصا روحی آماده کند زیرا کسی که خودش تمرکز کافی ندارد چگونه قادر به انتقال تمرکز خواهد بود؟

3 /قانون سوم می گوید بازیکنانی که با هم تمرین نکنند هماهنگی ندارند و این اتفاق برای تیم ما افتاد ما چند حرکت ترکیبی بین مدافعین و هافبک های دو جناح دیدیم؟ چند بار دفاع میانی تیم ما دچار سر درگمی بود؟ چند حرکت ترکیبی در میانه میدان را شاهد بودیم و سردار آزمون که در روزهای اوجش در زنیت است چند بار صاحب توپ شد؟ ضعف مدافعین میانی ما که در بازی با بحرین شاهد بودیم با جا به جائی پورعلی گنجی به جای حسینی حل نشد چرا؟ زیرا تیم تمرین کافی نداشت.

4/ گل واژه چهارم می گوید تیمی که کمربند خط میانی اش را سفت نکرده باشد و طرحی نه در گل زدن و نه در دفاع کردن دارد بازنده است. می پرسیم دو هافبک دفاعی (ابراهیمی و نورالهی) و یک هافبک مسن و صد البته عصبی (شجاعی) چه عاقبتی جز شکست در حمله و دفاع تیمی دارد؟

5/  گل واژه دیگر می گوید دوران عمر بازیکنان را باید در نظر گرفت و تیم ملی ما باید بعد از جام ملتهای آسیا به دنبال جوانان می رفت نه بازیکنانی چون شجاعی مسن و لژیونر های بی انگیزه ای چون رضائیان و طارمی و میلاد محمدی و امید ابراهیمی و پور علی گنجی و ... تیم ملی چگونه در این لیگ امثال شجاعی را می پسندد اما چهره های جدید جز مورد استثنائی محبی که اتفاقا از بهترین ما بود را نفی می کند؟

 6/ گل واژه بزرگ "مدیریت" است در فدراسیون مدیریت چند هندوانه با یک دست و شانسی زندگی کن باید به موفقیت برسیم؟