گوشی را دست سردارها بده!

او نقش مهمش را به عنوان ترکیبی از دستیار- سرپرست کاریزماتیک به رسمیت شناخته و از قضا به شدت هم در این سال ها به پرسپولیس کمک کرده است.

نهایتا انتخاب کریم باقری برای حضور در کادرفنی تیم ملی قطعی شد؛ انتخابی که از جهات مختلف به سود تیم ملی است. اول از همه خود کریم باقری به خوبی قبول دارد قرار نیست در اثر حضور کنار مربیان خارجی، به تدریج ردای سرمربیگری به تن کند. او نقش مهمش را به عنوان ترکیبی از دستیار- سرپرست کاریزماتیک به رسمیت شناخته و از قضا به شدت هم در این سال ها به پرسپولیس کمک کرده است.

سر نخ بسیاری از حاشیه زدایی ها در اردوگاه سرخ ها به اقا کریم رسیده و دوست و دشمن قبول دارند او ستون ایرانی نتیجه گیری های تیم بوده است. این همان خلایی است که تیم ملی بعد از جدایی کارلوس کی روش با آن مواجه شده. کی روش خودش به اندازه کافی کاریزما داشت و بازیکنان از سایه او هم می ترسیدند، اما بعدا که ویلموتس ملوس(!) آمد، نزدیک بود ملی پوشان قورتش بدهند؛ چنان که سردار آزمون در برنامه دورهمی مهران مدیری به آسانی از توافق بازیکنان برای اخراج مربی بلژیکی پرده برداشت.

الان هم اسکوچیچ مخصوصا با توجه به انتقاداتی که از انتخاب او شد، نزد بچه ها جایگاه متزلزلی دارد و نیاز است یک نفر مثل کریم باقری تیم را جمع کند. باقری می تواند کنترل نظم اردو را به دست بگیرد و مجال خوبی به مربی کروات، برای عرضه داشته هایش بدهد. ما که هرگز نتوانستیم روی نیمکت تیم ملی مربی تریبت کنیم، حداقل این فرصت را به یک «مبصر» بدهیم تا در این شرایط بسیار دشوار، آرامش تیم ملی را تضمین کند.