یک برابر یک نیست!

بازیهای نمایندگان فوتبال کشورمان در لیگ قهرمانان آسیا با حساسیت بیشتری از دید ناظران بررسی می شود و دوست داران دو باشگاه قرمز و آبی کشور علاقمند بودند آخرین تغییرات این دو تیم را ببینند.

پرسپولیس که با توجه به محرومیت نقل و انتقال و عدم تقویت در وضعیت دشوارتری نسبت به حریف سنتی اش استقلال است که با بازیکنان جدیدش شرایط بهتری دارد. پرسپولیس پس از دو تساوی در اهواز و تهران در مقابل استقلال آن شهر و نفت مسجد سلیمان بازی کرد و عدم نتیجه گیری اش را به گردن جو بد استادیوم اهواز و دفاع اتوبوسی نفت در تهران انداخت در شهر آبادانی به میدان رفت که جو استادیوم آرام و منطقی و تاکتیک برزیلی های آبادانی دفاع مطلق نبود اما بار دیگر دو امتیاز از دست داد تا با امتیاز آرمانی اش یعنی کسب ۱۰ امتیاز از ۵ بازی یک امتیاز فاصله داشته باشد.

پرسپولیس در ضلع سوم حریفان خوزستانی اش به تساوی رسید اما باید اذعان کرد پرسپولیس در آبادان به خصوص در نیمه دوم با پرسپولیس در تهران و در اهواز گامهای بسیاری رو به جلو برداشته بود. ترکیب اولیه پرسپولیس تغییری را نشان نمی داد اما وظایف عالیشاه و نعمتی و بشار رسن و حتی علیپور و نورالهی کاملا تغییر یافته و تیم موقعیت های بیشتری بدست آورد و در گرمای بی اندازه بالای آبادان نه تنها گل ماحصل اشتباه مدافعین و بیرانوند را جبران کرد بلکه دو توپ را هم به تیر بزند. پرسپولیسی ها حرکات در عمق بیشتری داشتند و حرکات ترکیبی به خصوص در ضربات کرنر و پشت هیجده قدم نشان از طرح جدیدی را می داد. پرسپولیس توسط مثلث نعمتی در راست و بشار در میانه میدان و نورالهی در چپ و حضور علیپور و عالیشاه در جلوی این مثلث استراتژی موثرتری به نسبت دو بازی قبل داشت و این در حالی بودکه نمایش آبادانی ها در میانه میدان و در ضد حمله ها بسیار قابل قبول بود. اکبر ایمانی و جاسم کرار قلب تپنده نفت آبادان بودند و بارها مدافعین و هافبک تدافعی سرخ ها یعنی کامیابی نیا را دچار مشکل کردند. پرسپولیسی ها همچنان با مشکلات تهاجمی از سوی دو مدافع کناری خود یعنی انصاری و به خصوص ماهینی رو به رو هستند و اعصاب متزلزل سیدجلال حسینی و شجاع خلیل زاده نگرانی های بی شماری در نزد طرفداران بی شمار این تیم در بازیهای آینده به خصوص در برابر حریف قطریشان بوجود آورده است.

پرسپولیسی ها علی رغم بازی نسبتا خوبشان در نیمه دوم بازی با معضل عدم ریسک پذیری برانکو به خصوص در تعویض ها رویه رو هستند. براستی چرا منشا و مصلح در دقایق بیشتری مورد استفاده قرار نمی گیرند؟ به انتظار نبرد آسیائی می نشینیم.