ارتش سرخ دات کام

اخبار

24 سال توفانی آقای 25 ...

نویسنده : ارتش سرخ

-

نظرات : 0 اظهار نظر

-

6 سال پیش

24 سال توفانی آقای 25

ارتش سرخ دات کام :

مرگ در 45 سالگی پایانی توفانی برای بازیکن چپ پایی بود که در زندگی شخصی و حرفه ای خود توفان های زیادی را از سر گذراند. کرونا و جوانمرگی واپسین شان بودند.

پاییز 1375 خورشیدی است. رستاخیز فوتبال ملی ایران. شاگردان محمد مایلی کهن نسلی تازه اند برای فوتبال ایران؛ نسلی درخشان و خاطره ساز برای فوتبال ایران و حتی قاره کهن. آن روزها نه از شین جی کاگاوای ژاپنی خبری بود و نه از جی سونگ پارک کره ای.

امارات متحده عربی میزبان جام ملت های آسیاست و ایران در دور گروهی با عراق و تایلند و عربستان همگروه. تیم ملی در بازی های انتخابی پوست انداخته است. محمد مایلی کهن با دستیارانش مجید جهان‍پور و ناصر فریادشیران هدایت تیم ملی را بر عهده گرفته اند؛ آن هم درست پس از چند سال ناکامی پیاپی و تلخ. تیم ملی ایران اگرچه با علی پروین در بازی های آسیایی 1990 پکن قهرمان آسیا شد ولی آن قهرمانی آغاز افولش بود. نخست در جام ملت های آسیا در ژاپن ناکام بود و بعد در انتخابی جام جهانی 1994 آمریکا راه به جایی نبرد. این دو شکست بزرگ، به ویژه شکست در راه جام جهانی، دوران تازه ای را در فوتبال ایران رقم زد. علی پروین برای چند سال از فوتبال کنار رفت و سر و کله مربیان کروات در فوتبال ایران پیدا شد.

امیر عابدینی، ریاست وقت فدراسیون فوتبال، بعد از علی پروین تیم ملی را به استانکوی فقید سپرد ولی او در بازی های آسیایی 1994 هم نتوانست کار خاصی را صورت دهد؛ همان رقابت هایی که دروازه بان بحرین در برخورد با علی دایی، طحال شهریار فوتبال ایران را پاره و او را برای چند ماه خانه نشین کرد.

عابدینی از فدراسیون فوتبال رفت و استانکو هم از تیم ملی. این دو در پرسپولیس دوباره به هم رسیدند. مربی کروات بر خلاف تیم ملی در جمع سرخ‍‍‍‍‍پوشان کارنامه ای درخشان بر جا گذاشت. استانکو که جایگزین یورگن گده شده بود، در سال نخست حضورش در نیمکت سرخ‍پوشان جوانان زیادی را روانه میدان کرد؛ جوانانی که تاریخ ساز شدند؛ از جمله مهدی مهدوی کیا و مهرداد میناوند.

هدایت تیم ملی به محمد مایلی کهن سپرده شد. انتخابی جام ملت های آسیا چالش نخست بود. گمانه زنی ها در مورد انتخاب سرمربی تیم ملی حول نام هایی چون ناصر حجازی، فیروز کریمی، محمود یاوری و چند مربی سرشناس خارجی می گشت اما مایلی کهن و دیگر دستیار تیم ملی جوانان، مجید جهانپور، به عنوان مربیان تیم ملی معرفی شدند. مایلی کهن پیش از آن سابقه سرمربی گری در هیچ تیم باشگاهی یا ملی را نداشت و همین صدای منتقدان را درآورده بود. عمان در نهایت موانع بلندی از کار درنیامد و تیم ملی با نمایش هایی قابل قبول راهی بازی ها در امارات شد.

بازی اول در جام ملت ها کاملا ناامیدکننده از آب درآمد. عراق حریف سرسختی بود و تیم ملی را 2 بر یک شکست داد. بازی با تایلند اما داستان دیگری داشت و نقطه عطفی در تاریخ این تیم و البته سرنوشت بسیاری از بازیکنان شد. تیم ملی حریف را 3 بر یک شکست داد. نعیم سعداوی، مهرداد میناوند و علی دایی گلزنان ایران در آن بازی بودند؛ مسابقه ای که موتور تیم ملی را روشن کرد. برد 3 بر صفر عربستان و شکست تاریخی 6 بر 2 کره جنوبی در ادامه همان رقابت ها به ثبت و ثمر رسید. مانع قهرمانی تیم ملی نه حریفان که داور مصری دیدار نیمه نهایی برابر عربستان بود. سوت های او در نهایت باعث شد تا مردان نلو وینگادا راهی فینال شوند و تیم ملی به مصاف کویت برود و باز هم عنوان تکراری سوم آسیا را همانند سال 1988 تکرار کند ولی این تازه آغاز کار بود.

به 18 آذر 1375 برگردیم؛ به بازی ایران و تایلند. مایلی کهن که بازی اول را به عراق باخته بود در بازی دوم ترکیب تیم ملی را زیر و رو کرد. او مجتبی محرمی، نعیم سعداوی و مهرداد میناوند را جایگزین اکبر یوسفی، سیروس دین محمدی و مهدی مهدوی کیا کرده بود. محرمی رهبر تیم در زمین شد و سعداوی و میناوند با گل هایشان زمینه ساز پیروزی شدند. این آغاز راه مهرداد میناوند در تیم ملی بود؛ راهی که در ادامه او را به جام جهانی، فوتبال اروپا، قهرمانی اتریش و لیگ قهرمانان اروپا رساند. مهرداد میناوند و بازیکنان هم نسل او روزهایی درخشان را برای فوتبال ایران رقم زدند. بازی در سطح اول فوتبال باشگاهی اروپا برابر منچستریونایتد سرآلکس فرگوسن و یوونتوس تورین با ستارگانی همچون دیوید بکام، پل اسکولز، رایان گیگز، بوفون، دل پیه رو، زیدان و ... یا حضور در «بازی قرن» برابر آمریکا در جام جهانی 1998 فرانسه که نخستین برد تاریخ تیم ملی در جام های جهانی هم بود به دست همین نسل رقم خورد؛ نسلی که پس از 20 سال توانسته بودند تیم ملی را به جام جهانی برسانند.

از آن پاییز 24 سال گذشته و حال مهرداد میناوند نخستین بازیکن «فقید» آن تیم خاطره ساز لقب گرفته است. کرونا در یک سال گذشته قربانیان زیادی را به بار آورده که یکی از آنها بازیکن سال های پیش تیم ملی ایران و پرسپولیس است؛ بازیکنی که در 20 سالگی ستاره شد و در 30 سالگی کفش هایش را آویخت. او که از پاس تهران به فوتبال ایران معرفی شد، در ایران برای پرسپولیس با شماره 25 معروفش، سپاهان و راه آهن پا به توپ شد ولی اوج فوتبالش را در اتریش و با پیراهن اشتورم گراتس سپری کرد. مرگ در 45 سالگی پایانی توفانی برای بازیکن چپ پایی بود که در زندگی شخصی و حرفه ای خود توفان های زیادی را از سر گذراند. کرونا و جوانمرگی واپسین شان بودند.

لینک کوتاه : https://arteshesorkh.com/p/138356

نظرت رو بنویس

از حروف انگلیسی استفاده نکن

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر فقط کاربرانی که در سایت ثبت نام کرده باشند میتوانند نظر ثبت کنند.
جهت ثبت نام میتوانید اینجا کلیک نمایید.

اولین نفری باشید که نظرش را ثبت می کند.